[Fic L'Arc] What is Love? - Part 10

posted on 24 Nov 2011 21:55 by hyukkie in LArc-en-Ciel directory Fiction

 

[Fic L’Arc] What is Love?

 

(Saku/Yukkie, Ken/Tetsu, KAZ/Hyde)

by hyukkie~MAi~

ตอนอื่นๆ ※ My Fiction ※ 

 

Part 10

 

“ไฮโดะเป็นอะไรรึเปล่า ช่วงนี้ดูซึมๆ ไป” เท็ตสึเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง

ยุกกี้เองก็สังเกตเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ตั้งแต่ที่เขารู้ว่าไฮค์ไปกินข้าวกับซากุก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้ว จนตอนนี้อีกแค่สัปดาห์เดียวก็จะมีไลฟ์ฉลองครบ 15 ปีของลาร์คอยู่แล้ว แต่ไฮค์ที่เคยร่าเริงกลับไม่คุยเล่นเหมือนแต่ก่อน....

ไฮค์หันไปมองหน้าเท็ตจัง แล้วส่ายหัวน้อยๆ

“วากิ เรียว ซาดะ พวกนายออกไปก่อน” เท็ตจังเรียกสตาฟในห้องให้ออกไป จนเหลือแค่สมาชิกวง “....เล่าให้ฟังก็ได้นะไฮโดะคุง....”

ไฮค์เงยหน้าขึ้นสบตากับเท็ตสึและหันมามองยุกกี้ ก่อนจะมองเลยไปที่เคนที่อยู่ด้านหลัง “.....ไม่มีอะไรหรอก...” ไฮค์ก้มหน้าลงเล่นกีต้าร์เบาๆ ไม่เป็นจังหวะ

“ไฮโดะ.....อย่าทำแบบนี้นะ....นายก็รู้ว่าพวกเราเป็นห่วง...” เท็ตสึขยับเข้าไปนั่งที่โซฟาเดียวกันข้างๆ ไฮค์

ยุกกี้มองเจ้าตัวเล็กที่ยังคงเล่นกีต้าร์เบาๆ

“ยุกกี้....ไฮค์มันเป็นไร นายรู้มั้ย?” เคนเดินมากระซิบข้างๆ ยุกกี้ได้แต่ส่ายหน้าตอบ แต่สายตายังคงมองทั้งสองที่อยู่ตรงข้าม

เท็ตสึจับใบหน้าของร่างเล็กให้หันมาสบตากับตนเอง “...นี่....นายยังมีฉันเป็นเพื่อนอยู่นะ....”

ไฮค์สบตากับเท็ตสึสักพัก จนเขาเห็นน้ำตาของร่างเล็ก

“...อึก...ฮึก....คาซ...เป็น....อะไรก็ไม่รู้........” ไฮค์เช็คน้ำตา “....ช่วงนี้ทะเลาะกันบ่อยมาก........ฉันจะทำอย่างไงดี.....”

“แล้วไม่มีสาเหตุเลยเหรอ...” เท็ตสึลูบผมร่างเล็กเบาๆ

ไฮค์ส่ายหน้า “ฉันไม่รู้......ยิ่งกลับดึกๆ คาซจะโกรธมากเลย....ทั้งๆ ที่แต่ก่อนไม่เคยโกรธ....”

“กลับสามสี่ทุ่ม ตอนออกจากสตูดิโอเนี่ยนะ!” เคนเอ่ยขัดขึ้นมา

ไฮค์ส่ายหน้า “...บางทีแค่สองทุ่มก็โกรธแล้ว....”

“ก่อนไปไหน ได้โทรบอกคาซคุงก่อนรึเปล่า” เท็ตสึพยายามจะช่วยหาสาเหตุ

“บอกสิ! ฉันบอกตลอดละว่าไปไหน กับใคร กลับกี่โมง”

ยุกกี้ไม่อยากจะคิดแต่ว่าก็อดสงสัยไม่ได้  “....ไปกับใคร.....”

ไฮค์หันมามองยุกกี้ “อืม....ส่วนใหญ่ก็....” เจ้าตัวขมวดคิ้วและเงียบไป

“ว่าไง ไฮโดะ” เท็ตถามอย่างสงสัย

 “....ซากุ....” ไฮค์นิ่งไป จนเหมือนกับช็อค “.....ทุกครั้งเลย....”

“หมายความว่าไง หืม ไฮโดะ ซากุทุกครั้งเลย??”

ไฮค์เงยหน้าสบตากับเท็ตสึ “....ทุกครั้งที่ฉันออกไปกับซากุ.....กลับมาจะทะเลาะกับคาซทุกครั้งเลย......”

“ทำไมเป็นอย่างนั้นละ แล้วเวลาไปกับฉัน?” เคนถามอย่างสงสัย

ไฮค์ส่ายหน้า “ไม่......นอกจากซากุ....”

“ไฮโดะ....คาซรู้เรื่องที่นายคบกับซากุมาก่อนรึเปล่า” พอไฮค์พยักหน้า เท็ตจึงถามต่อ “....นายไปกับซากุบ่อยแค่ไหน...”

“ช่วงนี้ก็ไปบ่อยมากเลย สัปดาห์ละ 3-4 ครั้งได้”

เท็ตสึได้แต่ถอนหายใจ “ถ้าคาซออกไปไหนมาไหนกับแฟนเก่าบ่อยๆ นายจะโกรธมั้ย?”

“แน่นอน! เป็นใครก็ต้องโกรธ!”

เท็ตสึยิ้มให้ร่างเล็กตรงหน้าที่เริ่มจะหงุดหงิดกับเรื่องสมมุต “แล้วการที่นายไปไหนมาไหนกับซากุบ่อยๆ นายคิดว่าคาซจะโกรธมั้ย?”

ไฮค์ตาโต “จริงสินะ.....”

เท็ตสึยิ้มให้กับท่าทางของร่างเล็ก “เอาเป็นว่า นายก็เลิกไปไหนมาไหนกับซากุบ่อยๆ จะไปไหนก็ไปกับคาซแทนนะ”

“อืม!” ไฮค์ยิ้มหน้าบาน

“เอา! รีบๆ กลับไปได้แล้ว! เดี๋ยวคาซของนายจะโมโหหึงอีก! อ๋อ~ วันหยุดยาว 5 วัน ก็อยู่บ้านใช้เตียงให้คุ้มละกัน ฮะฮะฮะฮะ!” เคนหัวเราะอย่างชอบใจ

ไฮค์หน้าแดง หยิบหมอนอิงที่คว้าได้ไปที่เคนแก้เขิน “เงียบไปเลยนะไอ้แมวบ้า!”

ยุกกี้ยิ้มออกเมื่อเห็นร่างเล็กกับมาร่าเริงได้อีกครั้ง

“ฉันกลับแล้ว!” ไฮค์รีบลุกไปหยิบของ “ขอบใจนะเท็ตจัง~” ไฮค์เดินไปหา แล้วหอมแก้มร่างบาง

“เฮ้ย!”

“บายๆ” ไฮค์รีบวิ่งหนีเคน

เคนรีบเข้าไปหาร่างบางของตน

“หยุดนะ! นายไปแกล้งไฮโดะก่อนทำไมละ วันนี้แยกกันกลับละกัน” เท็ตสึหันไปหยิบกระเป๋า “บายๆ ยุกกี้ เจอกันวันจันทร์นะ” แล้วก็เดินจากไป ทิ้งให้แมวยักษ์มองตามตาละห้อย

“เพราะเจ้าตัวเล็กเลย! วันนี้ก็อดอีกแล้ววววววว” เคนโวยวายก่อนจะหยิบของตัวเองตามร่างบางไป

ยุกกี้ได้แต่ยิ้มให้เหตุการณ์ตรงหน้า แต่ก็อดคิดถึงคนที่ทำให้เรื่องวุ่ยวายแบบนี้ไม่ได้..... รุกเร็วแบบนี้เลยเหรอ..... จากที่ดูท่าทางผ่อนคลายของเท็ตสึ.... ยังไม่มีใครรู้ว่าซากุต้องการไฮค์คืน..... และเขาที่รู้เรื่องนี้ควรจะทำอย่างไง......

________________________________________________________________________

 

หลังจากที่หลายสัปดาห์ที่เขาได้ไปกินข้าว ไปเที่ยวกับร่างเล็ก ซากุคิดว่าบางทีร่างเล็กอาจจะยังรักเขาอยู่ และวันนี้เขาก็จะชวนไฮค์ไปกินข้าวอีกครั้ง แน่นอนว่าเขารู้ว่าเป็นวันหยุดยาวที่เท็ตสึจัดให้สมาชิกทุกคนพักผ่อนก่อนจะขึ้นไลฟ์ใหญ่ อย่างไงไฮค์ก็ต้องว่างอยู่แล้ว ซากุหยิบมือถือและโทรหาร่างเล็กทันที

“ไฮค์เย็นนี้ไปทานข้าวเย็นกัน”

“หืม ฉันไม่ว่างนะซากุ.....อะ....อืม...เดี๋ยวสิ.....”

เสียงร่างเล็กที่ขาดๆ หายๆ ทำให้ซากุสงสัย “เป็นอะไรไฮค์?”

“เปล่าๆ ไม่มีอะไร เอาเป็นว่าฉันไม่ว่างนะ บายๆ”

ซากุมองโทรศัพท์อย่างงงๆ ไม่ว่างวันนี้ก็ไม่เป็นไร อย่างไงก็ยังเหลืออีกตั้งหลายวัน....

________________________________________________________________________

 

“ทำอะไรเนี่ย~” ไฮค์อดที่จะว่าคนรักไม่ได้ คนกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ก็มาซุกไซ้อยู่ได้

คาซมองร่างเล็กที่นอนอยูบนเตียง แล้วอดที่จะเริ่มโมโหไม่ได้..... เมื่อวานก็คุยกันไปแล้ว ก็น่าจะรู้ได้แล้วว่าเขาหึงซากุ....แฟนเก่าของร่างเล็กแค่ไหน ยังจะไม่รู้อีก.....

“อ่ะ จะไปไหนนะ!” ไฮค์รีบถามเมื่อเห็นคนรักของตนลุกจากเตียงไป

คาซเดินเขาห้องน้ำไปโดยไม่สนใจที่จะตอบร่างเล็ก

ไฮค์ได้แต่มองตาม อดที่จะขมวดคิ้วไม่ได้.... ไม่พูดอีกละ....หรือว่า...... เจ้าตัวเล็กคิดอะไรดีๆ ออกจึงรีบตามร่างสูงด้วยรอยยิ้ม

“นี่ๆๆๆ หึงอีกแล้วใช่มั้ย~~” ไฮค์พันผ้าห่มรอบตัวแล้วยืนพิงกำแพงมองคาซที่กำลังอาบน้ำที่ฝักบัวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม~

คาซหันไปมองร่างเล็กที่สงเสียงร่าเริง เหมือนจะล้อเขา....

“ไม่มีอะไรหรอกน่า~~ เมื่อวานก็บอกไปแล้วไง~~ รักคาซคนเดียวเลยนะ~”

คาซเดินจากฝักบัวมาที่อ่างล่างหน้า แล้วหยิบน้ำมันสำหรับโกนหนวดมาทา

“นี่ๆๆ สนใจหน่อยสิ” ไฮค์เดินเข้ามาหา แล้วแย่งที่โกนหนวดไฟฟ้าไปจากมือคาซ “ทำให้~~” แล้วก็กระโดดนั่งที่ขอบของอ่างล้างหน้า เพื่อที่จะโกนหนวดให้คนรักของตน

ไฮค์ค่อยๆ โกนหนวดให้อีกฝ่าย “....ซากุกับฉัน เราจบกันไปนานแล้ว....”

ไฮค์สบตา แล้วส่งยิ้มหวานให้ “.....ฉันรักนายคนเดียวนะ....”

รอยยิ้มหวานของร่างเล็ก ทำให้เขาอดไม่ได้จริงๆ คาซจูบไฮค์อย่างดูดดื่มและรุนแรง เหมือนจะเรียกร้องทุกอย่าง “.....คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ และผมก็ขี้หึง.....ช่วยอย่าทำแบบนี้อีกได้มั้ยครับ....” คาซเกลี่ยนิ้วโป้งเบาๆ ที่ริมฝีปากของไฮค์ที่บวมจากแรงจูบของเขา

ไฮค์หายใจหอบเล็กน้อย ส่งยิ้มให้  “อืม!” ไฮค์จูบย้ำคำตอบให้อีกฝ่ายรับรู้และเข้าใจ....

________________________________________________________________________

 

ซากุพยายามติดต่อหาร่างเล็กอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น แต่จนแล้วจนรอดก็โทรไม่ติด จนเขาอดที่จะสงสัยไม่ได้เลย.... หรือว่าเท็ตสึจะยกเลิกวันหยุด.... ซากุรีบโทรหาเท็ตสึทันที

“เท็ตสึ นี้ซากุนะ”

“อืม ว่าไง”

“ไฮค์ไปซ้อมที่สตูดิโอเหรอ?”

“ไม่มีซ้อมนะ เป็นวันหยุดแหละ มีอะไรเหรอ?”

ซากุขมวดคิ้ว “ไม่มีอะไรหรอก โทรหาไฮค์ไม่ติดนะ เลยคิดว่าอยู่ที่สตูฯ”

“อ๋อ คงอยู่กับคาซนะ~ กำลังคืนดีกันอยู่~~”

“หืม?”

“เพราะนายนั้นแหละ เลยทำให้คาซเข้าใจผิดไปหมด~~ ซากุก็อย่าชวนไฮค์ไปไหนบ่อยๆ สิ เอาเคนไปเที่ยวด้วยแทนละกัน”

ซากุได้ยินเสียงของเคน ดังลอดเข้ามาในโทรศัพท์ แต่ก็ไม่ได้สนใจ “ไฮค์ทะเลาะกับคาซเรื่องฉันงั้นเหรอ?”

“ก็ใช่นะสิ ฉันรู้ว่านายคงไม่ได้เจตนา แต่คาซขี้หึงนะ~ แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วละ~ นี้ถ้ายุกกี้ไม่ช่วยก็คงนึกไม่ออกว่าคาซไปโกรธเรื่องอะไร~”

ซากุแค่ได้ยินชื่อของมือกลองร่างเล็ก ก็หงุดหงิดแล้ว แต่นี้ยังช่วยให้ไฮค์กับคาซคืนดีกันอีก!

“แค่นี้ก่อนนะซากุ ฉันกับเคนกำลังขับรถไปเที่ยวที่บ่อน้ำพุร้อนนะ ตอนนี้กำลังจะเข้าอุโมงค์ มันไม่มีสัญญาณ แล้วค่อยคุยกันใหม่ บายๆ”

“อืม บาย” ซากุบอกลา

ซากุกำโทรศัพท์ในมือแน่น..... เขาวางแผนอย่างดี....แต่สุดท้ายก็โดยไอ้มือกลองนั้นทำลาย!

________________________________________________________________________

 

กว่ายุกกี้จะได้กลับถึงคอนโดของตนเองเกือบจะเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว ทั้งๆ ที่เขาแค่จะออกไปซื้อของเท่านั้น แต่กับเจอคิชิ ที่พาเขาไปร้านเกมส์อีกแล้ว.... ไหนจะตอนเย็นที่เขาได้เจอพวกเหล่าสตาฟของลาร์คอีก จะให้เขากลับไปโดนที่ไม่ทักทายก็จะเป็นการเสียมารยาท..... สุดท้ายกว่างานเลี้ยงจะเลิกก็ทำให้เขากลับถึงบ้านตอนนี้จนได้...

ยุกกี้เปลี่ยนถุงข้าวของที่หิ้วมาจากรถมาไว้ที่ข้างซ้าย เพื่อที่จะได้เปิดประตูได้ถนัดขึ้น แต่ก็ต้องชะงัก เมื่อมีเงาใครบางคนมาบังแสงไว้..... มาทำไม?

“เพราะแก!” ซากุออกหมัดตรงไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย

ยุกกี้หลบหลังชนประตูอย่างแรง แต่อีกฝ่ายก็ยังไม่หยุด พอยุกกี้เห็นโอกาสจึงจะใช้เข่ากระแทกไปที่ท้องของอีกฝ่าย

ซากุรู้ทันว่าร่างเล็กจะต้องใช้เข่า เขาจึงเขาประชิดร่างเล็กจนหลังชนประตูอีกรอบอย่างแรง “อย่าได้คิดจะทำแบบเดิม มันไม่ได้ผล!”

ยุกกี้มองหน้าเครียดแค้นของร่างสูง “มีปัญหาอะไร?”

ซากุก้มลงมอง และดึงร่างเล็กที่คอเสื้อ “ปัญหางั้นเหรอ!!?? ไฮค์ไงละ!!!”

ยุกกี้มองสีหน้าโกรธของอีกฝ่ายด้วยหน้าเรียบเฉย.....

ยิ่งอีกฝ่ายเงียบเท่าไร ซากุก็ยิ่งโมโหมากเท่านั้น! “นายทำให้ไฮค์กลับไปคืนที่ดีกับคาซอะไรนั้น!!! ทั้งๆที่มันไม่เกี่ยวกับนายเลยสักนิด!!! นายทำไปเพื่ออะไร!!!???”

“.....ไฮค์ร้องไห้.....” ยุกกี้มองหน้าช็อคของร่างสูง “....ถ้าไฮค์มีความสุขกับนายจริง....ฉันจะไม่เข้าไปขวาง...แต่มันไม่ใช่.....” ยุกกี้แกะมือที่ขยุ้มเสื้อตนอยู่ “....กลับไปได้แล้ว...”

“มันก็ไม่ใช่เรื่องของนายที่จะต้องมายุ่ง!!!”

ยุกกี้จ้องตอบ....เขาขี้เกียจจะพูดกับคนแบบนี้แล้ว....ยุกกี้ผลักอีกฝ่ายให้ถอยไป แล้วหันไปปลดล็อกประตู

“นายมันก็แค่คนขี้แพ้! ที่ไม่กล้าแม้แต่จะสู้แย่งไฮค์มา!”

ยุกกี้หันไปมองด้วยไปหน้าเรียบเฉย “.....ถ้าการสู้นั้นมันทำให้ไฮค์เสียใจ....ฉันก็จะไม่ทำ....ถ้านายรักเขาจริงนายก็น่าจะเข้าใจ.....” ยุกกี้ดึงประตูกระแทกปิดอย่างแรง

ถ้าหากคนที่เขารักจะต้องเสียใจ และร้องไห้ เพราะการกระทำของเขา..... สู้ให้เขาเสียใจคนเดียวจะดีกว่า

ยุกกี้นั่งลงลูบหัวฮิเดะ ที่เดินมาทักทายเบาๆ อย่างเหม่อลอย......

________________________________________________________________________

 

  

  

อ้ากกกก ไม่น่าเชื่อว่าตอนนี้เราจะดองนานขนาดนี้ Tongue out
เดือนกว่าๆ เลยนะเนี่ยยยยยย แหะๆ ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ นอกจากทำหลายอย่างมากเกิน~~
เอาละตอนนี้เราว่าเพิ่มระดับความเข้มข้นขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง Embarassed
คิดเห็นอย่างไงบอกได้เลยค่า~~~~

และวันนี้เป็นวันเกิดยุกกี้ด้วยค่าาาาาา Wink
รีบปั่นตอนนี้ให้ทันวันเกิดมากๆๆ Surprised แล้วก็ทันด้วย~~~~

Happy Birthday Yukkie-san ค่ะ Wink

 

  

Comment

Comment:

Tweet

ซากุนะ ในเมื่อมันจบไปแล้วจะรื้อฟื้นหาอะไร
ไม่รู้ใช่มั้ยว่าไฮด์ร้องไห้
ยุกกี้นายเอ๊กกกกกก นายเอกกกกกกก
ฮ่า
น่ารักมากๆ เลยนะ ยุกกี้ ขอแต่งงานได้มั้ยนะ ฮ่า

ดีจังจะที่คืนดีกับคาซแล้ว
แต่ขำอลิซเคนกับไฮด์ทะเลาะกัน ฮาดี เหมือนพี่เขยกับน้องสะใภ้

#1 By TiGGeR-L on 2011-11-25 15:35

Tags