[Fic L'Arc] What is Love? - Part 9

posted on 20 Oct 2011 01:38 by hyukkie in MyFiction directory Fiction

 

[Fic L’Arc] What is Love?

 

(Saku/Yukkie, Ken/Tetsu, KAZ/Hyde)

by hyukkie~MAi~

ตอนอื่นๆ ※ My Fiction ※ 

 

Part 9

 

เมื่อทุกคนซ้อมกันเสร็จก็เกือบจะเย็น เค้กที่เขาได้จากมากิ ไฮค์ก็กินไปชิ้นหนึ่ง เคนจังกับเท็ตจังก็กินอีกชิ้น ส่วนเขาเองก็กินไปชิ้นเดียว ที่เหลืออีกสองชิ้นเขาก็คงต้องเอากลับบ้าน... ถ้าให้สต๊าฟไป เด็กคนนั้นรู้ คงจะเสียใจ....

“เออนี่ยุกกี้” เสียงเรียกของไฮค์ทำให้ยุกกี้ต้องหันไปมอง “เมื่อวานซากุโทรมาถามเรื่องนาย มีอะไรกันรึเปล่า” ไฮค์ทำหน้างงๆ ให้เขา

ยุกกี้รีบเก็บอาการตกใจทันที.....อย่าบอกนะว่าโทรไปบอกเรื่องฮิเดะ.... “...ถามเรื่องอะไร...”

“ก็เรื่องทั่วๆไป ตั้งแต่เข้าวงนะ”

.....ทำไมไม่บอกเรื่องแมวของเขา....ยุกกี้รู้สึกแปลกใจ

“แต่ฉันก็ไม่ได้บอกอะไรที่เป็นส่วนตัวของยุกกี้เลย~ แต่ก็พูดถึงแมวด้วยละ”

.....พูดสินะ....ยุกกี้รีบหาข้อแก้ตัวทันที แต่ไฮค์ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

“ถามว่าแมวชื่ออะไร ฉันเลยบอกไปว่าชื่ออลิซาเบธ จูเนียร์ แล้วก็ถามว่าเป็นแมวใครอะไรพวกเนี่ย ทำไมซากุถึงรู้ว่ายุกกี้เลี้ยงแมวได้ล่ะ”

.....ไม่ได้บอก....แต่กลับถามแทน....ยุกกี้ยิ่งคิดยิ่งแปลกใจมากกว่าเดิม แต่เขาก็รีบตอบเจ้าตัวเล็กไปก่อนที่จะถามเขามากกว่านี้ “....วันนั้นที่ให้พวกเราขึ้นไปเล่นไลฟ์กัน เขาคงได้ยินมาจากคนอื่นมั้ง....”

“อลิซ จูเนียร์เป็นไงบ้าง~~~ นายไม่ได้ลืมให้อาหารใช่ม่ะ” เคนรีบถามอย่างเป็นห่วง

“...อืม...”

“ที่จริงไม่ต้องให้ยุกกี้ไปเลี้ยงก็ได้....เราน่าจะเลี้ยงได้อีกสักตัวนะเท็ตจัง” เคนรีบหันไปหาเท็ตด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

“ไม่ได้ แค่ที่เลี้ยงก็วุ่นวายพออยู่แล้ว ให้ยุกกี้เลี้ยงนะดีแล้ว ยุกกี้จะได้ไม่ลืมให้อาหาร ตัวเองก็จะได้กินข้าวให้ตรงเวลาด้วย” เท็ตสึรีบพูดหยุดเคนไว้ก่อน

....นี้คือเหตุผลที่ให้เขาเลี้ยงสินะ....แต่ก็ทำให้เขากินเป็นเวลาจริงๆ.....แต่ก็ไม่ใช่ข้าวอยู่ดี...

“จริงด้วยๆ แบบนั้นยุกกี้จะได้กินครบทุกมื้อ~” เจ้าตัวเล็กรีบเห็นด้วยใหญ่ “พูดถึงกินข้าวแล้ว เย็นนี้ไปกินข้าวกัน~”

“ไม่ไปกะคาซนั้นสองคนละ” เคนรีบพูดดักคอ

“คาซก็ไป~ แต่ไม่อยากไปสองคน กะจะแกล้งให้คาซหึงอีก หึหึ” เจ้าตัวเล็กยิ้มอย่างมีเลศนัย

“หืม.....ทำไปทำไมเนี่ยไฮค์” เท็ตถามอย่างสงสัย

“ก็เมื่อวันนั้นที่แกล้งยุกกี้อ่ะ คาซหึงมากกกก แล้วก็.......” เจ้าตัวพูดเองก็หน้าแดงเอง

ยุกกี้มองไฮค์แล้วก็ขำ แกล้งเขาเพื่อให้แฟนตัวเองหึง แล้วก็ไปจบลงที่เตียง...... ส่วนเคนมองหน้าคนรักแล้วยิ้มอย่างรู้ทัน ทำให้เท็ตสึหน้าแดงไปอีกคน.......สงสัยวันนี้เขาก็ไม่พ้นโดนแกล้งอีก....เฮอ

“ไปกันได้แล้ววววว เดียวคาซรอนานจะงอนอีก ง้อมันวุ่นวายกว่าทำให้หึงนะ เร็วๆๆ” เจ้าตัวเล็กรีบเร่งให้ทุกคนออกจากสตูดิโออย่างรวดเร็ว

________________________________________________________________________

 

“ยุกกี้กินเยอะๆ ผอมจะแย่อยู่แล้ว” เท็ตสึว่าพลางส่งจานเนื้อย่างให้เขา

ปกติแล้วเขาก็ไม่ค่อยได้กินอะไรมากมาย แต่มีคนมามองหน้าหาเรื่องอยู่ฝั่งตรงข้ามแบบนี้เขาก็ยิ่งกินไม่ลงเข้าไปใหญ่ ตอนเข้ามาในร้านก็เจอซากุนั่งจองโต๊ะให้อยู่แล้ว......แน่นอนว่าเจ้าตัวเล็กชวนมา โดยที่ไม่ได้บอกใครเลย....โต๊ะที่นั่งก็เป็นแบบฝั่งละสามคน.....ไฮค์ก็ลากให้เขามานั่งข้างๆ อีก.....เฮอ

ยุกกี้คีบเนื้อจากจานที่เท็ตสึส่งให้เข้าปาก

“ถ้าไม่รู้จักดูแลตัวเอง ก็ไม่เห็นจะต้องให้ใครไปดูแลให้” ซากุพูดด้วยเสียงนิ่ง พลางกินข้าวไปด้วย

สายตาทุกคู่มองไปที่ซากุอย่างงุนงง รวมทั้งตัวเขาเองด้วย.....กำลังแก้แค้นอยู่สินะ....

ยุกกี้ไม่สนใจคำพูดของร่างสูง แต่ส่งยิ้มให้เท็ตสึ “อร่อย  ขอบใจนะเท็ตจัง”

“เอ่อ.....ซากุ ฉันให้” เจ้าตัวเล็กส่งเนื้อย่างที่ตัวเองย่างให้อีกฝ่าย

“นั้นมันกินได้ที่ไหน ไหม้ขนาดนั้นน่ะ” เคนรีบพูดแทรกขึ้นมา

“ไหม้ที่ไหน เกรียมๆ แบบนี้อร่อยดีออก เนอะๆ” เจ้าตัวเล็กไปพูดเปล่าแต่คีบเนื้อที่ว่ายื่นไปที่ปากของคนรักที่นั่งข้างๆ อีกต่างหาก คาซทำอะไรไม่ได้ก็ต้องกินเข้าไป แล้วตบท้ายด้วยเบียร์อย่างรวดเร็ว

“ฮ่าๆๆๆๆ ฉันบอกแล้ว” เคนหัวเราะได้ใจใหญ่ จนไฮค์ทำหน้างอนใส่คนรัก ทำให้เขาอดที่ยิ้มไม่ได้

ยุกกี้เลื่อนจานไก่ย่างของตนไปทางไฮค์ แล้วยิ้มให้ “เอาอันนี้ไปกินก็ได้”

“ยุกกี้น่ารักที่สุด~” ไฮค์หันมากอดเขาทันที แล้วหันไปค้อนคนรักของตนทั้งๆ ที่ยังกอดเขาอยู่

……ยุกกี้อดไม่ได้ที่จะหันไปมองร่างสูงที่นั่งตรงข้ามเขา......สายตาแบบนั้น....ได้มีปัญหาอีกแน่....

เจ้าตัวเล็กหันไปทะเลาะกับเจ้าเหมียวยักษ์ จนเรียกเสียงหัวเราะได้จากทุกคน

“กินไอศกรีมกัน~~~” เจ้าตัวเล็กรีบหยิบเมนูออกมากาง หลังจากกินเนื้อย่างในจานหมดแล้ว

“กินเข้าไปๆ อ้วนแล้วแฟนคลับหนีหายไปหมด จะหัวเราะให้” เคนรีบว่าเข้าให้

ยุกกี้มองจานเปล่า และคิดถึงปริมาณอาหารที่ไฮค์กินเข้าไป.....ตัวก็นิดเดียว แต่กินได้เรื่อยๆ.....

“อ้วนที่ไหน! ฉันออกจะพอดี!” ไฮค์แลบลิ้นให้อีกฝ่าย แล้วก็หันมาสนใจเมนูโดยให้คนรักข้างกายช่วยเลือกให้

ยุกกี้นึกถึงเค้กที่มากิให้มา ยังเหลืออีกตั้งสองชิ้น เขาคงกินไม่หมด.... “เดี๋ยวไปหยิบเค้กมาให้”

“เค้กของมากิจังนะเหรอ” เท็ตจังถามอย่างสงสัย

“มากิจัง?” ซากุหันไปถามเท็ตสึที่นั่งข้างๆ อย่างสงสัย

“สต๊าฟที่ทำงาน เอาเค้กมาให้ยุกกี้ ต้องมาจีบยุกกี้แน่ๆ~~ เนอะๆๆ” เจ้าตัวเล็กรีบพูดอย่างร่าเริง~ “บอกแล้วว่ายุกกี้น่ารัก~~ ใครๆ ก็ชอบ แต่ยุกกี้ไม่สนใจใครสักคนเลย” ไฮค์หันมาทำหน้าสงสัยใส่เขา

ยุกกี้ไม่ได้สนใจจะตอบคำถามของเจ้าตัวเล็ก..... “อย่าสั่งเยอะละ” ยุกกี้ลุกขึ้นแล้วเดินไปทางที่จอดรถ

.....คนที่เขาสนใจงั้นเหรอ......นอกจากไฮค์แล้วเขาก็ไม่ได้สนใจใคร.....

เขาหยิบเค้กจากรถ และกำลังจะเดินกลับทางประตูด้านหลังร้าน แต่ก็มาเจอร่างสูงสูบบุหรี่พิงประตูและจ้องมาทางเขา

“เสน่ห์แรงเหลือเกินนะ...นายเลิกยุ่งกับไฮค์และเท็ตสึ แล้วไปคบกับมากิจังอะไรนั้นดีกว่า”

ยุกกี้มองร่างสูงอย่างเหนื่อยใจ.....เป็นคนที่พูดไม่รู้เรื่องจริงๆ ทั้งๆ ที่บอกไปแล้ว....

“วันนั้นฉันก็บอกไปแล้ว.....ไฮค์และเท็ตสึมองฉันว่าเป็นเพื่อน.....ฉันก็จะเป็นเพื่อน.....ถ้านายจะคิดอย่างไงก็เรื่องของนาย…..”

“แต่ท่าทางการแสดงออกของนายมันไม่ใช่!” ซากุขยี้บุหรี่ที่พื้นด้วยเท้า

“.....นายอย่าเอาความรู้สึกของตัวเองมาบงการคนอื่น....เรื่องที่นายเคยคบกับไฮค์....ฉันรู้อยู่แล้ว.....” ยุกกี้มองปฏิกิริยาตกใจของอีกฝ่าย “....ถ้านายยังตัดใจไม่ได้.....ฉันแนะนำว่าควรจะเริ่มได้แล้ว.....นายก็เห็นว่าไฮค์กับคาซไปกันได้ดีขนาดไหน.....”

“อย่ามายุ่ง!” ซากุเดินเข้ามาผลักไหล่ จนทำให้กล่องเค้กตกพื้น

ยุกกี้มองเค้กที่หล่นลงพื้น แล้วหันมาจ้องอีกฝ่าย.....ดี...คุยกันให้จบไป....

“เรื่องเท็ตสึที่นายเห็น.....เป็นแผนการของฉันที่จะทำให้ทั้งคู่คืนดีกัน....ซึ่งทั้งสองคนนั้นก็รู้ความจริงอยู่แล้ว....นายไม่เชื่อไปถามเคนได้....” ยุกกี้มองอีกฝ่ายที่จ้องเขาเขม่น “ส่วนไฮค์......นายก็คิดไปเองทั้งนั้น....ไฮค์เป็นคนอย่างไงนายก็น่าจะรู้ดี”

“ฉันไม่ได้คิดไปเอง! แมวตัวนั้นของนาย! ทำไมไฮค์ถึงไม่รู้ว่ามันชื่อฮิเดะ!” ซากุกระชากเสียง

“.....ฉันจะเรียกแมวของฉันว่าอะไรมันก็ไม่ใช่เรื่องของนาย....”

“นั้นมันชื่อไฮค์! นายชอบไฮค์อยู่ก็พูดมา!”

ทั้งสองฝ่ายต่างจ้องตากันอยู่นาน ......เรื่องคงไม่จบ ถ้าเขาไม่พูดให้จบไป.....

“.....เคยชอบ....พอใจแล้วใช่มั้ย.....แต่ฉันตัดใจไปแล้ว.....ฉันรู้ดีว่าความรู้สึกควรจะหยุดไว้ที่ตรงไหน” ยุกกี้เริ่มที่จะหงุดหงิดที่อีกฝ่ายตะโกนใส่

“ถ้านายตัดใจ! นายจะตั้งชื่อแมวตัวนั้นว่าฮิเดะทำไม!”

“…..มันไม่ใช่ธุระอะไรของนายที่ฉันต้องมาตอบ…..” ยุกกี้หยิบบุหรี่ออกมาสูบ “....แต่ฉันตัดใจเรื่องไฮค์ไปแล้วอย่างแน่นอน เพราะไฮค์รักคาซมาก.....นายควรจะเลิกยุ่งเรื่องของไฮค์.....เขาไม่ใช่คนของนายตั้งนานแล้ว.....”

 

“หุบปาก!” ซากุเข้าใจดีถึงสิ่งที่ยูกิต้องการบอก แต่เขาก็ยังรู้สึกรักไฮค์อยู่......เขาไม่คิดว่าการที่เขาตัดสินใจอะไรผิดพลาดไปแค่ครั้งเดียวในชีวิตจะทำให้เขาเสียทุกอย่างไปแบบนี้! “นายจะมารู้อะไรเรื่องความรู้สึกของฉัน! ฉันรักไฮค์มากแค่ไหน!”

“......ฉันรู้.....”

เสียงพูดพึมพำ กับคำพูดนั้นทำให้เขาต้องรีบหันมามองในทันที

“....แต่ไฮค์รักคาซ.....นายควรจะตัดใจ.....ไฮค์มีความสุขดีอยู่แล้ว.....”

ซากุมองสายตาที่เหมือนจะมีความหมายของอีกฝ่าย “ฉันไม่คิดที่จะตัดใจ! ฉันต้องการให้ไฮค์กลับมารักฉัน!”

“.....ถ้านายวางแผนอะไรที่ทำให้ทั้งสองคนนั้นทะเลาะกัน......ฉันจะเป็นคนหยุดนายเอง....”

“นายไม่มีทางหยุดฉันได้!” ซากุผลักร่างเล็กตรงหน้าอีกครั้ง แต่กลายเป็นว่าเขากลับโดนอีกฝ่ายสวนหมัดเข้าให้ที่ท้อง

“......ถ้านายรักไฮค์จริง นายก็อย่าไปทำลายความสุขของไฮค์.........และนายควรจะเลิกใช้อารมณ์สักที.....”

ซากุมองอีกฝ่ายที่เดินกลับเข้าไปในร้านอย่างเครียดแค้น ....เลิกใช้อารมณ์งั้นเหรอ! นายก็ควรจะเลิกใช้กำลังได้แล้ว!

________________________________________________________________________

 

หลังจากวันนั้นที่แยกย้ายกันกลับเขาก็ไม่ได้เจอกับซากุอีกเลย แต่คำพูดที่ทิ้งท้ายไว้ของอีกฝ่าย ทำให้เขาอดเป็นห่วงไฮค์ไม่ได้ แต่ไฮค์ก็ยังร่าเริงสดใสเหมือนเดิม ติดที่จะร่าเริงมากเกินไปด้วยซ้ำ

“วันนี้ฉันไปก่อนนะ~~” ไฮค์เก็บของใส่กระเป๋า

“หวานกันจริง~~~ คาซพาไปไหนอีกละ~~” เคนแซ่วร่างเล็กทันที

“เปล่า~ ซากุนะ เห็นบอกว่าจะให้ไปช่วยเลือกของ~ ไปละบายๆ” ไฮค์ไม่สนใจเสียงกวนแกล้งของอีกฝ่าย แล้วเดินไปออกจากประตูไป

ยุกกี้มองตามร่างเล็กที่ออกจากห้องไปอย่างสงสัย ....ให้ไปช่วยเลือกของงั้นเหรอ....

“งั้นเราก็กลับกันบ้างสิ เท็ตจัง~~~” เสียงออดอ้อนของเคน ทำให้ยุกกี้ต้องกันไปมอง

“เดี๋ยวต้องคุยกับวากิเรื่องเวที กลับไปก่อนก็ได้” เท็ตสึหยิบเอกสารและโน้ตบุ๊ค เตรียมออกจากห้อง “ยุกกี้กลับไปก่อนก็ได้นะ อย่าลืมกินข้าวเย็นละ”

“ไปด้วย” เคนรีบลุกตามเดินคนรักออกไป

เมื่อทั้งสองคนออกไปแล้ว ในสตูดิโอก็เหลือเพียงยุกกี้คนเดียว ความรู้สึกเป็นห่วงไฮค์ก็มีมากขึ้น ...ถามไฮค์ไปตรงๆ เลยจะดีมั้ย.... แต่ทั้งสองคนนั้นก็รู้จักกันมาตั้งนานแล้ว.....มันไม่ใช่เรื่องที่เขาจะเข้าไปยุ่งได้....

ยุกกี้หันไปหยิบมือถือจากโต๊ะที่วางไว้ ก็เห็นว่ามีข้อความเข้า

‘ยูกิซัง ที่นัดกันวันนี้ยังจำได้มั้ยครับ เลี้ยงขอบคุณที่ช่วยเล่นไลฟ์วันนั้นนะครับ – ยาสุ’

ยุกกี้นึกถึงวันนั้นที่เล่นไลฟ์แทนยาสุ ซึ่งไปๆ มาๆ เขาก็ไม่ได้ตีกลอง แต่ยาสุก็อยากจะเลี้ยงขอบคุณเขาให้ได้ ทั้งๆ ที่เขาบอกว่าไม่เป็นไรแล้วแท้ๆ ยุกกี้กดปุ่ม ‘โทรออก’ ได้สักครู่ อีกฝ่ายก็รับสายทันที

“หวัดดีครับ ยูกิซัง!”

“อืม...เรื่องเลี้ยงวันนี้ไม่ต้องก็ได้นะยาสุ”

“ยูกิซังไม่ว่างเหรอครับ....”

“ว่าง....แต่ว่า...”

“ไม่ได้นะครับ! ให้ผมเลี้ยงขอบคุณยูกิซังเถอะครับ!”

เสียงหนักแน่นของยาสุทำเอาเขาไม่กล้าที่จะปฏิเสธ “โอเคๆ”

“ครับ! ตอนหนึ่งทุ่ม เจอกันที่ร้าน xxxxx นะครับ!”

เสียงกระตือรือร้นของยาสุทำเอาเขาอดที่ยิ้มไม่ได้ “แล้วเจอกัน” พอวางสายเสร็จเขาก็หยิบเสื้อนอกแล้วออกจากสตูดิโอ

________________________________________________________________________

 

“ทางนี้ครับ ยุกกี้ซัง” คิชิโบกมือเรียก

ยุกกี้เห็นคิชิแล้วก็แปลกใจแล้ว แต่พอเดินไปถึงโต๊ะก็ยิ่งแปลกใจยิ่งกว่า ....มากันครบเลยสินะ....

“เห็นว่าเจ้ายาสุจะเลี้ยง ฉันเลยพาคนอื่นๆ มาด้วย~” แอ๊นซ์ยิ้มให้ พร้อมตอบความสงสัยให้เขาเรียบร้อย

“ผมไม่ได้จะชวนคุณมาเลยนะครับ” ยาสุบ่นพึมพำ แต่ก็เข้าหูแอ๊นซ์อยู่ดี

“ไม่ชวนฉันก็จะมา~” แอ๊นซ์ไม่สนใจหน้าหงิกหน้างอของยาสุ และยกเบียร์ขึ้นดื่ม

ยุกกี้มองยาสุและแอ๊นซ์ที่นั่งอยู่ข้างๆ กัน ....ชอบทะเลาะกันแต่ก็ยังนั่งข้างกันอีกนะ.... ยุกกี้ตัดสินใจนั่งลงข้างคิชิที่ว่างอยู่

“วันนั้นยุกกี้ซังน่าจะเรียกผมไปด้วยอ่ะ ผมอยากเห็นยุกกี้ซังเล่นเบส~~” คิชิพูดและเลื่อนแก้วโค้กมาให้เขา

“....มันกะทันหันนะ...”

“เพราะไฮค์อีกละสิ.....นายก็ยอมเขาจังนะ...” โทโมะมองมาทางเขาและยกแก้วเบียร์ขึ้นดื่ม

ยุกกี้รับรู้ถึงสายตาของโทโมะ ....โทโมะเป็นคนเดียวในกลุ่มนี้ที่รู้เรื่องที่เขาแอบชอบไฮค์.....

“ก่อนจะมานี่ ฉันเจอเขากับซากุด้วยนะ สองคนนั้นกลับมาคบกันอีกแล้วเหรอ?” โทโมะถาม

“เอ๋? ซากุระมือกลองคนเก่าเหรอครับ?” คิชิถามอย่างแปลกใจ

“คบกัน? หมายถึงคบกันจริงๆ นะเหรอ” แอ๊นซ์ถามแทรกขึ้นมา

....เฮอ...รู้กันหมดพอดี... ยุกกี้มองโทโมะที่ทำท่าไม่สนใจจะรับผิดชอบเรื่องนี้สักนิดอย่างเหนื่อยใจ

“เขาเลิกกันไปแล้ว....ตอนนี้ไฮค์คบกับคาซอยู่....ซึ่งพวกนายก็รู้อยู่แล้ว” ยุกกี้รู้ดีว่าเพื่อนเขาทั้งสี่คนไม่มีทางเอาเรื่องพวกนี้ไปบอกคนอื่น โดยเฉพาะพวกนักข่าวซุบซิบ

ยุกกี้หันหน้าไปทางโทโมะ “...นายเจอเขาที่ไหนละ....”

“เห็นเดินโอบกันก่อนเข้าไปในร้านอาหาร xxxxx”

เขามองสีหน้าจริงจังของอีกฝ่าย ......เดินโอบ.....ร้านอาหารหรูสำหรับนัดเดท.......เริ่มเอาจริงแล้วสินะ.... แต่ทั้งคู่ก็อาจจะกลับไปรักกันใหม่ก็ได้.....

________________________________________________________________________

 

  

  

  

ตอนนี้ลำบากใจมากๆ พยายามจะเขียนประเด็นที่อยู่ในหัวออกมาเป็นคำพูด
มันช่างลำบากอะไรขนาดนี้~~~~
พี่กี้กลายเ็ป็นคนใช้กำลังไปแล้ว Foot in mouth รู้สึกจะใช้กำลังกะพี่ซากุคนเดียวอ่ะ Kiss
ทางซากุก็เป็นคนใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล Foot in mouth ดื้อดึงอยากได้ของตัวเองคืน Foot in mouth
ประเด็นในตอนนี้คือ ทุกคนชอบไฮค์ Cry วะฮะฮ่า~ ไฮค์เสน่ห์แรง~~~ เหมือนรูป header เนี่ยละ 5555+

 

หลังจากตอนนี้ก็จะหายหน้าหายตาไปหน่อยนะคะ
เพราะจะเปิดเทอมแล้ว......แต่ทว่ายังทำโปรเจคไม่เสร็จ Tongue out 
ตอนใหม่จะมาอีกที่ก็ประมาณวันที่ 5 หรือ 6 พฤศจิ ค่ะ Foot in mouth ฝากรอกันด้วยนะคะ....

 

  

Comment

Comment:

Tweet

ชอบที่ยุกกี้ใช้กำลังนะ
แลเหมาะกับซากุดี ฮ่า
จริงๆ นะ

#1 By TiGGeR-L on 2011-10-20 03:21

Tags