[Fic L'Arc] What is Love? - Part 6 (แก้ไข)

posted on 01 Oct 2011 16:07 by hyukkie in MyFiction directory Fiction

 

[Fic L’Arc] What is Love?

 

(Saku/Yukkie, Ken/Tetsu, KAZ/Hyde)

by hyukkie~MAi~

ตอนอื่นๆ ※ My Fiction ※ 

 

Part 6

 

นี้มันจะอะไรกันนักหนา ยุกกี้ชักจะหมดความอดทน ใบหน้าเรียบเฉยชักจะแสดงความหงุดหงิดให้เห็น เพราะตั้งแต่ที่เขาไปตามซาดะมาจัดกลองให้อีกฝ่าย มือกลองร่างเล็กก็เหมือนมีเงาตามตัวเพิ่มมาอีกหนึ่ง... ไม่ว่ายุกกี้จะทำอะไร ซากุก็จะตามไปทุกที โดยเฉพาะเวลาที่จะเขาไปหาเท็ตสึอย่างตอนนี้

"เท็ตสึ เพลงนี้ใช้แบบนี้ได้รึเปล่า" ยุกกี้เดินเข้าไปหาพร้อมยืนโน้ตเพลงส่งไปให้ร่างบาง แต่ทว่าก็มีอีกมือยืนมารับตัดหน้าไปก่อน

"หืม.....ตรงนี้นายก็มาถามฉันสิ...ไม่ต้องถามเท็ตสึหรอก~" ซากุคว้าโน้ตเพลงไปดู แล้วลากยุกกี้กลับไปยังกลองของตนในทันที โดยมีสายตาของเท็ตสึมองตามด้วยความงุนงง

"...ตรงนี้นะ....ต้องทำอย่างนี้.." ซากุนั่งลง และเริ่มเล่นให้ดู คนยืนดูก็มองตาม แต่ไม่ได้สนใจกลองเล่นสักนิด เพราะตอนนี้สายตามองไปยังซากุด้วยความอดทนที่ถึงขีดสุด

"....พอ.......พอได้แล้ว....." ยุกกี้เอ่ยเบาๆ เหมือนจะพูดกับตัวเอง

"...ห่ะ....นายว่าไงนะ" ซากุที่เหมือนจะได้ยินเสียงพูดของอีกฝ่ายจึงหยุดมือ แล้วทำท่าตั้งใจฟัง ยุกกี้มองท่าทางแบบนั้นด้วยความหงุดหงิด

".....ขอคุยด้วยหน่อย.....ถ้านายจะกรุณา......" ร่างเล็กพูดด้วยเสียงแข็ง พร้อมยิ้มด้วยใบหน้าที่เจ้าตัวเสแสร้งให้อีกฝ่ายโดยเฉพาะ และเดินออกจากสตูดิโอไป

"....มีอะไรกันรึเปล่า..." เท็ตสึสังเกตตั้งแต่ซากุลากยุกกี้ไป ก็ถามอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้

"ไม่มีไรหรอก....คงอยากคุยเรื่องเพลงแหล่ะ~" ซากุก็ตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสบายอารมณ์ที่ขัดขวางอีกฝ่ายเป็นผลสำเร็จ

________________________________________________________________________

ยุกกี้เดินออกมาถึงเครื่องกดน้ำอัตโนมัติซึ่งอยู่อีกฝั่งกับห้องสตูดิโอ ร่างเล็กตัดสินใจกดน้ำมาสักกระป๋อง เพื่อมันจะช่วยระงับความโกรธลงได้ ขณะที่กำลังก้มไปหยิบกระป่องที่ช่องรับ เจ้าตัวก็ได้ยินเสียงร่างสูงเดินมาทางตน

"ที่เรียกออกมา เพราะอยากจะเลี้ยงน้ำเหรอ" ซากุเห็นกระป๋องโค้กในมืออีกฝ่าย ก็อดที่จะถามเล่นไม่ได้

ยุกกี้หันไปตามเสียงทักที่ว่า และตัดสินใจที่จะไม่ใสใจกับคำพูดไร้สาระของอีกฝ่าย ก่อนจะดื่มโค้กเพื่อดับความโมโห ทางซากุที่เห็นอีกฝ่ายไม่มีทีทางว่าจะตอบโต้กลับ จึงนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเครื่องกดน้ำที่อีกฝ่ายยืนอยู่ แล้วพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างสบายใจ

".....นายมีปัญหาอะไรก็ว่ามา....เลิกทำตัวกวนประสาทคนอื่นได้แล้ว...." ยุกกี้ยืนพิงเครื่องกดน้ำ ตัดสินใจพูดให้เรื่องมันจบๆ ไป และมองหน้าอีกฝ่ายอย่างเบื่อหน่าย ซึ่งซากุเองก็สบตาอีกฝ่ายกลับอย่างท้าทาย

"เปล่านี่~ นายต่างหากที่น่าจะมีปัญหา....เรียกฉันออกมาไม่ใช่เหรอไง~" ซากุยังคงกวนประสาทอีกฝ่ายต่อไป

ยุกกี้ฟังคำพูดของอีกฝ่าย แล้วแทบเดือดเป็นไฟ ไม่มีอะไรงั้นเหรอ! ทั้งๆ ที่เดินตามไปทุกฝีเก้า! ขนาดเขาจะเข้าห้องน้ำยังจะตามมา ถ้าไฮค์ไม่เรียกให้ไปช่วยแกะเนื้อเพลงก็คงตามมาแล้ว! ทั้งๆ อย่างงั้นยังบอกว่าไม่มีอะไรเนี่ยน่ะ! ยุกกี้แทบอยากจะเอาโค้กสาดใส่อีกฝ่ายให้รู้แล้วรู้รอด แต่ร่างเล็กก็ชั่งใจไว้ก่อน

"......นั้นสินะ.....ไม่มีอะไร....."

"ใช่~ ไม่มีอะไร~" ซากุ เองก็ยังไม่เลิกที่จะกวนอีกฝ่ายต่อ และทำท่าลุกขึ้นจะเดินกลับไปยังห้องซ้อม

".....งั้น....ขออะไรนายสักอย่าง...." ร่างเล็กที่ได้ยินเสียงตอบกลับที่ยังไม่ลดความกวนประสาทลง ก็ทำให้สติที่มีอยู่ขาดลงในทันที!

"..หืม.....ขออะไร?" ซากุ หันหลังกลับมามองอีกฝ่ายอย่างสงสัย โดนไม่ได้ระวังตัวใดๆ เมื่อเห็นร่างเล็กเดินเข้ามาหาตน

ยุกกี้ปั้นหน้ายิ้มใส่อีกฝ่าย จนทำให้ซากุแปลกใจด้วยความงง เพราะไม่คิดว่าร่างเล็กจะยังยิ้มได้ทั้งๆ ที่โดนกวนโมโหขนาดนั้น

'พลั่ก!'

ยุกกี้ชกเข้าที่ท้องของซากุอย่างแรง! สีหน้าเจ้าตัวไม่เลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย.....

ซากุล้มลงไปกระแทกพื้น จุกจนพูดอะไรไม่ออก ได้แต่มองมองยังอีกฝ่ายด้วยความโมโห! "นาย!!"

ยุกกี้มองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเรียบเฉย เขาหมดอารมณ์ที่จะยุ่งกับคนอย่างนี้อีกแล้ว เจ้าตัวตัดสินใจเดินกลับห้องซ้อม โดยเมินเสียงตะโกนที่ดังไล่หลังมา โค้กที่ถือไว้ก็ขว้างทิ้งลงถังอย่างไม่ใยดี เจ้าตัวเปิดประตุเข้าห้องซ้อมไปอย่างแรง

"เท็ตสึ....ฉันกลับก่อน..." เจ้าตัวว่าเสร็จก็เดินไปคว้าเสื้อนอกของตนมาไว้ในอ้อมแขน พลางจ้ำเดินออกไป

"อ้าว! เดี๋ยวสิ ยุกกี้! จะรีบไปไหน!" เท็ตสึรีบเดินไปคว้าแขนที่กำลังจะเดินไปอย่างรวดเร็ว

ยุกกี้ มองมือที่ฉุดตนไว้อย่างสับสน เพราะด้วยความโกรธ ทำให้เขาก็นึกคำแก้ตัวไม่ออก แต่ทว่าเสียงเปิดประตูดังขึ้นอย่างแรงก็ทำให้ทุกคนในห้องต้องหันไปมองผู้มาเยือนในทันที ซึ่งคนนั้นก็ทำให้ยุกกี้นึกเหตุผลในการแก้ตัวออกในทันที

"พอดีมีธุระด่วน.....แล้วซากุก็อารมณ์ไม่ดี... ที่ซ้อมไปวันนี้ก็พอจะจำได้แล้ว... เดียวจะไปซ้อมที่บ้านเพิ่มให้...." ยุกกี้ส่งยิ้มบางๆ ไป พลางจะจับมืออีกฝ่ายออก

"อ่ะ....แต่ว่า...." เท็ตสึก็ยังคงไม่ยอม เพราะเขารู้ดีว่ายุกกี้ไม่ใช่คนที่จะยอมขาดซ้อม

ซากุที่เข้ามาเห็นทั้งสองยืนฉุดมือกัน แล้วยังจะสีหน้าแสดงความเป็นห่วง...รอยยิ้มของร่างเล็กที่ส่งให้เพื่อนรักของเขา.... ทำให้ความโกรธของร่างสูงพุ่งขึ้นทันที

"ไม่ต้องแต่แล้ว...ไปละ" ยุกกี้ดึงมือเท็ตสึออกได้สำเร้จ จึงหันหลังหมายที่จะเดินออกไปทันที

"เดี๋ยว!" ซากุตะโกนเสียงดัง และคว้ากระชากแขนร่างเล็กไว้

ยุกกี้ที่โดนดึงไว้ ก็ต้องหันหน้ามาเผชิญกับอีกฝ่ายอย่างเลี่ยงไม่ได้ "......ปล่อย....."

"ซากุทำอะไรของนาย! โมโหอะไรมาเนี่ย!" เท็ตสึเห็นท่าไม่ดี จึงจะเข้าไปแยกอีกฝ่ายออก แต่เคนก็ไวกว่า เดินมาบังร่างบางไว้ก่อน

"ทำอะไรไว้! แล้วคิดจะหนีกลับไปง่ายๆ เหรอไง!" ร่างสูงกระชากแขนร่างเล็ก ราวกับจะย้ำ

".....ต้องการอะไร....นายต้องการอะไรจากฉัน....." ยุกกี้พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ซากุ! ยุกกี้! นี้มันอะไรกัน!" ไฮค์ที่นั่งดูทั้งสองคนมานานเริ่มไม่เข้าใจ ทำไมเพื่อนเขาทั้งสองต้องทะเลาะกัน!

"เหอะ! นายถามว่าฉันต้องการอะไร! ทำไมนายไม่ถามตัวเองก่อนละว่านายกำลังทำอะไรอยู่กันแน่!" ซากุกระชากแขนร่างเล็กด้วยความโมโห

"ซากุ! นายทำอะไรของนาย!" ไฮค์เห็นซากุกระชากแขนยุกกี้อย่างแรง ก็ทนไม่ได้จึงคิดจะเข้าไปห้ามในทันที

ยุกกี้หันไปตามเสียงไฮค์ ก็เห็นร่างเล็กยื่นมือมาจะแกะมือซากุของจากตน แต่ซากุก็รีบปล่อยมือที่กุมออกทันที แล้วถอยห่างไปจากไฮค์ทันที ทำให้ทั้งยุกกี้และไฮค์ต่างก็แปลกใจ

"ซากุ....เป็นอะไรไป..." ไฮค์ถามด้วยความเป็นห่วง และเขยิบเข้าไปใกล้ร่างสูง

“ไม่มีอะไร” ซากุพึมพำ พลางจ้องหน้าไฮค์ที่เดินเข้ามาหาเขา

"ฉันกลับก่อนละ" ร่างสูงผละออกจากไฮค์ และเดินไปหยิบเสื้อนอก พอหันกลับมาเห็นสายตาจ้องมองของยุกกี้ เขาก็ไม่สนใจและเดินออกไปเลยทันที

"ซากุ!" ไฮค์ตะโกนเรียก แล้ววิ่งตามออกไปทันที

“ซากุเป็นอะไรไปนะ” เคนมองตามไฮค์ที่รีบออกจากห้องไป

“ไม่รู้เหมือนกัน ยุกกี้เป็นอะไรรึเปล่า” เท็ตสึหันมาหายุกกี้ด้วยความเป็นห่วง เพราะที่เห็นตะกี้ซากุก็กระชากแขนแรงอยู่เหมือนกัน

"ปัง!" ไฮค์กระแทกประตูอย่างแรง จนทำให้ทุกคนหันไปมอง "ซากุขึ้นแท็กซี่กลับไปแล้ว!"

ไฮค์อดที่จะหงุดหงิดไม่ได้ เพราะอีกแค่นิดเดียวก็วิ่งตามทันอยู่แล้ว ไม่น่ามีแท็กซี่มาอยู่แถวนี้เลย! ยิ่งคิดเจ้าตัวเล็กก็ยิ่งโมโห จนอดไม่ได้ที่จะคว้าบุหรี่ขึ้นมาสูบ และกระแทกตัวนั่งลงที่โซฟาอย่างหงุดหงิด

"ยุกกี้นี้มันเกิดอะไรขึ้นกับนายสองคน...." เคนถามร่างเล็กที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ด้วยสีหน้าเป็นกังวล ซึ่งอีกสองคนก็รีบหันไปมองตามทันที

"นั้นสิ! ยุกกี้นายกับซากุทะเลาะอะไรกันมา" เจ้าตัวเล็กที่เห็นเพื่อนถาม ตัวเองเลยยิงคำถามไปบ้าง

ยุกกี้หันไปสบตาคนถาม และทุกคนในห้อง แต่คำตอบที่เขาให้คือความเงียบ เพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะบอกเพื่อนทุกคนว่าอย่างไง แล้วยิ่งท่าทางของซากุตอนที่ไฮค์จะจับนั้นอีก......

"ยุกกี้!"

เสียงตะโกนเรียกชื่อจากไฮค์ ทำให้ยุกกี้ต้องหันไปมองอย่างลำบากใจ ถ้าไม่พูด...เรื่องก็คงไม่จบแน่ๆ แต่ถ้าเล่าทั้งหมดเรื่องมันก็จะยิ่งเข้าไปใหญ่...... แต่พอมองหน้าไฮค์แล้ว....เล่าก็เล่า...

".....ทะเลาะกับ ซากุ.....เลย..ชกไป..." ยุกกี้พูดแค่นั้น เพราะคิดว่าที่ตนทำไปคงทำให้ซากุโกรธ และคิดว่าทั้งสามคนคงต้องว่าเขาแน่ จึงก้มหน้ายอมรับความผิดของตน แต่กลับไม่มีเสียงว่ากล่าวจะใครเลยแม้แต่น้อย เจ้าตัวเลยเงยหน้าขึ้นด้วยงุนงง แต่ก็ต้องเจอกับท่าทางตกใจ และตะลึงของทั้งสามคนที่ทำให้ยุกกี้ต้องแปลกใจ

"...ยุกกี้...ชก?....ซากุ?..." เท็ตสึที่ตั้งสติได้คนแรก ถามย้ำอย่างตะกุกตะกักด้วยความงุนงง

"....อืม....ฉันชก ซากุ....." ยุกกี้ กล่าวย้ำ และมองหน้าทุกคนอย่างแปลกใจ

"ไม่จริง! ยุกกี้ เนี่ยนะชกซากุ!" ไฮค์ที่ยืนอึ้งอยุ่นาน ก็ตะโกนบอกตัวเอง "ยุกกี้ ที่มีความอดทนขนาดนั้นเนี่ยนะ! ชกคน!" เจ้าตัวเล็กยังพูดกับตัวเองด้วยความไม่เชื่อ จึงหันไปมองยุกกี้เพื่อความมั่นใจว่าตนฟังผิด แต่ยุกกี้ก็ไม่ได้แก้ตัวใดๆ

".....งานนี้ซากุมันต้องทำอะไรร้ายแรงแน่ๆถึงกับ....โดนยุกกี้ชกได้เนี่ย..." เคนพูดด้วยความเหนื่อยใจ เพราะเขารู้ว่ายุกกี้ที่ไม่เคยทะเลาะ และใช้ความรุนแรงกับใคร ไม่มีทางไปชกซากุโดยไม่มีเหตุผลแน่นอน

ยุกกี้แปลกใจที่ไม่มีใครว่าเขาเลยสักคน แต่สิ่งที่ทำให้เขาเป็นกังวลคือสายตาของซากุตอนที่เดินออกไปจากห้องนั้นต่างหาก......สายตาที่ดูเศร้าและกลัวแบบนั้น......เพราะไฮค์งั้นเหรอ?....ยุกกี้หันไปมองเจ้าตัวเล็กที่นั่งเหม่อบนโซฟา หรือว่าจะเป็นเพราะเขา?....

เท็ตสึมองยุกกี้ที่เหมือนคิดอะไรบางอย่างอยู่อย่างแปลกใจ คนอย่างยุกกี้ไม่น่าจะไปชกซากุได้ แล้วไหนจะตอนที่ไฮค์เข้าไปช่วยแล้วซากุก็รีบออกไปจากห้องนั้นอีก.....ซากุเป็นอะไรกันแน่นะ.....

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ เคนเห็นคนรักของตนคิดมากจนคิ้วขมวด ก็ลากร่างบางกลับบ้านทันที ทางยุกกี้เองก็ไม่มีอารมณ์ซ้อมแล้วเช่นกัน ส่วนนักร้องนำของวงก็ยังคงช็อกไม่หาย

'.....ยุกกี้ชกคน.....ยุกกี้ชกคน.....ยุกกี้ชกคน.....'

________________________________________________________________________

 

 

สั้นมากกกกกกกกกก Foot in mouth งานนี้ก็ลบแหลกอีกแล้ว~~
และแล้วพี่กี้ก็ชกอีตาซากุอีกสักรอบ 5555+
บุคคลิกพี้กี้ฉัน กลายเป็นคนบ้าพลังไปแล้ววววววว Foot in mouth 
พี่กี้เป็นคนโกรธเงียบนะ แต่ถ้าน่ารำคาญแบบซากุก็จะไม่ระงับอารมณ์เลย~
ก็เป็นตอนเปิดประเด็นของซากุบ้างละนะ~
แล้วเจอกันตอนใหม่ ที่พึ่งเขียน ภายในสัปดาห์หน้าจ้า~ Surprised (วันที่ 6 ตุลา จะมาลงแน่นอน~)

 

 

@TiGGeR-L
เรื่องนี้ไฮค์มันฮา Kiss ตอนที่กำลังแต่งใหม่อยู่ ก็เอาแบบติ๊งต๊องป่วนโลกเลยละ Surprised
ขอบคุณที่ตามอ่านตลอดนะ Smile

 

Comment

Comment:

Tweet

ยุกกี้ผู้มีความอดทนดีเป็นเลิศศศศศ
ชะ
ชะ
ชะ
ชก
คนอื่น

ไอ้บ้านั่นไม่รู้ว่าเป็นผู้โชคดีหรือโชคร้ายกันแน่เนอะ ฮ่า
แต่คิดไว้แล้วแหละว่ายุกกี้คงต้องชกเข้าสักทีสองที
เพราะซากุดันกวนประสาทเหลือเกิน

ขำเมมเบอร์ช็อค ฮ่า

#1 By TiGGeR-L on 2011-10-01 18:53

Tags