What is Love? part 5

posted on 10 Aug 2008 23:01 by hyukkie in MyFiction

หายไปนานมากมาย...
ใครที่ยังอ่านอยุ่ก็มาช่วยกันอ่านต่อด้วยน่าาาา ><
จะพยายามกลับมาแต่งต่อ ^^
________________________________________________________________________

What is Love?
part 5

"อรุณสวัสดิ์ครับ yukkiesan" เสียงตอบรับจากเหล่าสตาฟที่เห็นร่างเล็กเดินผ่านเข้ามาในบริษัทดังขึ้นเรื่อยๆ ร่างเล็กยิ้มตอบเป็นการทักทายให้

ตั้งแต่ yukkie ไปเที่ยวกับ kishi และ tetsu ร่างเล็กก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหนอีกเลย และใช้วันหยุดที่เหลือส่วนใหญ่ไปกับการพักผ่อน และออกกำลังกาย ดังนั้นวันนี้ร่างเล็กจึงรู้สึกสดชื่นเป็นพิเศษที่ได้นอนหลับเต็มอิ่ม ร่างเล็กเดินเข้าสตูดิโอ และมองหาคนที่นัดตนออกมาตั้งแต่เช้า แต่ก็ต้องแปลกใจ เมื่อไม่พอใครเลยสักคน ร่างเล็กจึงเดินออกมาถามสตาฟแถวนั้นแทน

"....นี้..... tetsu ยังไม่เข้ามาเหรอ" เด็กสาวที่จัดการเอกสารอยู่หน้าห้องสตูดิโอรีบเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อร่างเล็กเดินเข้ามาถามที่หน้าเคาน์เตอร์ตน

"คะ ค่ะ....ก่อนหน้าที่ yukihirosan จะเข้ามา..... tetsusan พึ่งจะโทรมาแจ้งว่าจะเข้าช้าสักหน่อยค่ะ..... ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครเข้ามาเลยค่ะ" เด็กสาวตอบอย่างสุภาพ ด้วยความเกร็งๆ เพราะพึ่งจะได้ทำงานที่นี้เพียงแค่ไม่กี่วัน และยังเป็นแค่เด็กทำงานพิเศษธรรมดา

"อืม...ขอบใจมาก....แล้วไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นหรอก" yukkie เห็นเด็กสาวเกร็งๆ ก็อดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ ก่อนจะตัดสินใจเข้าไปนั่งรอในสตูดิโอ

"....แล้วเมื่อเช้าก็โทรมาบอกให้รีบมานะ tetchan..." yukkie บ่นพึมพำออกมาเบาๆ ด้วยความเจ็บใจเล็กๆ ที่เหมือนจะถูกร่างบางหลอกให้มาสตูดิโอตั้งแต่เช้าแบบนี้

เพราะไม่มีใครอยู่ในสตูดิโอเลยสักคน yukkie จึงเริ่มเบื่อๆ เลยคิดจะซ้อมเพลงรอคนอื่นๆ ไปพลางๆ ร่างเล็กเดินไปหยิบโน้ตเพลงที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาหาเพลงที่ อยากจะซ้อม ดูอยู่สักพักเจ้าตัวก็เหมือนจะนึกขึ้นได้ถึงเนื้อเพลงเก่าๆ ที่ตนไม่มี แต่โน้ตเพลงที่อยู่ในมือตัวเองก็ไม่มีเพลงที่ว่าเหมือนกัน ร่างเล็กจึงเดินออกมาจากสตูดิโอมาหาเด็กสาวคนเดิมที่ยังง้วนอยู่กับการจัดเอกสารเช่นเดิม

"....นี้....ถ้า sada เข้ามาก็เรียกให้เข้ามาหาผมเลยนะ.....รู้จัก sada รึเปล่า?" yukkie อดสงสัยไม่ได้ เมื่อเห็นเด็กสาวเงยหน้าขึ้นมามองอย่างตื่นๆ

"คะ..ค่ะ.. รู้จักค่ะ yukihirosan" เด็กสาวรีบพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว จนทำให้ yukkie อดที่จะขำไม่ได้

"....แล้วเราล่ะ....ชื่ออะไร?" yukkie ถามกับไปด้วยรอยยิ้ม เพราะเห็นเด็กสาวยังตื่นๆ กับตนอยู่ จึงอยากที่จะทำความรู้จักให้มากขึ้นจะได้ไม่ต้องเกร็งแล้วเกรงใจกันมากเกินไป

"..อะ...อ่ะ........maki ค่ะ?" เด็กสาวตอบกลับด้วยความงุนงง

".....ต่อไปไม่ต้องเรียกว่า yukihirosan แล้วนะ เรียกแค่ yukkie ก็พอ... makichan~" yukkie ส่งยิ้มให้ก่อนจะหายกลับเข้าไปในสตูดิโอ โดยไม่ทันได้เห็นใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาว

yukkie กลับเข้ามาในห้อง พลางคิดที่จะซ้อมเพลงที่มีไปก่อน  จึงถอดเสื้อนอกแขนยาวสีดำออกมาพาดกับโซฟา แล้วเดินเข้าไปยังห้องซ้อมภายในที่มองเห็นกลองตั้งอยู่กลางห้อง แต่ก็ยังไม่ทันจะได้นั่งลงก็หันไปเห็นแฟ้มมากมายตั้งอยู่ข้างประตู ร่างเล็กจึงคิดว่าเป็นโน้ตเพลงเก่าที่ตนหาอยู่ จึงเปลี่ยนความตั้งใจที่จะซ้อมเพลงในทันที แล้วยกกองแฟ้มทั้งกองไปวางไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟาแทน

ร่างเล็กเปิดแฟ้มแรกไปก็เจอโน้ตเพลงใหม่ที่จะต้องใช้ในไลฟ์ครั้งนี้ จึงเริ่มตนหาไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังคงไม่เจอเพลงเก่าที่ต้องการ จนกระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามาในห้อง ร่างเล็กที่คิดว่าคนที่ตัวเองเรียกไว้คงจะมาแล้ว จึงพูดขึ้นในทันที โดยที่ไม่ได้หันหน้าขึ้นมามองเลยสักนิด

"sada มาช่วยกันหาโน้ตเพลงหน่อยสิ.....เพลงเก่ามันอยู่กัน"

"หาไม่เจอหรอกกกก yukkie~" เสียงร่าเริงสดใสที่ตอบมาทำให้มือกลองร่างเล็กหันไปมองผู้มาเยือนในทันที

".....hyde....." yukkie เอ่ยขึ้นมาด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่านักร้องนำร่างเล็กจะเข้าสตูดิโอเช้าขนาดนี้ได้ แต่ก็ต้องตกใจยิ่งกว่าเมื่อเห็นคนที่ร่างเล็กพามาด้วยข้างหลัง

"yukkie มาเช้าจังเลย~" เจ้าตัวเล็กว่า พลางเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ มือกลองร่างบาง แล้วเอาแฟ้มที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาดูบ้าง โดยที่อีกคนที่เดินตามมาก็นั่งลงข้างร่างเล็กด้วยเช่นกัน

"พอดี tetchan โทรไปปลุกบอกว่าให้รีบมาให้ได้นะ..." yukkie ยังคงตอบอย่างเรื่อยๆ โดนที่สายตายังคงจับจ้องไปที่ร่างสูงอีกคนด้วยความไม่เข้าใจ

"อ้าว!  แล้ว tetchan อยู่ไหนหล่ะ"  hyde วางแฟ้มลงทันที พร้อมกันหันซ้ายหันขวา มองหาคนที่ว่าอีกคน

"ยังไม่เข้ามาเลย"  yukkie ว่าพลางเก็บแฟ้มบนโต๊ะให้เป็นกองเหมืนเดิม

"สงสัยไอ้เหมียวคงยังไม่ยอมปล่อยให้ออกมาแน่ๆ พักนี้หัวหน้าวงเรายิ่งไม่ค่อยมีอำนาจจัดการไอ้เหมียวเอาซะเลย~~" ร่างเล็กยังคงพูดอย่างสนุกสนานด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตนพาอีกคนมาด้วย

"นี้ๆ yukkie~ โน้ตเพลงที่ yukkie หาตะกี้อ่ะ ไม่มีหรอก~ ดังนั้นเราต้องใช้คนคนนี้~sakuchan~" เจ้าตัวเล็กว่าพลางกวาดมือไปยังคนที่นั่งข้างๆ ตนอีกคน ร่างสูงที่นั่งว่างๆ ก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ แล้วหันไปมองมือกลองร่างผอมที่มองตนอย่างสงสัย ด้วยสายตาเรียบเฉย

".......แล้วทำไมถึงไม่มีโน้ตเพลงล่ะ....." yukkie เบนสายตากลับมามองร่างเล็กอย่างสงสัย

"อืมมมมมมมมม............" ร่างเล็กพยายามใช้ความคิด เพราะตนเองก็จำได้ว่าเคยมีโน้ตเพลงเก่าเก็บไว้อยู่ แต่พอไปหาก็ไม่เจอ เลยลองโทรไปถาม saku เพื่อจะมีเก็บไว้บ้างแต่ก็ไม่มีเช่นกัน แล้วพอโทรไปหา saku ทาง tetchan ก็บอกว่าให้ช่วยพา saku เข้าสตูดิโอพรุ่งนี้ด้วย ร่างเล็กเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม

"อ้าว~ อยู่กันพร้อมหน้าแล้วเหรอเนี่ย" หัวหน้าวงที่พึ่งเปิดประตูเข้ามา ก็ต้องตกใจที่เห็นนักร้องนำของตนมาก่อนแล้ว ทาง  ken ที่เดินตามหลังร่างบางเข้ามาติดไม่ห่าง ก็รู้สึกถึงสายตาของมือกลองร่างเล็กที่มองมา

yukkie ที่ไม่รู้จะทำสีหน้าอย่างไงดี เมื่อเห็น ken เดินเข้ามาพร้อมคนรักที่ตนช่วยวางแผนให้คืนดีกัน แต่แผนที่ทำไปก็ทำให้ไม่รู้ว่าร่างสูงของคนรักจะโกรธตนมากน้อยแค่ไหน จึงทำให้ยิ่งทำสีหน้าไม่ถูก

ken ที่เห็นสีหน้าเป็นกังวลของเพื่อนก็ยิ้มตอบให้ เนื่องจากคนรักของตนบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังแล้ว จึงไม่คิดที่จะเอาความหรือจะไปโกรธอีกฝ่ายได้ เพราะทั้งหมดเป็นความผิดของเขาเองทั้งนั้น แล้วถ้าไม่ได้มือกลองร่างผอมช่วย ก็ยิ่งไม่รู้ว่าตนเองจะได้คนรักกลับคืนมาเมื่อไรเหมือนกัน เรื่องทั้งหมดก็คงต้องขอบคุณเพื่อนคนนี้เป็นอย่างมาก

yukkie ที่เห็นรอยยิ้มของ ken ก็โล่งใจอย่างมาก ที่เพื่อนคงจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว จึงยิ้มตอบกลับไปอย่างยินดี

hyde ที่ได้ยินเสียงหัวหน้าวงของตนเอ่ยทักขึ้น ก็หลุดจากความคิดที่น่าปวดหัว แล้วรีบเงยหน้าหันไปมองหัวหน้าวงอย่างมีความหวัง

"tetchan~~ yukkie ถามอ่าาาาาา ว่าทำไมไม่มีเนื้อเพลงงงงง" hyde รีบโยนคำถามผลักภาระไปให้หัวหน้าวงอย่างไม่คิดในทันที

tetsu ที่กำลังจะนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัวข้าง yukkie โดยที่มีไอ้เหมียวตัวใหญ่เดินตามมานั่งด้วยข้างๆ ด้วย ก็ต้องรีบหันมาหาร่างเล็กเมื่อได้ยินเสียงออดอ้อนของอีกฝ่ายที่ไม่เคยเป็นลางดีเลยสักครั้ง (- -) ก่อนจะยิ้มออกมากับคำถามที่ตนพอจะดีคำตอบให้ได้

"อ้อ~ จำไม่ได้เหรอไง ตอนที่พวกเราต้องย้ายสตูดิโอเพราะไฟไหม้ห้องเก็บของนะ รู้สึกว่าตอนนั้นโน้ตเพลงทั้งหมดที่อยู่ในห้องนั้นก็ไหม้หายไปหมดเลย ไม่มีเหลือสักแผ่น" tetsu หันไปพูดกับมืองกลองของวงตน

".....แล้วพวกนายไม่ได้เขียนเก็บไว้เลยเหรอ...." yukkie ยังคงตั้งข้อสงสัยไปเรื่อย

"อืมมม... ไม่ได้เขียนใหม่เลย เพราะช่วงนั้นก็ยุ่งๆ เรื่อง saku ....แล้วไหนก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว เพราะตอนนั้นเพลงเราก็มีอยู่นิดเดียว ก็คิดว่าจำกันได้อยู่แล้วเนอะ~" ken ที่นั่งอยู่ข้างร่างบางก็ช่วยตอบคำถามบาง แต่ก็พูดเรื่องที่ไม่น่าพูดขึ้นมา ทำให้ร่างสูงที่กำลังสูบบุหรี่ถึงกับชะงักไปเช่นกัน ken จึงต้องเปลี่ยนเรื่องแล้วโยนไปถามร่างบางที่อยู่ข้างๆ แทน

"ใช่ๆ ตอนนั้นคิดว่ายังไงก็จำได้ เลยไม่ได้เขียนโน้ตเพลงไว้เลยสักเพลง แต่พอมาตอนนี้..... ก็น่ะ...." tetsu รีบรับคำมาจากคนรัก แล้วก็ช่วยตอบมือกลองข้างๆ ตนให้ พวกกับทำสีหน้าปลงๆ

"ตอนแรกก็คิดจะมาแกะกันเองแล้วล่ะ แต่ว่ากลองที่ yukkie ใช้กับ saku ใช้มันไม่เหมือนกัน ก็เลยคิดว่าคงจะลำบากแน่ๆ เลยลองโทรไปปรึกษา saku ดู แล้ว saku ก็ว่างอยู่เลยจะมาช่วย เลยให้เจ้าตัวเล็กช่วยพามาซะเลย เพราะไหนๆ ก็อยู่ใกล้กันอยู่แล้ว" ken รีบพูดตอบช่วยร่างบางอย่างรวดเร็ว

"แล้วก็ไม่ยอมบอกก่อน...ให้ไปพามาอย่างเดียวเลยนะ kenchan~" hyde ที่ตอนนี้พึ่งจะถึงบางอ้อ และเริ่มเข้าใจว่าตัวเองโดนหลอกใช้ก็พูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ใส่ทันที

"อ้าว~ ก็ไม่ถามนี้หว่า~ เนอะ tetchan เจ้าตัวเล็กมันไม่ได้ถามใช่ม่ะ" ken ที่เห็นเจ้าตัวเล็กมองอย่างค้อนๆ ก็หันไปถามร่างบางที่อยู่ข้างตัว เพราะตัวเองไม่ได้เป็นคนพูดสายกันเจ้าตัวเล็ก แต่เป็นคนที่นั่งอยู่ข้างๆ คอยบงการแผนอยู่ต่างหาก (-*-)

hyde ที่เห็นท่าทาง ken ร่าเริงจนหน้าหมั่นไส้ แถมยังมาปล่อยออร่าสีชมพูหวานกับหัวหน้าวงเพื่อนรักสุดหวงของตน ก็ยิ่งมีน้ำโหมากขึ้นอีก  tet ที่เริ่มเห็นท่าไม่ดีก็รีบช่วยห้ามทัพไว้ก่อนที่มันจะกลายเป็นสงครามของลิงกับแมว

yukkie ที่เห็นสงครามเล็กๆเริ่มก่อตัวขึ้น ก็หันไปมองร่างสูงที่ยังคงสูบบุหรี่ต่อไป พลางคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ 'ท่าทางคงจะเจ็บใจเรื่องวันนั้นอยู่สินะ..... เป็นคนที่ทำให้หงุดหงิดได้ดีจริงๆ' เหมือนความคิดของ yukkie จะลอยไปกระทบเข้ากันร่างสูงเข้าอย่างจัง เลยทำให้ทั้งสองสบตากันสักพัก ก่อนที่ yukkie จะส่ายหน้าอย่างขำๆ กับความดื้อรั้นของอีกฝ่ายที่ทำให้ตนโมโหได้ไม่ยาก จึงยิ้มขึ้นแล้วเตรียมจะลุกขึ้น

"....ก็น่าจะบอกก่อน เดียวจะไปบอกให้ maki หากลองให้อีกชุดล่ะกัน...." yukkie พลางลุกขึ้นยืน แล้วกำลังจะเดินออกไป แต่ก็ต้องหยุดไว้ก่อนตามแรงฉุดจากมือร่างบางของตน

"เดียวก่อน!  maki นี้ใช้เด็กที่อยู่หน้าห้องรึเปล่า?" tetsu ที่เหมือนจะคุ้นๆ กับชื่อที่ร่างเล็กเอ่ยออกมา จึงอดที่จะสงสัยไม่ได้

"ใช่...เด็กใหม่มั่ง....วันนี้เข้าไปทักก็เห็นยังเกรงใจอยู่ เลยว่าจะทำให้สนิทขึ้นหน่อยนะ" yukkie ยังคงพูดด้วยรอยยิ้ม แต่ก็ยังเดินถอยออกมาเรื่อยๆ จนเกือบจะออกไปนอกห้องอยู่แล้ว

"เดียวสิ  yukkie! ฉันไปด้วย"  tetsu ยังคงไม่ล่ะ ความพยายาม เพราะดูจากสีหน้าของร่างเล็ก เขาก็รู้สึกได้ถึงความไม่พอใจเล็กๆ ที่แสดงออกมา จึงรีบวิ่งตามออกมาจากห้องซ้อมด้วยอีกคน

"นี้ yukkie.....โกรธเหรอ.....ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกก่อน...." tetsu ที่ตามออกมาวิ่งตามร่างเล็ก จนกลายมาเป็นเดินตามช้าๆ อยู่ด้านหลังแทนเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกผิด

yukkie ที่รู้สึกถึงความเศร้าหมองของหัวหน้าวงของตน ก็ต้องรีบหันหน้ากลับมาด้วยสีหน้าตกใจ เพราะไม่คิดว่า tetchan จะคิดมากไปขนาดนี้

"บ้าเหรอ tetchan….. ฉันไม่ได้โกรธนายหรอก จะมาขอโทษกันทำไมกัน" yukkie ยังคงพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะหันหน้าเดินกลับไปทางเดิม ทำให้คนที่ก้มหน้าเดินตามหลังมาถึงกับชะงัก แล้วเงยหน้าขึ้นเหมือนจะเถียงกลับ

"แต่นาย...ต้องโกรธแน่ๆ เลย......เวลายิ้มแบบนั่นนะ...." tetsu ที่สังเกตเห็นรอยยิ้มของเพื่อนที่ตนมองมานานว่า yukkie คนที่หลายๆ คนคิดว่าไม่ค่อยแสดงออก ไม่ค่อยโกรธคนอื่น นั้นที่จริงแล้วเป็นคนที่โกรธคนอื่นเป็นเหมือนกัน ยิ่งโดยเฉพาะรอยยิ้มแบบที่เข้าเห็นเมื่อกี้เป็นแบบที่กำลัง 'โกรธมาก' อีกด้วย

yukkie ที่กำลังเดินเรื่อยๆ อยู่ถึงกลับชะงัก ด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะมีคนที่อ่านสีหน้าของตัวเองออก โดยเฉพาะเวลาที่โกหก....... แต่ก็ต้องรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มกลบเกลื่อนแล้วหันมาทางร่างบางด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

"tetchan เนี่ยน่ารักจริงๆ " yukkie ว่าแล้วพลางดึงร่างบางตรงหน้ามาหา แล้วหอมแก้มอย่างรวดเร็ว จนทำเอาคนที่ถูกหอมถึงกลับงงไปเลย โดยยังมีอีกคนที่ตะลึงจะก้าวขาไม่ออกเลยอีกคนมองอยู่ด้วย

"เก่งจริงๆ สมกับที่เป้นหัวหน้าวง แต่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ไม่ได้โกรธอะไรมากมายนะ เพราะงั้นกลับไปรอในห้องซ้อมนะ เดียวไปตามคนอื่นๆ มาช่วยให้" yukkie ว่าพลางดันหลังอีกฝ่ายกลับไปยังทางที่เดินมา จึงสังเกตเห็นอะไรแวบๆ หายกลับเข้าไปในห้อง ก็อดที่จะแปลกใจไม่ได้ แต่เมื่อเห็นสีหน้ายิ้มแย้มของเพื่อนร่างบางที่เดินกลับไปยังห้องซ้อม ความคิดของตนเมื่อกี้ก็หายไปในทันที ก่อนจะเดินเข้าไปหาเด็กสาวตามธุระที่ตนจะมา ในทันที พลางคิดถึงสิ่งที่ร่างบางพูด

'...เฮอ...ต้องระวังอีกหน่อยแล้ว....tetchan เป้นคนแรกเลยที่เข้าใจสีหน้าเราได้ขนาดนี้....'
________________________________________________________________________

saku ที่ขอตัวมาเข้าห้องน้ำ แล้วออกมาเจอภาพที่ yukkie หอมแก้ม และกอด พื่อนรักของตนนั้นก็ต้องรีบกลับเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว ทำให้เพื่อนอีกสองคนเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"อ้าว saku กลับมาเร็วจัง....หาห้องน้ำไม่เจอเหรอ...เดียวพาไปมั้ย" hyde ทีเห็นเพื่อนพลุนพลันกลับเข้ามา ก็เอ่ยถามพลางลุกขึ้นยืนหมายที่จะพาเพื่อนไปส่งให้

"ไม่ต้องๆ ไม่เป็นไร พอดีมันไม่ปวด เลยขี้เกียจไปแล้ว" saku ว่าพลางยกมือขึ้นห้ามเจ้าตัวเล็กที่กำลังจะเดินมาให้นั่งลง แล้วตนจึงเดินไปยังโซฟาเพื่อจะนั่งลงข้างๆ ร่างเล็กเหมือนเดิม

"อ้าว tetchan.....แล้ว yukkie ล่ะ" ken ที่เงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ก็เอ่ยถามด้วยความตกใจเมื่อไม่เห็นมือกลองร่างผอมอีกคน

"yukkie บอกว่าเดียวจะไปจัดการให้นะ" tetsu แล้วเดินไปนั่งลงข้างๆ ken เหมือนเดิม โดยมีสายตาหนึ่งมองตามร่างบางไปด้วยความคิดมากมาย

'.....เพื่อนรักทั้งสองก็รักกันดีเหมือนเดิม....ทำไมมันถึงมาหอมแก้ม tetsu !.....มันต้องคิดแย่งคนรักไปจาก ken แน่ๆ!......ฉันจะไม่ยอมให้เพื่อนรักทั้งสองคนต้องมาทะเลาะกันเพราะแกเด็ดขาด! yukihiro!'
________________________________________________________________________
talk

*****
อ่า เป็นตอนที่นานมากมายจริงๆ เลย.....
ก็เริ่มจะเห็นลางๆ แล้วว่า ต่อไปคงจะ -*- นานกว่านี้.....แหะๆๆ
เข้มข้นขึ้นมาหน่อยหนึ่งแล้วนะ พยายามที่จะไม่ให้มันมีน้ำมากไปแล้วนะเนี่ย - -"
ถ้าอ่านแล้วรู้สึกไม่ชอบอะไรอย่างไงก็บอกกันด้วยนะ ^^

ขอบคุณทุกคนที่อ่าน แล้วเม้นท์ให้นะ ><

Comment

Comment:

Tweet

Tags