[Fic L'Arc] What is Love? - Part 12

posted on 19 Dec 2011 02:10 by hyukkie in MyFiction directory Fiction

 

[Fic L’Arc] What is Love?

 

(Saku/Yukkie, Ken/Tetsu, KAZ/Hyde)

by hyukkie~MAi~

ตอนอื่นๆ ※ My Fiction ※ 

 

Part 12

 

ยุกกี้เปิดประตูห้องตนเอง โดนไม่คิดที่จะเคาะใดๆ ....ไม่เห็นจำเป็นต้องมีมารยาทกับคนแบบนั้น.... เขามองไปรอบๆ ห้อง และก็เจออีกฝ่ายนอนใส่หูฟังฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์อยู่บนเตียง......ขึ้นไปนอนเองตามสบายเลยนะ......ว่าไปก็เท่านั้น.....

ยุกกี้ไม่สนใจอีกฝ่ายแล้วหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่จากในตู้เสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำไป .....หวังว่าออกมาแล้วหมอนั่นคงหลับไปแล้วนะ......

พอออกมาจากห้องน้ำ ก็เห็นอีกฝ่ายคุยโทรศัพท์อยู่ เขาก็ไม่สนใจ หยิบที่เป่าผมขึ้นมาเป่า .....นายไม่มีมารยาท....ฉันก็ไม่เห็นจำเป็นต้องมี....

ยุกกี้เห็นอีกฝ่ายจ้องมา แต่ก็เดินออกไปทางระเบียง เขาเลยปิดที่เป่าผม ....ปกติเขาก็ไม่เคยเป่าผมก่อนนอนอยู่แล้ว.... หยิบกางเกง เสื้อกล้ามได้ก็ใส่แล้วเดินไปปิดไฟ และล้มตัวลงนอนเลย

ด้วยความขี้หนาวตามปกติ ยุกกี้จึงดึงผ้าห่มมากองๆ พันๆ ไว้รอบตัว โดยไม่คิดจะแบ่งอีกฝ่าย

‘แกร๊ง’

ยุกกี้หันนอนตะแคงข้าง หลับตาไม่สนใจเสียงประตูตรงระเบียง

 

ซากุมองอีกฝ่ายที่นอนขดดึงผ้าห่มทั้งหมดไป .....เล่นอย่างนี้สินะ....ก็ได้.... ซากุล้มตัวลงนอนที่เตียงอีกด้าน แต่ไม่ว่าจะพลิกไปพลิกมาแค่ไหนก็นอนไม่หลับ.....เฮอ....

เขาจำสีหน้าร่าเริงของไฮค์ในวันนี้ตอนที่อยู่กับคาซได้.....ตอนอยู่กับเขาไม่เห็นจะร่าเริงขนาดนั้นเลย....

.....ถ้าการสู้นั้นมันทำให้ไฮค์เสียใจ....ฉันก็จะไม่ทำ....ถ้านายรักเขาจริงนายก็น่าจะเข้าใจ.....

ซากุคิดถึงคำพูดของร่างเล็กข้างกายขึ้นมา.......ไฮค์เสียใจงั้นเหรอ.....แล้วตัวนายเองไม่เสียใจบ้างหรือไง?.....แล้วทำไมตอนนี้เขาไม่รู้สึกเจ็บเหมือนแต่ก่อนละ?......หรือเขาเองก็หมดรักไฮค์แล้วงั้นเหรอ?.......

‘แก๊ก แก๊ก’

ซากุหันไปทางประตูห้องที่เขาได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่เห็นอะไร แต่เสียงก็ยังไม่หยุด ซากุหันไปมองร่างเล็กที่นอนนิ่งตะแคงหันหลังให้....หลับไปแล้วเหรอ.....แล้วนี้มันเสียงอะไร? จากด้านนอก?...... ซากุลุกจากเตียงแล้วค่อยๆ เปิดประตูออก

“เมี้ยว~” เจ้าฮิเดะรีบมุดเข้ามาในห้องทันที แล้วกระโดดขึ้นไปบนเตียง

“.....อืม..... ฮิเดะ....” ร่างเล็กพึมพำเบาๆ แล้วก็นอนต่อไป

ซากุมองเจ้าฮิเดะที่ขดนอนอยู่บริเวณที่มือของอีกฝ่ายโอบพอดี.....ที่ประจำของไอ้เหมียวนี้สินะ...

ซากุปิดประตู พอเขาลงนอนตามเดิมเจ้าแมวตัวนั้นก็ชะโงกหน้าขึ้นมาจ้องเขา....อะไรอีกละเนี่ย....จะว่าไปแมวตัวนี้...ยุกกี้ก็ตั้งชื่อตามไฮค์.... ตัวแทนไฮค์อย่างนั้นสินะ..... หรือเขาควรจะหาอะไรสักอย่างมาเป็นตัวแทนไฮค์? เผื่อจะตัดใจง่ายขึ้นเหมือนอย่างอีกฝ่าย?.........

ซากุเห็นฮิเดะยังจ้องไม่เลิก จึงเอื้อมมือไปตั้งใจจะลูบหัวเจ้าเหมียว แต่เจ้าฮิเดะก็หลบมือเขาลงไปนอนที่เดิม ทำให้มือเขาพลาดไปโดนอีกฝ่ายที่แขน! ซากุชะงักทันที ....ตื่นรึเปล่าเนี่ย?.... แต่พอเห็นอีกฝ่ายไม่หันมาโวยวาย ร่างสูงเลยค่อยๆ ยกมือออกจากแขนร่างเล็ก

“....อืม....”

ซากุได้ยินเสียงพึมพำอะไรสักอย่างเบาๆ แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้หันมาว่าเขา ....จะว่าไปหมอนี่ก็เหมือนจะโกรธที่เขาบุกเข้ามาใช้ห้องตามใจชอบสินะ.....ใครจะไปรู้ละว่ายังไม่ให้เข้า.......ยังดีวันนี้ไม่โดนชกอีก...... ซากุนอนตะแคงใช้แขนหนุนศีรษะ ......นอนดีกว่า....

________________________________________________________________________

 

‘ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ ๆ ๆ ๆ’

ยุกกี้กดปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ดังรบกวนเขา และเบียดตัวกลับมานอนเหมือนเดิม.........

“อืมมมมม”

ยุกกี้ลืมตาและหันไปหาเสียงแปลกปลอมทันที! ....ให้ตายสิ...ลืมไปเลย.... ยุกกี้เขยิบตัวออกจากร่างสูงที่เขาไปเบียดอยู่ตะกี้ ......มิน่าทำไมถึงไม่หนาว...

เขาค่อยๆ ขยับออกทีละนิด เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว แต่ขยับไปได้นิดเดียวเขาก็โดนอีกฝ่ายรัดแขนแน่นกว่าเดิม.....นี้มันแกล้งกันรึเปล่า....

ยุกกี้หันไปมองอีกฝ่ายให้แน่ใจ แต่ก็เหมือนจะยังหลับอยู่ พอเห็นอีกฝ่ายนอนขดเข้าหาอีก ก็นึกขึ้นได้ ....เมื่อคืนเราดึงผ้าห่มมาหมดเลย.....หนาวสินะ.....ช่างสิ ไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย.....

ร่างเล็กดึงตัวออกอย่างแรง และลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนู ตรงเข้าห้องน้ำเลย

 

ซากุสะดุ้งตื่น เมื่อรู้สึกถึงแรงดึง พอลืมตาก็เห็นอีกฝ่ายเดินหายเข้าไปในห้องน้ำแล้ว ....เกิดไรขึ้น?......ว่าแต่หนาวชะมัด.....ไอ้อุ่นๆ ตะกี้หายไปไหนแล้วเนี่ย....

ซากุหันซ้ายหันขวามองหาไอ้ที่กอดอยู่ตะกี้ แต่ก็ไม่เห็นอะไร .....หรือว่า....หมอนั่น!......

ร่างสูงลูบหน้าอย่างแรง ......แย่ละ....ช่างมันรึกัน....ขอนอนต่อล่ะ.....หนาวชะมัด..... ซากุเอาผ้าห่มที่อีกฝ่ายห่มมาทั้งคืนมาพันตัวเองต่อ ......กลิ่นอะไรเนี่ย....แต่หอมดีแหะ....

“ก็อกๆ”

ซากุหันไปมองประตู แต่ไม่เห็นใครเข้ามาสักคน......มารยาทสินะ..... “เอ่อ...เข้ามาได้เลย”

“ตื่นรึยัง ยุกกี้?” เท็ตสึชะโงกหน้าเข้ามาถาม

“ตื่นแล้ว เข้าห้องน้ำไปแล้วด้วย” ซากุช่วยตอบให้ แต่ก็เห็นเท็ตสึมองเขาอย่างแปลกๆ

“เมื่อคืนนายนอนแบบนี้เหรอ”

ซากุก้มลงมองตัวเองที่มีผ้าห่มพันอยู่รอบ

“แล้วยุกกี้ได้ห่มผ้ารึเปล่า? ยิ่งขี้หนาวอยู่ด้วย”

“เฮอะ...ไม่ต้องห่วงหรอก หมอนั่นเอาผ้าห่มไปหมดเลยนั้นละ ฉันพึ่งได้ห่มตะกี้นี้....” ซากุพูดอย่างงอนๆ ที่อีกฝ่ายไม่คิดจะเข้าข้างกันบ้างเลย.....อะไรๆ ก็ยุกกี้ๆ อยู่ได้...

“อ้าว แล้วมีผ้าห่มแค่ผืนเดียวเหรอ?” เท็ตสึเดินไปเปิดตู้ดู

....เอ่อนั้นสิ...เมื่อวานเราก็ไม่ได้ไปค้นดูในตู้ด้วย....มั่วแต่ทิฐิอยู่นั้นละ....

“นี้ไง...ฉันจำได้ว่ามีผ้าห่มอีกผืน”

“แกร๊ก”

ซากุมองร่างเล็กที่พันผ้าขนหนูไว้เอว .....ผอมไปรึเปล่าเนี่ย....แต่ก็มีกล้ามแหะ...มิน่าชกแต่ละทีเจ็บชะมัด...

“อ้าว พอดีเลยยุกกี้ ฉันไปปลุกไฮค์แล้วนะ ตอนนี้น่าจะอาบน้ำอยู่ ไหนๆ พวกเราก็อยู่นี่กันหมด ฉันเลยเรียกรถตู้มาทีเดียว จะได้ไม่ต้องขับรถแยกกันไปนะ น่าจะมาตอน 9 โมงละนะ”

ยุกกี้พยักหน้ารับ

“แล้วฉันก็โทรสั่งอาหารเช้ามาแล้ว คงใกล้จะมาแล้วละ กินด้วยนะยุกกี้”

ยุกกี้ยิ้ม “นี้....ตื่นนานแล้วเหรอ...”

เท็ตสึเดินเข้ามาหา แล้วหยิบผ้าที่อยู่ที่บ่าอีกฝ่ายมาช่วยเช็คผมให้ “อืม โทรไปสั่งงานพวกสตาฟตั้งแต่ 6 โมงแล้วละ”

“ไม่เป็นไร” ยุกกี้จับผ้ามาเช็คต่อเอง “ไปดูเจ้าเหมียวของนายเถอะ ป่านนี้งอนแล้วละ”

“อืมๆ” เท็ตสึยิ้มให้ แล้วออกจากห้องไป

ซากุมองตามการกระทำทุกอย่างที่เกิดขึ้น ....เท็ตสึทำยังกะเลี้ยงเด็ก...

ร่างสูงหันไปมองอีกฝ่ายที่ยืนหันหลังเป่าผมอยู่ โดยที่ตัวเองยังคงขดอยู่ในผ้าห่มเหมือนเดิม .....อะไรจะผอมขนาดนั้น....มองเห็นเส้นเอ็นได้เลยนะเนี่ย...มิน่าเท็ตสึชอบพูดเรื่องให้กินข้าวบ่อยๆ....

ซากุมองอีกฝ่ายแต่งตัวเพลิน

“....นายจะลุกได้รึยัง?....”

“อืมมมม ก็ว่าจะนอนต่อละนะ” ซากุได้ยินเสียงเหมือนไม่พอใจ เขาเลยจะแกล้งแหย่อีกฝ่ายกลับ

ซากุรู้สึกถึงสายตาโมโหของอีกฝ่ายที่จ้องมองมา .....งานนี้ได้มีเรื่องกันอีกแน่.....แถมสมาชิกครบอย่างนี้.....ไม่มีใครเข้าข้างเขาแน่.....

ซากุยกมือยอมแพ้ และลุกจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำไป

 

.....กวนประสาท....

ยุกกี้เปิดหยิบเสื้อผ้า เครื่องประดับมาแต่งตามปกติ .....พวกโทโมะเป็นอย่างไงบ้างนะ...

ร่างเล็กแต่งตัวเสร็จก็เดินออก แล้วตรงไปทางห้องนั่งเล่น

“ก็อกๆ” ยุกกี้รอสักพักแต่ก็ไม่มีใครตอบ จึงเคาะอีกครั้ง แต่ก็เงียบเหมือนเดิม ....เปิดเข้าไปดูเลยละกัน....

ยุกกี้ค่อยๆ เปิดประตู และเดินเข้าไปดูที่นอนแต่ละฟูก......ว่าแล้ว....กอดแน่นเลยนะ....

ยุกกี้ก้มลงสะกิดโทโมะ “นี่ โทโมะ....เช้าแล้ว...”

“อืมมมม.....ขอนอนต่อนะยุกกี้....”

“เท็ตจังสั่งอาหารไว้นะ แล้วต้องใช้ห้องนี่......พวกนายย้ายไปนอนห้องฉันกับห้องที่เท็ตจังนอนก็ได้”

“อ่าๆๆๆๆ คิชิๆ ตื่นๆ ย้ายที่นอน....”

ยุกกี้อดขำไม่ได้ที่เห็นโทโมะยังคงงัวเงีย ใช้หัวถูไถสะกิดอีกฝ่ายที่ตัวเองกอดไว้

“อืมๆ”

ยุกกี้ยิ้มให้ เมื่อเห็นคิชิลืมตาขึ้น

“ว้ากกกกกกก” เจ้าตัวแสบรีบขึ้นนั่งทำตาตื่น “โทโมะซัง ปล่อยนะ” เจ้าตัวรีบพยายามดึงมืออีกฝ่ายออก

ยุกกี้หลุดขำออกมาอีก

ไฮค์เปิดประตูเข้ามา “อะไรๆ มีอะไร?”

ยุกกี้เห็นคิชิหันไปมองไฮค์ ก็ยิ่งหน้าแดงเข้าไปใหญ่ ทำเอาเขาขำยิ่งกว่าเดิม

“อ้าวว ยุกกี้หัวเราะอะไรเนี่ย?”

“ไม่มีอะไรหรอก.....โทโมะกะคิชิพวกนายย้ายไปนอนห้องฉันนะ” ยุกกี้หันไปมองแอ๊นซ์ที่ตอนนี้ตื่นเต็มตาแล้วแต่ก็ยังกอดยาสุที่หลับสนิทไว้อยู่ “ส่วนนายไปนอนห้องเท็ตจังละกัน”

“ไม่นอนแล้วครับ!! ตื่นแล้วๆๆ” คิชิรีบพูดแทรก และลุกขึ้น ปล่อยให้โทโมะนั่งงัวเงียอยู่คนเดียว

“เดี๋ยวฉันไปบอกเท็ตจังก่อน” ยุกกี้ยิ้มให้ แล้วพาเจ้าตัวเล็กออกมาด้วย

“มีอะไรกันหรอก? เห็นคิชิคุงตะโกนเสียงดังเลย” ไฮค์ยังถามต่อ

ยุกกี้ยิ้ม “....ตกใจที่ฉันไปปลุกนะ...”

“ก็อกๆ” ยุกกี้เคาะประตูห้องของเท็ตจัง

“อ้าวๆ เข้ามาสิ” เท็ตจังเปิดประตูให้ทั้งคู่เข้าไป

“เท็ตจัง....แอ๊นซ์กับยาสุจะมานอนห้องนี้ต่อนะ....”

“อืม ได้สิๆ เคนจังก็เสร็จแล้วละ ตอนนี้อยู่ในห้องน้ำนะ”

 ‘อ๊อด อ๊อด’

“สงสัยอาหารจะมาส่งแล้วละ ฉันไปดูก่อนนะ” เท็ตสึรีบเดินไป

“อาหารๆๆๆๆ” ไฮค์เดินตามทันที

.....งั้นเหลือแค่ห้องเขาสินะ.....

ยุกกี้เดินตามออกมา และเปิดประตูเข้าห้องตัวเอง ก็เจออีกฝ่ายยืนอยู่หน้ากระจกแล้ว

“.....โทโมะกับคิชิจะมานอนห้องนี้.... เสร็จแล้วก็ออกไปด้วย....” ยุกกี้หยิบของบางอย่างเก็บเข้าที่

“เอ๊ะ?”

“....เร็ว....เร็ว....” ยุกกี้หันไปจ้องอีกฝ่าย ที่ยังทำหน้างงไม่เลิก

“.....ชิ....” ซากุทำท่าไม่พอใจ แต่ก็หยิบเสื้อผ้ามาใส่

“ก็อกๆ”

เขาเปิดประตูให้เพื่อนเข้ามา

“ยุกกี้ซัง ผมให้โทโมะนอนห้องนู่นแล้วครับ ยาสุกับผมจะช่วยเก็บกวาดห้องนั่งเล่นให้ครับ”

ยุกกี้มองเจ้าตัวที่ก้มหน้าก้มตาพูดเสร็จก็รีบเดินไปเลย ทำเอาเขาหลุดหัวเราะออกมา

“ไม่ต้องรีบแล้วใช่มั้ย?”

พอได้ยินเสียงกวนประสาทของอีกฝ่าย ทำเอาอารมณ์ดีๆ หายหมด ยุกกี้หันกลับไปจ้องอีกฝ่ายหน้านิ่ง....

“........เออๆๆๆ เข้าใจละ.....พูดก็ไม่พูด...ชิ...”

ยุกกี้มองอีกฝ่ายที่กระฟัดกระเฟียดหยิบของที่หน้ากระจก แล้วเดินผ่านเขาออกจากห้องไปอย่างไม่สนใจ ....มารยาทก็ไม่มี..... เขาเดินไปหยิบผ้าขนหนูที่อีกฝ่ายใช้โยนใส่ตะกร้า แล้วตามเข้าไปเช็คสภาพในห้องน้ำ ....อาบน้ำอย่างไงถึงรกได้แบบนี้เนี่ย...... พอเขาออกมา ก็ต้องมาเก็บข้าวของอีก.....เฮอ....

“ยุกกี้ๆๆๆ ทำอะไรอยู่~~~ ไปกินข้าวเร็ว~~”

เขาหันไปตามเสียงเรียกของไฮค์ที่ยืนอยู่หน้าประตูห้อง “...อืม....”

________________________________________________________________________

 

พอทานอาหารอะไรเรียบร้อยแล้ว คิชิ โทโมะ แอ๊นซ์ ยาสุ ก็อยู่ช่วยเฝ้าบ้านและทำความสะอาดให้ แล้วรถที่เท็ตจังเรียกมาก็ถึงพอดี สมาชิกทุกคนก็ขึ้นรถเรียบร้อย รวมทั้ง....ซากุ...

ยุกกี้นั่งมองวิวนอกรถโดยไม่สนใจบทสนทนาใดๆ ที่เกิดขึ้น .....เฮอ.....อึดอัดจริงๆ.... ยุกกี้หยิบ ipod ขึ้นมาฟัง สายตาก็หันไปเห็นทั้งสี่คนคุยกันสนุกสนานอยู่ข้างหน้า ....ช่างเถอะ....ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก็พอ....

________________________________________________________________________ 

 

 

  

  

แง่มๆๆ มีมุมมองของซากุแบบเปลี่ยวๆ กันบ้าง Cool
ตอนต่อไปนานหน่อย แหะๆ Smile อย่างไงก็ฝากฟิคนี้ต่อด้วยนะ Surprised

 

Comment

Comment:

Tweet

พอดีว่าหลงมาเจอ :)
แฟนคลับL'Arc เช่นกัน เป็นกำลังใจให้อัพต่อนะ ><

#4 By 14Human (171.4.49.99) on 2012-01-08 20:45

ตัวเล็ก เอวน้อย
ซากุก็อย่าทำร้ายบ่อยๆ นักเสะ!
อย่างนี้ต้องปกป้องนะ ต้องปกป้อง เข้าใจมั้ย!
ฮ่วย!
สงสัยยุกกี้จะเป็นผู้ชายที่เรียบร้อยเกินไป
ซากุเลยดูซกมกไปโดยปริยาย(?)
คิชิน่ารัก น่าแกล้งจริงๆ >w<

#2 By TiGGeR-L on 2011-12-19 13:32

Tags