[Fic L'Arc] What is Love? - Part 11

posted on 11 Dec 2011 18:46 by hyukkie in MyFiction directory Fiction

 

[Fic L’Arc] What is Love?

 

(Saku/Yukkie, Ken/Tetsu, KAZ/Hyde)

by hyukkie~MAi~

ตอนอื่นๆ ※ My Fiction ※ 

 

Part 11

 

‘อ๊อด อ๊อด’ เสียงลำโพงจากหน้าประตูดังขึ้น

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ยูกิฮิโร่ซัง~~”

ยุกกี้ที่เปิดประตูบ้านมาเห็นเพื่อนต่างวงและเหล่าสตาฟมากมาย กับพลุกระดาษที่จุดพร้อมกัน ก็ถึงกับต้องหลุดขำออกมา “เข้ามาได้แล้ว รบกวนชั้นอื่นเขา”

ยุกกี้เปิดประตูกว้างเชิญเพื่อนๆ และเหล่าสตาฟเข้ามาในบ้าน โดยที่ในมือก็พยายามแกะปลอกคอของฮิเดะที่ตนอุ้มอยู่ไปด้วย....มากันครบสินะ... เท็ตสึ เคน ไฮค์ คาซ คิชิ แอ๊นซ์ ยาสุ โทโมะ และสตาฟอีก 6 คน รวมทั้งมากิด้วย

มากิที่เดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ยื่นกล่องสี่เหลี่ยมเล็กให้ “แฮปปี้เบิร์ดเดย์ค่ะ ยูกิฮิโร่ซัง...”

ยุกกี้ยิ้มให้เล็กน้อย “ขอบใจ”

มากิหน้าแดงแล้วรีบวิ่งตามสตาฟผู้หญิงคนอื่นๆ เข้าไปในบ้านทันที

ยุกกี้ได้แต่มาตามเพื่อนแต่ละคน ที่ตอนนี้เริ่มจับจองสถานที่ เท็ตจังกับเคนก็เขาครัวไปแล้ว โทโมะกับแอ๊นซ์ก็ช่วยกันจัดโต๊ะ คนอื่นๆ ก็ตกแต่งสถานที่กันใหญ่...... คืนนี้คงวุ่นวายน่าดู

“ยุกกี้ซังอย่ายืนเหม่อสิครับ” คิชิกวักมือเรียกจากทางห้องนั่งเล่น

“....ดึกขนาดนี้แล้ว....พวกนายนัดกันมาหรือยังไง.....มากันเยอะขนาดนี้....” ยุกกี้ก้มลงปล่อยฮิเดะให้เดินไปหาอลิซาเบซที่เป็นแม่ของมัน.... ขนาดเคนเอาแมวมาด้วยอย่างนี้ คืนนี้คงอยู่ยาวเลยสินะ.....เฮอ

“แน่นอนสิ ยุกกี้! วันเกิดมีปีละหน ก็ต้องทำให้เป็นความทรงจำดีๆ สิ!” ไฮค์ยกจานมาวาง แล้วส่งยิ้มหวานให้

“ใช่แล้ว~ ปีที่แล้วนายก็ชอบอยู่คนเดียวจะนัดไปไหนก็ไม่ไป~ ปีนี้พวกเราก็เลยบุกมาบ้านนายแทนไง~ สะดวกดีใช่มั้ยละ~” โทโมะที่กำลังย้ายโซฟาเสร็จก็นั่งลงที่โซฟาแล้วสูบบุหรี่เฉย~

“มาแล้วๆๆ” เคนส่งเสียงให้ทุกคนหลีกทาง พร้อมยกเค้กช็อคโกแล็ตขนาดใหญ่ที่มีเทียนมากมายปักไว้มาวางกลางโต๊ะ

“happy birthday to you~ happy birthday to you~ happy birthday dear Yukkie~~ happy birthday~~~~ to you~~~~”

“เป่าเลยยุกกี้~~” เจ้าตัวเล็กทำตาโต

ยุกกี้อดที่จะยิ้มไม่ได้ แต่ก็ทำตามคำสั่งไฮค์อย่างว่าง่าย

“เย้ๆๆๆๆ นี่ๆ ของขวัญเกิด~ มีความสุขมากๆ นะ” ไฮค์ยืนกล่องแบนๆ สีขาวให้

“ขอบใจ...” ยุกกี้รับของขวัญจากไฮค์มา จากนั้นคนอื่นก็ให้ของขวัญเขากันให้วุ่น

โทโมะ “ใช้ดีๆ ละ”

คิชิ “นี้ครับ”

ยาสุ “อันนี้จากผมกับแอ๊นซ์ซังครับ”

คาซ “นี้จากสมาชิกแวมพ์ครับ”

มากิ “จากสตาฟทุกคนค่ะ”

เคน “เอานี้จากฉันกับเท็ตสึ”

ยุกกี้รับของทุกคนมาโดยที่ยังไม่ได้แกะดูสักชิ้น

“พรุ่งนี้จะมีไลฟ์ใหญ่นะ ใครที่เกี่ยวข้อง ห้ามเมาเด็ดขาด!” เท็ตสึออกคำสั่ง

ยุกกี้หลุดขำออกมา ตัวเขาเองก็ไม่ดื่มแอลกอฮอล์อยู่แล้ว แต่ก็ยังมีคนเอาทั้งไวน์ แชมเปญ เบียร์ แอลกอฮอล์อื่นๆ ติดมาด้วยอีก พวกนี้แค่จะหาเรื่องปาร์ตี้ชัดๆ....แต่ก็เอาเถอะ....

‘อ๊อด อ๊อด’ เสียงกริ่งที่ประตูดังขึ้น

ไฮค์อุ้มแมวที่เดินวนรอบขาขึ้นมา “ฉันไปดูให้~~”

ยุกกี้ไม่ได้ใส่ใจ เพราะคิดว่าคงเป็นเพื่อนที่ชวนมาเพิ่มอีกแน่ๆ จึงหันไปคุยเล่นกับคนรอบข้างแทน

“ยุกกี้~~ ซากุมาหาละ~”

ยุกกี้หันมามองร่างเล็กที่พาอีกฝ่ายเดินเข้ามาในบ้านเรียบร้อย.....ให้ตายสิ....

“อ้าว ซากุนายมาได้ไงเนี่ย” เคนเดินเข้าไปทักทาย

“เออ.....” ซากุได้แต่อำอึ้ง

ยุกกี้จ้องตากับอีกฝ่าย ที่ทำหน้าประหลาดใจใส่เขา ....จะไม่ช่วยก็คงไม่ได้สินะ....

“....พอดีฉันนัดคุยธุระไว้นะ....” ยุกกี้เดินผ่านร่างสูงไปยังประตูห้องนอน และพยักหน้าให้อีกฝ่ายตามมา

“ประมาณนั้นแหละ” ซากุเดินตามร่างเล็กไปที่ห้องนอน

ยุกกี้ปิดประตู และหันมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย “มีอะไรก็ว่ามา”

“......” ซากุเงียบ แต่หยิบเครื่องประดับต่างๆ ที่โต๊ะของอีกฝ่ายขึ้นมาดูเล่น

“ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไป”

“....ฉันจะมาถามนายเรื่องไฮค์กับคาซ....”

ยุกกี้ถอนหายใจ “ยังรักกันดีอยู่ แค่นี้ใช่มั้ย?”

“....ข้างนอกจัดงานอะไรกัน...”

“....ไม่ใช่เรื่องของนาย....”

‘ก็อกๆ’

ไฮค์เปิดประตูเข้ามาช้าๆ “มีอะไรกันรึเปล่า?”

ยุกกี้ส่ายหน้า “ไม่มีอะไร ซากุกำลังจะกลับพอดีนะ”

“อ้าว ซากุไม่อยู่กินเค้กเหรอ มางานวันเกิดก็ต้องกินเค้กสิ~” ไฮค์ดึงแขนยุกกี้ไว้ “เร็วๆ เจ้าของวันเกิดมาหลบอยู่นี้ งานก็กร่อยกันพอดี~~”

เอาเข้าไป.....ยุกกี้ได้แต่เดินตามแรงดึงของอีกฝ่าย โดยที่มีซากุเดินตามออกมาด้วย

“เท็ตจัง ส่งจานเค้กให้ซากุด้วย~”

ซากุกันไปมองเท็ตสึ ที่จ้องมองเขาอย่างสงสัย แต่ก็ส่งจานเค้กให้เขา

“....ขอคุยด้วยหน่อยสิ...”เท็ตสึกระซิบเบาๆ และเดินไปทางห้องครัว

ซากุมองตามอดีตหัวหน้าวงด้วยความหวั่นๆ....แย่แน่ๆ... แต่ร่างสูงก็ถือจานเค้กตามร่างบางไป

“นายมาที่นี่ได้อย่างไง? สนิทกับยุกกี้แล้วเหรอ?” เท็ตสึสบตาอีกฝ่าย

“....เอ่อ....ก็ประมาณ...นั้น...” ซากุก้มหน้า ใช้ส้อมเขี่ยเค้กในจานไปมา

เท็ตสึมองอย่างไม่เชื่อ เพราะตอนที่ซากุเข้ามา เห็นชัดๆ ว่ายุกกี้เองยังแปลกใจ ไม่มีทางละ และยังสีหน้าไม่สบายใจของอีกฝ่ายอีก..... “นายจะอยู่ต่อ?”

ซากุเงยหน้าจ้องตอบ.... เขาควรจะอยู่หรือไม่อยู่?..... ไฮค์กับคาซก็อยู่ในงาน....ถ้าไฮค์มีความสุขกัยคาซมากอย่างที่ยูกิฮิโร่บอกล่ะ?......

“....อยู่....”

 

ให้ตาย! นี้เขาคิดผิดหรือคิดถูกที่อยู่ต่อ! ไฮค์กับคาซก็นัวเนียกันไม่เลิก! เคนกับเท็ตสึก็เหมือนโลกนี้มีเพียงสองคน! สมาชิกต่างวงก็ไม่ค่อยสนิท แถมยังมีคู่หนึ่งที่ตัดติดกันอีก! พวกที่เหลือก็พูดคุยเล่นกับยูกิฮิโร่ แน่นอนว่าพวกสตาฟเขาก็ไม่รู้จัก!

เฮอ.....กลับดีกว่ามั้ง.....แค่นี้ก็เห็นเกินพอแล้ว....ไม่มีทางที่เขาจะไปแทรกระหว่างทั้งคู่ได้เลย......

.....ถ้าการที่เขาจะแยกไฮค์กับมาจะทำให้ไฮค์เสียใจอย่างที่ยุกกี้ว่า.......

“ยูกิซัง รู้รึเปล่าว่ามากิจังแอบชอบอยู่นะ~~~” สตาฟผู้ชายคนหนึ่งที่ซากุไม่รู้จัก เอ่ยขึ้นในกลุ่ม ทำให้มากิคนที่ว่าหน้าแดงไปกันใหญ่

“จริงหรอๆๆ” ไฮค์วิ่งมารวมกลุ่มสมทบด้วย

“เอ่อ....คือว่า....”

ซากุมองหญิงสาวที่อำอึ้ง สลับกับมองมือกลองที่ถูกกล่าวถึงอีกคน ที่ดูท่าจะอึ้งไปแล้ว ....ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นก็ได้....หรือว่าเจ้านี่จะยังไม่เคยมีใครมาสารภาพรัก?.....

“ว่าไงๆๆ ยุกกี้~~ ตอบเลยสิๆๆ” เจ้าตัวเล็กนักร้องนำของวงก็ยังคะยั้นคะยอ

ซากุหันไปมองยุกกี้ที่ตอนนี้หน้านิ่งไปแล้ว  แต่สักพักก็ลุกขึ้นจากพรมที่นั่งอยู่

“ไปคุยกันที่อื่นเถอะ” ยุกกี้ยื่นมือเพื่อจะช่วยให้มากิลุกได้ง่ายขึ้น

พอมากิกับยุกกี้เดินออกจากห้องไปทั้งคู่ ก็เกิดบทสนทนามากมายตามหลังทันที

“นี่ๆ คิดว่ายุกกี้จะตอบอย่างไง~~”

“มากิจังก็น่ารักดีนะ ไม่แน่ยูกิซังอาจจะตกลงก็ได้~”

“ฉันว่าไม่หรอก~ อย่างยุกกี้นะ ถ้าไม่ใช่คนที่ใช่จริงๆ ก็ไม่คบหรอก”

“จริงเหรอ โทโมะซัง แล้วยุกกี้เจอคนที่ใช่รึยัง~”

“เห็นว่าเคยเจอนะ แต่ก็ไม่ได้สารภาพรักออกไป เพราะเขามีคนรักอยู่แล้วนะสิ เจ้านั้นเลยไม่คิดจะไปทำให้คนอื่นแตกแยกละนะ”

“อ้าววววววว อย่างนี้ยุกกี้ก็ไม่เคยคบกับใครเลยเหรอ!?”

“ก็ประมาณนั้น ฉันก็ไม่ค่อยรู้รายละเอียดอะไรหรอก~”

 

“โทโมะ......นายจะพูดมากไปแล้ว” ยุกกี้เปิดประตูเข้ามาในห้อง โดยที่ไม่มีอีกคนเดินตามมา

“ยุกกี้ แล้วมากิจังละ”

ยุกกี้ก้มหน้า “....กลับไปแล้ว....”

“หา!”

ทุกคนต่างมองหน้ายุกกี้ด้วยความอึ้ง

“เอ่อ....พวกฉันกลับก่อนนะคะ เป็นห่วงมากิค่ะ....สุขสันต์วันเกิดค่ะยุกกี้ซัง” สตาฟผู้หญิงอีกสามคนรีบหยิบข้าวของ

“เอ่อ...พวกผมขอกลับด้วยนะครับ จะได้ไปส่งผู้หญิงด้วย ลาละครับ” สตาฟผู้ชายก็รีบตามผู้หญิงไปด้วย

......ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ.....

“เอ่อ..... ยุกกี้มีอะไรกันรึเปล่า” เท็ตสึเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

ยุกกี้ส่ายหน้า นั่งลงที่โซฟา หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ “....ปฏิเสธไปนะ....”

“เห็นม่ะ ฉันบอกแล้ว” โทโมะส่งยิ้มไม่เดือดร้อนให้ทุกคน

“ยุกกี้อ่ะ ไม่น่าเลย น่าจะลองคบกันดูก่อน~~” ไฮค์ทำหน้าง้อ อย่างขัดใจ ....อย่างนี้ก็ไม่มีเรื่องแกล้งยุกกี้ละสิ

เท็ตสึมองใบหน้าเครียดของยุกกี้ก็รีบเปลี่ยนบทสนทนา “เอาเถอะๆ ไม่เป็นไรหรอก คืนนี้ฉันกับเคนขอค้างที่นี่นะ”

“....อืม....”

“พวกฉันด้วยนะ คืนนี้กะจะอยู่ยาวเลย~” โทโมะยิ้มแล้วทำท่าเหมือนจะชนแก้วให้

“ฉันกับคาซด้วยนะ~~ พรุ่งนี้จะได้ให้เท็ตจังปลุกไง~” ไฮค์ยกมือร่าเริง

ยุกกี้มองตามทุกคนที่จะอยู่ค้างบ้านเขา.....ครบเลยสินะ.....แต่ยังเหลืออีกคนนี้สิ.... ยุกกี้หันไปสบตากับอีกฝ่าย

“ฉันก็ด้วยนะ” ซากุจ้องตาตอบ

ยุกกี้จ้องตอบด้วยความไม่เข้าใจ ....จะอยู่อีกทำไมกัน....

“โอเค~ งั้นเรามีกัน 9 คน ห้องนอนรับแขก แน่นอนว่าต้องเป็นของฉันกับเท็ตจัง~ เพราะว่าพูดคนแรก~” เคนยิ้มระรื่นให้ทุกคน

“ขี้โกงอ่ะเคนจัง! อ่ะ งั้นฉันจ้องห้องซ้อม!” ไฮค์รีบเอ่ยจอง

“หืม? ไฮโดะ นายจะเอาห้องซ้อมไปทำไมกัน มีแต่เครื่องดนตรีนะ?” เท็ตถามอย่างสงสัย

“เอ่อ.....ช่างฉันละกัน....” ไฮค์หน้าแดง

“ฮะฮ่าๆๆๆๆ ฉันรู้ละ! อยากได้ห้องเก็บเสียงละสิ! ฮ่าๆๆๆๆ” เคนหัวเราะอย่างรู้ทัน ทำเอาทุกคนหัวเราะตาม

ยุกกี้เองก็อดที่จะขำเจ้าตัวเล็กที่ทั้งหู ทั้งแก้ม แดงไปหมด คาซเองก็ก้มหน้าเขินไปด้วยอีกคน  ยุกกี้มองร่างสูงที่อยู่มุมในด้วยหางตาเล็กน้อย.....หมอนั่นหัวเราะด้วยงั้นเหรอ?....

“เงียบนะไอ้เหมียวยักษ์!” ไฮค์โวยวายใส่

“โอเคๆ ไม่มีใครไปแย่งห้องซ้อมนายหรอกน่า~ พวกฉันที่เหลือนอนห้องนั่งเล่นก็ได้~” โทโมะสบตากับเพื่อนๆ ในวงทั้งคิชิ แอ๊นซ์ ยาสุ ก็ต่างพยักหน้าตกลงกัน

“ซากุนายนอนห้องเดียวกับฉันก็ได้นะ” เท็ตสึเอ่ยถามอีกฝ่าย

“เฮ้ยยยย เท็ตจังงงงงงง”

เท็ตหันไปมองตามเสียงเรียก และใช้สายตาจิก จนเจ้าเหมียวต้องเงียบไป

ยุกกี้มองตามเคนจังที่หน้าสลดอย่างรวดเร็วก็อดที่จะขำไม่ได้ แต่ถ้าเป็นอย่างนี้ พรุ่งนี้สองคนนั้นได้งอนกันอีกแน่..........

“ไม่เป็นไร ฉันนอนห้อง....”

“นอนห้องฉันละกัน” ยุกกี้เอ่ยแทรกร่างสูง ทำให้ทุกคนหันมามองเขาเป็นตาเดียว

“....เอางั้นเหรอ ยุกกี้?” เท็ตเอ่ยอย่างสงสัย

“ดีมากๆๆ ยุกกี้ เตียงนายใหญ่ขนาดนั้น นอนได้สามคนสบายๆ~” เคนยิ้มร่าเริงให้

ยุกกี้ยิ้มให้หัวหน้าวงของตน ....ดีกว่าให้พวกนายมางอนกันละนะ.....แค่ทนๆ ไปแค่คืนเดียว.....

“เอาละห้องน้ำ อย่างที่รู้กันว่าข้างนอกมีห้องเดียว.....แล้วก็มีในห้องฉัน กับห้องนอนรับแขก พวกนายก็จัดการกันเองละ ฉันไปเก็บห้องซ้อมให้ไฮค์ก่อน” ยุกกี้ตรงไปยังห้องซ้อม

กว่ายุกกี้จะเคลียร์ห้องซ้อมให้พอจะมีที่นอนได้แล้ว ก็ออกมาเจอไฮค์อยู่ในชุดนอนเรียบร้อยแล้ว

“ยุกกี้พวกที่นอนอยู่ไหนเหรอ?”

“ในห้องนอนฉัน กับห้องที่เท็ตจังนอนนะ” ยุกกี้เดินนำไปที่ห้องของตน

“อืมๆ ห้องที่เท็ตจังนอน เอาที่นอนมาแบ่งให้พวกคิชิแล้วละ แต่มีแค่ 2 อันเองอ่ะ” ไฮค์เดินตามหลัง

“อ่า....ในห้องฉันมีแค่ชุดเดียวละมั้ง....” ยุกกี้เปิดประตูห้องตัวเองเข้าไป โดยที่ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาก่อน.......ให้ตายสิ....มีมารยาทบ้างรึเปล่า?..... ยุกกี้มองร่างสูงที่นุ่งผ้าขนหนูแล้วเช็ดผมไปด้วยอย่างหงุดหงิด

“อ้าว นึกว่าซากุหายไปไหน มาอยู่ในห้องแล้วนี้เอง~” ไฮค์ยิ้มให้อีกฝ่าย

ยุกกี้ไม่สนใจอีกฝ่าย แต่เดินผ่านไปเปิดตู้แล้วหยิบที่นอนออกมา “มีอยู่ฟูกเดียวนะไฮค์”

“ไม่เป็นไรหรอก~ ฉันนอนกับคาซได้~ แต้งกิ้วนะ~” ไฮค์ยิ้มแล้วอุ้มที่นอนออกจากห้องไป

ยุกกี้หันมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย “.....มารยาท.... นายมีรึเปล่า?....”

“ก็นายเล่นหายไปตั้งนาน แล้วก่อนหน้านี้นายบอกให้ฉันนอนห้องนายได้อย่างไงละ ก็นึกว่าให้เข้ามาได้เลย”

“ฉันให้นายนอนห้องฉัน.... เพราะไม่อย่างให้เท็ตสึกับเคนจังงอนกันด้วยเรื่องไร้สาระ... และนายก็ไม่สนิทกับเพื่อนของฉัน..... ฉันถึงให้นายมานอนห้องนี้.... แต่ไม่ได้ให้นายถือวิสาสะเข้ามาได้ตามใจชอบ.....” เป็นครั้งแรกที่ยุกกี้รู้สึกหงุดหงิดอะไรสักอย่างมากเท่านี้ “.....มันจะง่ายกว่านี้....... ถ้านายแค่กลับไป.....” ยุกกี้จ้องตากลับอีกฝ่ายแล้วเดินออกจากห้องมา เขายังมีเรื่องให้ทำอีกมาก ดีกว่าไปทะเลาะกับคนแบบนั้น

‘ก๊อกๆ’ ยุกกี้เปิดประตูห้องนั่งเล่นเข้าไปช้าๆ

“.....ที่นอนมีแค่สองฟูก พวกนายโอเครึเปล่า?....”

“สบายมาก~ ดีไม่ดีพวกฉันอาจจะไม่ได้นอน ฮะฮ่าๆๆ” โทโมะยกแก้วขึ้นดื่มอีก

ยุกกี้ยิ้มให้กับท่าทางของอีกฝ่าย แล้วหันไปดูคิชิกับยาสุที่อยู่ในชุดนอนแล้ว

“นอนได้อยู่แล้วครับยุกกี้ซัง ขอโทษที่มารบกวนครับ” คิชิและยาสุยิ้มให้

“แล้วแอ๊นซ์ละ?”

“อยู่ในห้องครัวครับ เห็นว่าจะทำอะไรสักอย่าง” ยาสุตอบ แต่ก็ขมวดคิ้วไปด้วย

“มาแล้วๆๆ เหล้าสูตรพิเศษ~~” แอ๊นซ์วางถาดที่มีเหยือกใสที่มีน้ำสีเหลืองเข้มลงให้ทุกคนดู

“โอ้ว~ ดีมากแอ๊นซ์ เอาละถึงเวลาเล่นเกมกันแล้ว~~” โทโมะรีบรับมุก

“เล่มเกม?” ยุกกี้ถามอย่างสงสัย

“เอ้า นายกินไม่ได้พรุ่งนี้มีไลฟ์นิ อดเล่นๆๆ” โทโมะส่ายหน้าให้

“นี้จะตีสองแล้วนะครับ ยุกกี้ซัง ไปนอนเถอะครับ เดี๋ยวพวกผมดูแลคนเมาพวกนี้เอง” คิชิเอ่ยอย่างเป็นห่วง

“ใครเมา! เจ้าคิชิ! อย่ามามั่ว มานี้เลย~~” โทโมะดึงคิชิที่ยืนคุยกับเขาอยู่เข้าหาตัวเองทันที ทำให้อีกฝ่ายล้มเขาหาอย่างไม่ทันตั้งตัว “ลงโทษที่นายมาว่าฉันเมา~” โทโมะพูดเสร็จก็หอมแก้มอีกฝ่ายทันที

“ทำอะไรของคุณนะ!!!!!!” คิชิดิ้นหลุดมาด้วยหน้าตาแดงก่ำ

ยุกกี้มองทุกคนที่หัวเราะสนุกสนาน คงเป็นแบบที่เขาคิดจริงๆ สินะ

“ฉันไปละ ยาสุ นายช่วยดูด้วยนะ”

ยุกกี้ปิดประตูตามหลังเสียงหัวเราะในห้อง แล้วเดินไปยังห้องซ้อม

‘ก๊อกๆ’ ยุกกี้เคาะประตูเรียกอีกฝ่าย แต่ก็ไม่มีใครออกมาเปิดประตู ยุกกี้เลยจะเคาะอีกรอบ.....

‘แกร๊ก’ ยุกกี้มองคาซที่หัวยุ่งเปิดประตูให้เขาเล็กน้อย

“นอนกันได้นะ? ไฮค์ละ?”

“เอ่อ....นอนได้ครับ...ไฮค์นอนอยู่ครับ...”

ยุกกี้มองอีกฝ่ายหน้าแดงก้มหน้าก้มตามองพื้น ก็หลุดขำออกมา ยังไม่ทันไรเลยเนี่ยนะ “พรุ่งนี้ก็เหลือแรงให้เจ้าตัวเล็กร้องเพลงด้วยละ” ยุกกี้ยิ้มให้แล้วเดินไปยังอีกห้อง

‘ก๊อกๆ’

“เข้ามาได้เลย~”

ยุกกี้เปิดประตูเข้าไปตามคำบอกของเท็ตจัง

“พอดีเลย ยุกกี้ นั่งๆๆ” เท็ตตบฟูกบนเตียง

ยุกกี้เลยได้แต่นั่งตามที่อีกฝ่ายบอก

“นายไปสนิทกับซากุตั้งแต่เมื่อไรกัน? วันนั้นยังทะเลาะกันอยู่เลยนี่?”

“เอ่อ.....ก็สนิทกันเมื่อเร็วๆ นี้ละ....”

เท็ตสึมองอีกฝ่ายที่ตอบแบบไม่แน่ใจ อย่างหงุดหงิด อย่างนี้ไม่ใช่สนิทกันแล้ว.....ซากุต้องทำอะไรสักอย่างแน่ๆ....ยุกกี้ก็ยิ่งไม่ค่อยพูดเรื่องของตัวเองอีก.....

“ยุกกี้ ให้เจ้าอลิซจูเนียร์นอนที่ห้องนี้ก็ได้นะ~” เคนที่พึ่งออกมาจากห้องน้ำ พร้อมเจ้าแมวที่ว่า “ฉันพึ่งอาบน้ำให้ทั้งสองตัวตะกี้เลย~ สะอาดเอี่ยม~”

ยุกกี้มองเจ้าฮิเดะที่เคนอุ้มไว้ ...ก็น่าจะดี เผื่อซากุเห็นฮิเดะแล้วจะนึกขึ้นได้อีก “....ก็ได้.... ฉันไปก่อนนะ ราตรีสวัสดิ์”

ดูเหมือนทุกคนจะนอนกันได้..... คงไม่มีอะไรแล้ว....เหลือแต่นายนั่นคนเดียวสินะ.....

________________________________________________________________________


 

  

  

ตอนนี้หายไปนานหน่อย แหะๆๆ กะจะลงตอนนี้ให้ทันวันเกิดยุกกี้สักหน่อย Tongue out
ดันแต่ไม่ทันนนนน พอจะลงวันเกิดเคนก็ไม่ทันอีกกกกก โฮกกกก
มาลงวันนี้แทนละกัน~~ ตอนนี้ก็ยาวพอดูนะ Surprised 

ซากุคิดได้แล้ว~ กะลังดำเนินเรื่องให้เร็วขึ้นอยู่ ยืดมาเยอะละ
(นี้ขนาดเร็วแล้วนะเนี่ย ยังไปแต่งเรื่องคู่นั้นคู่นี้ไม่เลิก 555+) 

ขอบคุณ TiGGeR-L ที่ติดตามอ่านมาโดยตลอด Wink

  

 

Comment

Comment:

Tweet

ซากุระ!!
แอ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
มาย(?)ยุกกี้คงเป็นไม่อะไรนะ
พรุ่งนี้มาไลฟ์ อย่าเสียเวลาไปทะเลาะกับคนบ้าเลย
ซากุนิสัยไม่ดีใส่ยุกกี้หลายรอบ
ยังกล้านอนบ้านยุกกี้อีกเหรอ
ไม่กลัวยุกกี้มาหมอนกดทับเรอะ

ห้องซ้อม! พึ่งนึกออกว่ามันเก็บเสียง!

#1 By TiGGeR-L on 2011-12-14 13:16

Tags