What is Love? part 3

posted on 10 May 2007 23:07 by hyukkie in MyFiction

part 3

"มาช้าจังเลยนะครับ...อ้าว..tetsusan...." kishi เอ่ยทักเมื่อเห็น yukkie ก่อนที่เอ่ยอย่างสงสัยเมื่อเห็นอีกคนที่เดินตามร่างเล็กมาด้วย

"ว่าไง.. ซื้อเกมส์รึยัง" yukkie เอ่ยทัก แล้วส่งยิ้มให้อีกฝ่าย tet ก็ทำเช่นเดียวกัน

"ยังครับ.... แล้ว..." kishi ตอบกลับอย่างงงๆ แล้วก้มโค้งเล็กน้อยให้อีกคนทันที ตามมารยาท

"วันนี้จะมีคนมาซื้อเกมส์เพิ่มอีกคนน่ะ เดียวซื้อเกมส์แล้ว ค่อยไปกินข้าวกัน" yukkie บอกกำหนดการให้ทั้งสองรู้เสร็จสับ เพราะตอนที่อยู่ในรถตนได้พูดคุยกับอีกฝ่าย จึงได้รู้ว่าร่างบางไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เช้าเหมือนตน ปกติตนแค่กินช็อคโกแลตก็อยู่ได้แล้ว แต่ด้วยความที่เป็นห่วงอีกฝ่าย จึงตัดสินใจไปร้านอาหารแทน

"อ้อครับ......ครับ" kishi รับคำจากอีกฝ่ายด้วยสีหน้างงๆ แล้วก็ยืนนิ่ง

"งั้นไปเลยสิ รออะไรอยู่ละ เนี่ยมันจะบ่ายสามโมงแล้ว" yukkie เอ่ยทำลายความเงียบที่เกิดขึ้นชั่วครู่ แล้วจึงเดินนำหน้าไป

"....ครับ...รอด้วยสิครับ yukkiesan...tetsusan..." kishi ที่ยืนเอ๋ออยู่ก็รีบวิ่งตามคนทั้งสองที่เดินนำหน้าตนไปไกล

ทั้งสามคนต่างเดินเลือกซื้อเกมส์อย่างสนุกสนาน จนลืมเวลา.... กลายเป็นว่าทั้งสามติดเกมส์กันอย่างงอมแงม เมื่อเจ้าของร้านให้ทดลองเล่นเกมส์ใหม่ที่พึ่งออกได้ ทั้งสามเลยตั้งหน้าตั้งตาเล่นเกมส์อย่างสนุกสนาน โดยลืมความตั้งใจที่จะไปกินข้าวนั้นทันที พอเล่นจนพอใจก็ต่างพากันซื้อเกมส์ติดไม่ติดมือกลับบ้านกันมากมาย โดนเฉพาะคนที่เด็กที่สุดในกลุ่ม

"หืม... kishikun นี้จะเล่นคนเดียวหมดนี้เลยเหรอ?" tet เอ่ยทัก เมื่อเห็นอีกฝ่ายจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ พร้อมเกมส์มากมายที่อยู่เต็มสองมือ

"แน่นอนครับ! ผมกะว่าคืนนี้จะเล่นให้เคลียส์ทั้งหมดเลย!" Kishi พูดอย่างภูมิใจ แล้วหันมายิ้มให้ทั้งสองคน พอทั้งสองได้ยินคำอวดอย่างภูมิใจของอีกฝ่าย ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะนิดๆ

"โห่~ ไม่เชื่อใช่มั้ย ว่าผมเล่นได่น่ะ!" kishi พูดอย่างน้อยใจปนงอนๆ และทำคอตก ทั้งสองคนเห็นก็ยิ่งหัวเราะกันเข้าไปใหญ่

"เปล่า~ แค่นึกถึงใครบางคนที่แต่ก่อนก็เคยเป็นอย่างงี้เหมือนกันน่ะ" tet หยุดหัวเราะก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นยิ้มให้ให้คนที่ตนแซวอยู่

"เอ๊ะ!.. ใครเหรอครับ tetsan" kishi เงยหน้ามองอีกฝ่าย แล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย ก็เห็นร่างบางยังคงหัวเราะอยู่ แล้วจึงหันไปมองอีกคน เพื่อหาคำตอบ แต่ก็เห็น yukkie ที่เริ่มทำหน้านิ่งๆ มอง tet อยู่ จึงมองทั้งสองคนสลับไปสลับมา

".........หรือว่า......" kishi พูดขึ้นอย่างสงสัย แล้วยกนิ้วชี้ไปที่ใครบางคน แต่ก็มีเสียงเอ่ยขัดขึ้นมาก่อน

"ไปกินข้าวเหอะ นี้จะ 6 โมงแล้ว" yukkie จัดคำพูดอีกฝ่าย ก่อนที่จะเดินนำหน้าไป

"อ่ะ! เดียวก่อนสิครับ ผมยังพูดไม่จบเลย!" kishi รีบร้อยเมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินนำหน้าตนไป ก่อนที่จะหันไปมองอีกคนที่อยู่ข้างๆ แล้วยังหัวเราะไม่เลิก ยิ่งเห็นปฏิกิริยาขง yukkie ยิ่งอดที่จะขำไม่ได้

"ไปเร็ว เดียวโดนงอนหรอก" tet พูดขึ้น แล้วตบบ่าอีกฝ่ายแล้วส่งยิ้มให้ ก่อนที่ตนจะเดินตามร่างเล็กที่เริ่มเดินไปไกลแล้ว kishi จึงเดิมตมไปบ้างด้วยสิหน้างงๆ

________________________________________________________________________

"kishi นายจะเลิกขำได้สักทีรึยัง" yukkie กล่าวขึ้น เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังหัวเราะไม่เลิกตั้งแต่เข้ามานั่งในร้านราเม็ง แล้ว tet เล่าอะไรบางอย่างให้ฟัง

"ฮ่ะฮะฮะ.....อ่ะ....ผมจะเลิกขำ.....หึหึหึ..." kishi พยายามควบคุมแต่ก็หยุดไม่ได้กจึงแอบขำออกมาอีก เมื่อรู้ว่าแต่ก่อน yukkie เคยเล่นเกมส์ข้ามวันข้ามคืน โดยไม่กินข้าว ไม่ลุกไปไหน เพราะตัวเองเล่นเกมส์ไม่ผ่าน แถมยังพาลโกรธคนอื่น จนไม่พูดกับใครอีก จนกว่าจะเล่นเกมส์เสร็จ ถึงจะหันมาทำงานได้เป็นปกติ ดังนั้นตารางงานสมัยก่อนของ L'Arc ส่วนใหญ่จะตรงกลับวันที่ไม่มีเกมส์ออกนั้นเอง

yukkie มอง kishi อย่างเจ็บใจนิดๆ แต่ก็แก้ตัวไม่ออก เพราะเมื่อก่อนนั้นตนเป็นอย่างงั้นจริงๆ แล้วก็ทำให้วงตรงเลื่อนตารางงานเพราะเขาไม่มาทำงานก็หลายครั้งเหมือนกัน yukkie จึงเปลี่ยนเรื่องแล้วหันไปสั่งอาหารกับพนักงานแทน ทั้งทีตัวเองยังไม่หิวแม้แต่น้อย เมื่อสั่งของตนเสร็จก็รีบอกให้พนักงานกลับไปที่เคาน์เตอร์ โดยไม่สนใจคนทั้งสองที่ยังหัวเราะกันไม่เลิก

"อ่ะ! เดียวก่อน...เอาเหมือนที่คนนี้สั่งอีกชามนะครับ" kishi รีบเรียกพนักงานกลับมา ก่อนที่จะสั่งอาหารแบบอีกฝ่าย เพราะตนขี้เกียจที่จะคิดรายการอาหาร

"สองชามเลยครับ" tet พูดขัดขึ้น เมื่อเห็นพนักงานกำลังจะจดรายการอาหารลงไป แล้วพนักงานจึงส่งยิ้มให้ ก่อนที่จะเดินจากไป

"พวกนายไม่คิดจะสั่งเองรึไง ถึงได้มาสั่งตามกันหมดเนี่ย" yukkie เมื่อเห็นพนักงานเดินจากไปก็รีบเอ่ยขึ้น พลางมองบรรยากาศภายในร้านที่เงียบสงบ ไม่ค่อยวุ่นวาย เพราะตนไม่คิดว่าจะมีร้านดีๆ อยู่ที่ชั้น 2 ของตึกอย่างงี้ ถ้าไม่เป็นเพราะ kishi พามา

"ก็ผมเคยทำงานพิเศษร้านนี้มาก่อน ก็เลยรู้ว่าเมนูที่ yukkiesan สั่ง มันก็โอเค" kishi คิดข้อแก้ตัวเสร็จสับ พลางทำหน้าภูมิใจ

"หืม นายเนี่ยน่ะทำงานร้านอาหาร..." yukkie ได้ยินคำตอบก็หันหน้ามามองทันที

"ใช่สิครับ ก็ตอนมาโตเกียวใหม่ๆ ผมไม่ค่อยมีเงิน เลยทำงานพิเศษหลายที่ ส่วนใหญ่ก็เป็น live house มากกว่า แต่ร้านนี้ผมก็ทำ...เป็นเด็กเสริฟ์น่ะ" kishi พูดอย่างภูมิใจอีกครั้ง ว่าตนทำงานหาเลี้ยงตัวเองด้วยน้ำพักน้ำแรงที่มีอยู่

"เด็กเสริฟ์......เหรอ.....หึหึหึหึหึ" yukkie พูดขึ้น เพราะตนเองก็รู้จักอีกฝ่ายก็ตอนที่ทำงานอยู่ live house แล้วก็ค่อนข้างจะแปลกใจเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นเด็กเสริฟ์

"นั้นสิ เป็นเด็กเสริฟ์จริงเหรอ....." tet ก็ทำสีหน้าไม่เชื่อ 100% เพราะวันนี้ตนเห็นท่าทางของอีกฝ่ายแล้ว ก็ไม่น่าจะเป็นเด็กเสริฟ์ได้ เพราะออกจะซุ่มซามหน่อยๆ แล้วยังมีนิสัยเด็กๆ อีก

"..น่าจะเป็นเด็กล้างจานมากกว่า ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ..." yukkie ได้ทีก็เอาคืนบาง เพราะตะกี้ตนก็โดนมาเยอะแล้ว

"อะไรกันครับ! ผมก็ทำได้น่ะ ไม่เชื่อถามเถ้าแก่ก็ได้!" kishi พูดอย่างโมโหนิดๆๆ เพราะไม่มีคนเชื่อตนเลยสักคน

"หึหึหึ...เชื่อ.....เชื่อ....หึหึหึหึ" tet เอ่ยออกมาอย่างขำๆ เมื่อเห็นสีหน้าของ kishi

"...มาแล้วครับ..." เสียงพนักงานคนเดิมเอ่ยขึ้น ก่อนจะวางชามไว้หน้าทั้งสามคน พร้อมเครื่องดื่มที่แตกต่างกัน

"เอาเหอะ....กินกันดีกว่า เดียววันนี้ยังมีโปรแกรมต่ออีก" yukkie ว่าพลางเอื้อมไปหยิบโค้กของตนมาไว้ข้างๆ ส่วนอีกสองคนก็หยิบน้ำผลไม้ และเบียร์คนหล่ะแก้วเช่นกัน

บทสนาต่างๆ ลื่นไหลออกมาเรื่อยตามจังหวะ ทั้งสามพากันพูดคุยเรื่องจิปาถะต่างๆ อย่างสนุกสนาน และคนที่เด็กที่สุดในกลุ่มก็ยังสั่งอาหารอื่นๆ มากินต่อเรื่อยๆ ด้วยความหิวจัด ส่วนคนที่บอกว่าตนไม่หิวก็เล่นไม่กินจริงๆ จนต้องให้หัวหน้าวงของตนใส่อำนาจสั่งอีกฝ่ายให้กิน เพราะ yukkie เล่นกินแต่โค้กอย่างเดียวเลย จนเวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ

"ไปเหอะ สองทุ่มแล้ว มีนัดกับ tomo อีก" yukkie มองเห็นนาฬิกาที่แขวนอยู่ในร้าน จึงหันมาส่งยิ้มให้ แล้วเรียกพนักงานมาเก็บเงิน

"หืม tomosan เหรอครับ?" kishi ถามชื่อที่ได้ยินจากปากอีกฝ่ายอย่างสงสัย พลางหยิบกระเป๋าตังค์ออกมา tet ก็ทำเช่นเดียวกัน แต่ก็มีเสียเอ่ยห้ามขึ้นมาก่อน

"ไม่ต้อง....มื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง" yukkie ว่าขึ้นเมื่อตนหันไปตามสียงของมือกีต้าร์วงของตน จึงเห็นทั้งสองจะหยิบเงินออกมา เลยเอ่ยขัดขึ้น ก่อนจะส่งเงินให่พนักงานไป

"แต่ว่า......" tet เอ่ยอย่างลำบากใจ เพราะวันนี้เขารบกวนอีกฝ่ายมามากเกินพอแล้ว

"เอาน่า ฉันเป็นคนชวนให้พวกนายมาเที่ยวน่ะ เพราะงั้นฉันออกเอง" yukkie ส่งยิ้มให้อีกฝ่าย แล้วจึงค่อยรับเงินถอนมาจากพนักงาน

".......แล้ว เรากำลังจะไปไหนเหรอครับ" kishi เอ่ยขึ้น เมื่อเห็น yukkie เก็บกระเป๋าตังค์ แล้วลุกขึ้นยืน

"ไปเหอะ เดียวเลยเวลานัด" yukkie ยังคงไม่ตอบคถาม แต่กลับลุกออกไปแทน พร้อมกันหันมาเร่งให้ทั้งสองเดิมตามตนเร็วๆ

________________________________________________________________________

"Kishi นายเอารถมาเองรึเปล่า" yukkie เมื่อทั้งสามเดินมายังลานจอดรถ

"อ่ะครับ" kishi รับคำอย่างงงๆ ก่อนที่จะหยิบกุญแจรถออกมาจากกระเป๋ากางเกง

"งั้นนายขับไปเองรึกัน ที่คลับ xxx ถ้าถึงก่อนก็เข้าไปหา tomo ได้เลย ส่วน tet จะไปกับฉัน" yukkie จูงมืร่างบางให้เดินตามตนมา ปล่อยให้ kishi ยืนงงๆ อยู่สักพัก ก่อนที่จะเดินแยกไปอีกทางที่ตนจอดรถของตนทิ้งไว้ ส่วน yukkie ก็เดินตรงไปยังรถของตนเช่นกัน

ทั้งสองคนต่างขึ้นรถอย่างเงียบๆ เพราะ tet คิดว่าถามไป yukkie ก็คงไม่ตอบอยู่ดีว่าไปไหน เจ้าตัวเลยเปิดวิทยุเพื่อฟังเพลงแทน

"tetchan...." เมื่อผ่านไปสักพัก yukkie ก็เอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเบาๆ

"หืม..." tet หันมามองตามเสียงเรียกอย่างสงสัย

"..........อย่าหนี........เผชิญหน้ากลับมัน.......อย่าเก็บความทุกข์ไว้....." yukkie ปล่อยเวลาให้ผ่านไปสักครู่ ก๋อนที่จะเอ่ยแต่ละประโยคออกมาช้าๆ โดยที่ตนยังคงมองถนนเบื้องหน้าอยู่

"หืม......." tet มองอีกฝ่ายอย่างสงสัยมากขึ้นอีก เพราะตนได้ยินเสียงอีกฝ่ายไม่ค่อยชัด จึงเอื้อมมือไปปรับความดังให้ลดลง โดยที่ตนยังคงมองหน้า yukkie อยู่

"....................ken............. เดียวพวกเราจะเจอ ken.........." yukkie ค่อยๆ จอดรถช้าๆ เมื่อเจอสัญญาณไฟจารจร ก่อนที่จะหันหน้าไปมอง tet ที่ยังคงมองมายังตนด้วยสีหน้าตกใจ และยังคงอึ้งอยู่ จึงทำให้เกิดความเงียบชั่วขณะที่ขนาดเพลงที่ตนปรับให้เบายังคงดังอยู่ข้างหูอย่างชัดเจน

"........ปลดล็อก yukkie ฉันจะลง!" tet ขยีบมือไปหมายที่จะเปิดประตูรถออก แต่ก็เปิดไม่ออก tet มอง yukkie ด้วยสีหน้าเรียบเฉย และก้มหน้าลงทั้งที่มือยังคงจับอยู่ที่ประตู yukkie ไม่สนใจคำขอของอีกฝ่าย แต่กลับเคลื่อนรถต่อไป เมื่อเห็นสัญญาณไฟจราจรที่เปลี่ยนสีไป ด้วยความเงียบ

"yukkie! จอดรถฉันจะลง!" tet กล่าวออกมาอย่างหัวเสีย แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่าย ที่ยังคงขับรถต่อไปด้วยหน้าเรียบเฉย

"tetchan..............พวกนายต้องคุยกัน......นายจะเก็บความทุกข์ไว้ทำไม......." yukkie รอเวลาผ่านไปสักครู่ แล้วจึงพูดออกมาช้าๆ เพื่อให้อีกฝ่ายใจเย็นลงบ้าง โดยที่ตนยังคงขับรถต่อไป

"ไม่! yukkie จอดรถ! ฉันยังไม่พร้อม! นายเข้าใจมั้ย........ฉันยังไม่อยากเจอหน้าเข้าตอนนี้!" tet ยังคงใส่อารมณ์ในคำพูดออกมเรื่อยๆ ก่อนที่จะปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาช้าๆ เมื่อคิดถึงความสัมพันธ์ของตนกับ ken ที่ไม่มีทางที่สังคมจะยอมรับได้

"นายไม่เข้าใจความรู้สึกของฉัน! ฉันกลัวที่จะได้ยินคำบอกลาของเขา! นายเข้าใจมั้ย!" เมื่อเวลาผ่านไปสักพัก tet ก็คงพูดออกมาพร้อมกับน้ำตามากมายที่ยังไหลออกมาเรื่อยๆ ก่อนที่ร่างบางจะหน้าลง และพยายามจะควบคุมน้ำตาที่ไหลออกมา

"ขอร้องล่ะน่ะ........ฉันยังไม่อยากเสียความสุขนั้นไป" tet เอ่ยออกมาช้าๆ พยายามควบคุมอารมณ์ของตน โดยที่ยังคงก้มหน้าอยู่

yukkie ค่อยๆ ขับรถเลี้ยวเข้ามายังลานจอดรถของคลับ ก่อนที่จะจอดรถลง พร้อมหันหน้ามามองหัวหน้าวงของตนที่เคยเข้มแข็งมาตลอดไม่ว่าจะเจอกับปัญหาใดๆ แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นเงาของหัวหน้าของตนแล้ว คนที่อยู่ตรงหน้าเป็นเพียงมุษนย์ธรรมดาเท่านั้น

"tetchan.......นายต้องคุยกัน...ไม่งั้นนายก็จะเสียความสุขนั้นไป" yukkie เอื้อมมือไปลูบผมอีกฝ่ายช้าๆ

"แต่..........ฉันไม่อยากเสีย ken ไปตอนนี้" tet เงยหน้าขึ้นมามองอีกฝ่าย yukkie จ้องตาอีกฝ่าย ก่อนที่จะตัดสินใจทำอะไรสักอย่าง เพื่อเพื่อน

"ขอโทษน่ะ tetchan" yukkie เอ่ยคำนั้นเบาๆ ก่อนที่จะเอนตัวเขาหาอีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนที่จะก้มหน้าลงบนซอกคอขาวของร่างบาง แล้วจูบลงไปช้าๆ จนเป็นรอย

"อ่ะ... yukkie.." tet ที่กำลังงงกับคำขอโทษอีกฝ่าย ก็เอ่ยขึ้นอย่างตกใจเมื่อเห็นการการะทำของอีกฝ่าย ก่อนที่จะยกมือขึ้นจับคอตนช้าๆ เมื่อ yukkie เงยหน้าขึ้น

"เอาล่ะ... ถ้า ken เห็นรอยนี้ แล้วไม่โกรธ นายค่อยมาร้องไห้รึกัน" yukkie ส่งยิ้มให้อีกฝ่ายที่ยังคงทำหน้างงๆ แล้วจึงเอื้อมมือไปเช็ดคราบน้ำตาที่อยู่บนหน้าร่างบางออกช้าๆ แล้วจึงเปิดประตูลงมาจากรถ เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงนั่งอยู่ ตนจึงเป็นฝ่ายเดินไปเปิดให้อีกฝ่ายแทน

"...........มั่นใจในความรักของตัวเอง tetsuya.........." yukkie ก้มลงกระซิบเบาๆ ก่อนที่จะจับมือให้ร่างบางก้าวออกมาจากรถ แล้วปิดประตูลง

yukkie ทั้งกึ่งลากกึ่งจูงร่างบางให้เดินตามตนมาจนถึงทางเข้า และยังคงจับมืออีกฝ่ายไว้เมื่อเดินเข้ามาในร้าน แล้วเดินตรงไปยังส่วนในของร้านที่เป็นที่ประจำ จึงเห็น tomo และ kishi ที่นั่งข้างกันคอยอยู่แล้ว พร้อมกับแก้วเหล้าที่อยู่ในมือ

"มาช้ากันจัง" kishi เอ่ยอย่างอารมณ์ดี เมื่อเห็นทั้งสองคนเดินมายังโต๊ะ ด้วยความที่เป็นโซฟาครึ่งวงกลมจึงทำให้ทุกคนนั่งติดกันหมด โดยที่ yukkie นั่งลงข้าง tomo แล้ว tet นั่งข้าง kishi

"เอ้า! yukkie! tetsu!" tomo ยกแก้วเหล้า และโค้กให้ทั้งสองคน แล้วส่งยิ้มให้

"ไลฟ์ยังไม่เริ่มเหรอ tomo" yukkie รับแก้วโค้กมาอย่างยินดี ก่อนที่จิบช้าๆ ต่างกับอีกคนที่รับมาแล้วแต่ยังคงก้มหน้านิ่ง โดยที่ไม่ลืมยิ้มขอบคุณให้อีกฝ่าย

"อืม เลื่อนไปเป็น 4 ทุ่ม กะจะโทรบอกนาย แต่โทรไม่ติด" tomo ว่าพลางจุดบุหรี่ แล้วเอนหลังพิงโซฟาแล้วปล่อยควันออกมาช้าๆ

"โทษที ลืมเปิดเครื่อง" yukkie หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋าแล้วเปิดเครื่อง ก่อนที่จะยิ้มขึ้น แล้วส่งให้ร่างบางที่นั่งอยู่ตรงข้ามตนดู

tet รับโทรศัพท์นั้นมาอย่างงงๆ ก่อนที่จะก้มลงมองหน้าจอ 'ken โทรหาคุณ 77 ครั้ง เมื่อเวลา........ ' tet อ่านข้อความที่ปรากฏบนมือถืองงๆ แล้วเงยหน้ามาเจ้าของมือถือที่ยังคงยิ้มอยู่

"นี้แหละ เหตุที่ปิดมือถือ" yukkie ยิ้มให้อีกฝ่าย แต่แล้วโทรศัพท์ที่อยู่ในมือร่างบางก็สั่นขึ้น ทำให้ร่างบางที่ถืออยู่สะดุดเล็กน้อย แล้วก้มลงมองหน้าจอ จึงส่งกลับไปให้เจ้าของมือถือเป็นคนรับ เมื่อ yukkie เห็นว่าใครโทรมาจึงกดรับสาย และลุกขึ้นเดินมายังอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ ก็ยกมือไล่ๆ ให้เพื่อนเขยิบเข้าไป เพราะกลัวร่างบางจะหนี

"yukkie! นายอยู่ไหน!" ken พูดอย่างอารมณ์เสีย เพราะทั้งแต่เมื่อเช้าเขาก็ติดต่อกับอีกฝ่ายไม่ได้เลย

"ว่าไง... อยู่ในร้าน... มาถึงยัง...." yukkie กล่าวเสียงนิ่งๆ และเกือบจะขำออกมา เมื่อเห็น tet ส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย

"ก็มาถึงแล้วไง! อยู่หน้าร้านเนี่ย!" ken ยิ่งอารมณ์เสียหนักขึ้น เมื่อได้ยินเสียงอีกฝ่ายที่ไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย

"งั้นก็เข้ามาสิ....... โต๊ะในสุดของร้าน....." yukkie พูดเสร็จก็วางสายลง หลังจากทีได้ยินว่า ken จะเข้ามาในร้าน tet ลุกขึ้นยืน แต่ yukkie ก็ฉุดให้ร่างบางนั่งลง แล้วจ้องมาตาอีกฝ่ายที่เริ่มไม่มีความมั่นใจ

tomo และ kishi ที่กำลังคุยกันอยู่ก็หันมามองทั้งสองคน แต่ก็มีเสียงทักจากคนที่อยู่ในร้าน ทำให้ทั้งสองต้องหันไปทักทายคนที่รู้จักกัน จึงไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของทั้งคู่ แล้วลุกขึ้นเดินไปคุยกับคนอื่นๆ แทน ทิ้งให้ทั้งสองคนนั่งอยู่ด้วยกัน

" tetchan!" ken เดินเข้ามาอย่างหัวเสีย เมื่อเห็นคนรักของตนก็รีบเดินเข้ามาหาทันที

tet ที่กำลังก้มลงมอง yukkie ถึงกลับสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงคุ้นหูเรียกชื่อตน จึงหันหน้าไปมองอย่างช้าๆ yukkie ก็หันไปมองเช่นเดียวกัน แล้วก็ยิ้มส่งไปให้ และเตรียมแผนการทันที

"tetchan.......เมื่อวานมันไม่ใช่อย่างที่นายคิดน่ะ.......ฉันอธิบายได้..." ken เดินเข้ามาใกล้โต๊ะแล้วจ้องมองร่างบางที่หันหน้าหนีตนไป

".......มันเป็นเรื่องเข้าใจผิดน่ะ......." ken ยังคงพูดต่อไป เมื่อเห็นร่างบางไม่ยอมมองหน้าตน จึงเอื้อมมือไปดึงแขนร่างบางให้หันหน้ามาพูดกับตน

"มันไม่ผิดหรอก....ฉันก็เห็นอยู่........แล้วก็ปล่อยแขนฉันด้วย" tet หันหน้ามามองอีกฝ่าย ด้วยอารมณ์นิ่งๆ และพยายามดึงแขนตัวเองออกจากการจับกุมของอีกฝ่าย

"ไม่ปล่อย! แล้วเมื่อวานมันไม่ใช่.............." ken ยังคงไม่ยอม เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยายามขืนตัวออก จึงยิ่งดึงให้อีกฝ่ายหันหน้ามาหาตนแรงขึ้น แต่ก็ต้องชะงักลง เมื่อเห็นรอยแดงๆ อยู่ที่คอคนรักของตน

"นี้มันอะไร......" ken เอ่ยช้าๆ อย่างงงๆ และเอื้อมมือไปจับรอยแดงๆ ที่คออีกฝ่ายเบาๆ แต่ร่างบางกับขืนตัวถอบออกมา ทำให้มือของ ken ไปสัมผัสกับสร้อยที่อยู่ข้างๆ แทน

"........สร้อยเส้นนี้......." ken จับจี้ที่อยู่กับสร้อยขึ้นมาช้าๆ อย่างพิจารณา

"....ของฉันเอง..." yukkie เอ่ยขึ้น แล้วลุกขึ้นยืนระหว่างทั้งสองคน โดยที่ยังคงจับมือร่างบางอยู่

"ไหนๆ นายก็ไม่ให้ความสำคัญกับเขา....ก็ยกให้ฉันรึกัน" yukkie มอง ken นิ่งก่อนจะยกมือที่กุมร่างบางขึ้นมาให้อีกฝ่ายดู

".........รอยนี้นายทำ....." ken มองมืออีกฝ่ายนิ่งๆ ก่อนที่จะก้มหน้าพูดออกมาเบาๆ ช้าๆ

"ใช่.......tetchan น่ารักสุดๆ~ " yukkie ยิ้มส่งให้ ก่อนที่จะหันไปหอมแก้มร่างบาง ที่ยังคงยืนนิ่งมองการกระทำของ yukkie อย่างตกใจ เมื่อเห็น ken เงยหน้ามองตน ก็ส่งยิ้มกวนๆ ไปให้ เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ ken ส่งยิ้มเย็นๆ ให้อีกฝ่ายด้วยอารมณ์โทสะที่ขาดลง

"ผลั่ก!" ken เข้าไปใกล้อีกฝ่าย แล้วเงื้องหมัดชกอีกฝ่ายเข้าเต็มๆ ที่ใบหน้า จนกระเด็นไปชนกับโซฟาที่อยู่อีกฝั่งอย่างแรง พร้อมกับจะก้าวเดินเข้าไปหา

"หยุดน่ะ! ken!" tet เอ่ยห้ามขึ้น เมื่อเห็นคนรักของตนกำลังเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายที่นั่งพิงโซฟาอยู่ จึงรีบวิ่งเข้าไปดึงแขน ken ไว้ เพื่อห้ามไม่ให้อีกฝ่ายทำร้ายเพื่อนตนอีกครั้ง

"......เขาเป็นของฉัน...... และฉันไม่คิดจะยกเขาให้ใคร!" ken ตะโกนใส่เพื่อนร่างบางที่พิงโซฟามองหน้าตนอยู่ จึงหันมามองร่าบางข้างกาย ก่อนจะกระชากสร้อยที่อยู่บนคอร่างบางออก แล้วโยนลงพื้นตรงหน้าอีกฝ่าย พร้อมกับดึงร่างบางให้เดินตามตนออกจากร้านไป

"ken! ปล่อยน่ะ! yukkie! ขอโทษน่ะ!" tet พยายามขืนตัวออกจากการจับของอีกฝ่าย แต่เมื่อเห็นไม่เป็นผล จึงหันไปมองเพื่อนที่พิงโซฟาอยู่ ก็เห็นมือกลองร่างเล็กส่งยิ้มและโบกมือให้ ทั้งๆ ที่มีเลือดไหลจากมุมปากอยู่

"เฮ้ย! yukkie เป็นไงมั้งเนี่ย!" tomo รีบเข้ามาดูอาการของเพื่อนตนทันที เมื่อเห็น ken และ tet เดินออกไปจากร้านแล้ว โดยที่ kishi เดินตามมาด้วยอีกคน

"ไม่เป็นไร.....แค่นี้เอง" yukkie ยิ้มให้ทั้งสองคน แล้วใช้มือเช็คมุมปากตนช้าๆ

"แค่นี้นับว่าคุ้มสำหรับความสำเร็จ...." yukkie ยังคงกล่าวต่อ และพยายามที่จะใช้แขนพยุงตัวให้ยืนขึ้น tomo จึงเข้ามาช่วย แล้วค่อยปัดฝุ่นออกจากตัวนิดๆ แล้ว kishi ก็ยืนสร้อยที่ตนเก็บจากพื้นขึ้นมาให้อีกฝ่าย

"ขอบใจ kishikun" yukkie ส่งยิ้มให้อีกฝ่ายที่ทำหน้าเครียดๆ แล้วรับสร้อยอีกฝ่ายมา ก่อนที่จะวางลงบนโต๊ะช้าๆ และนั่งลงบนโซฟา แล้วจุดบุหรี่ขึ้น ทั้งสองคนจึงนั่งลงตาม

"มีอะไรจะเล่าให้ฟังไหม" tomo ถามเสียงเรียบจ้องมองการกระทำของอีกฝ่ายที่ดูไม่สนใจกับแผลในปากของตน

"ไม่มีอะไรหรอก.......สองคนนั้นทะเลาะกัน ฉันก็เลยช่วยให้คืนดีกัน" yukkie พูดปัดๆ ไปแต่ก็ไม่เป็นผล เมื่อทั้งสองคนยังคงจ้องมองเขาอยู่ จึงเล่าเหตุผลออกมาช้าๆ โดยไม่มองรายละเอียดไป

"ห่ะ! แค่เนี่ย! แล้วไมนายต้องโดนชกด้วยละเนี่ย!" tomo ยังคงไม่ยอม เพราะตอนที่ทั้งสามคนคุยกันอยู่ ตนกับ kishi ไม่ได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์ แต่เห็นเพียงแค่ ken ชก yukkie

"ใช่ครับ! มันเรื่องอะไรกัน" kishi พูดด้วยความโมโหนิดๆ ด้วยความไม่เข้าใจ เพราะ ken เขาก็รู้จัก ken และไม่คิดว่าจะเป็นใช้กำลังกับคนอื่น

".....ไม่เป็นไรหรอก....มาสนุกกะไลฟ์ดีกว่า" yukkie พูดตัดบท แล้วยกแก้วเหล้าของ tet ขึ้น และส่งยิ้มให้เพื่อนทั้งสอง tomo กับ kishi จึงยอมทำตาม แล้วชนแก้วกัน yukkie ยกแก้วขึ้นดื่มเข้าไปนิดหนึ่ง ก่อนที่จะทำหน้าแหย่ๆ ออกมา เพราะความขม และความแสบของแผลในปาก

"ฮ่าๆๆๆ ไม่ชอบดื่มแล้วยังจะดื่มอีก เอ้านี่โค้ก.." tomo ที่มองเห็นอีกฝ่ายทำหน้าแหย่ๆ ก็ยื่นโค้กให้อีกฝ่ายอย่างอารมณ์ดี

"ก็ฉลองทั้งที" yukkie ว่า แต่ก็รับแก้วโค้กที่อีกฝ่ายยื่นให้ พอดื่มไปได้สักพักก็ต้องร้องออกมาเบาๆ กับความแสบแผลในปาก

"เป็นไรรึเปล่าครับ yukkiesan" kishi ที่เห็นอีกฝ่ายชะงักไป ก็หยุดหัวเราะ แล้วถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไร.....แค่แสบหน่อยๆ" yukkie หันไปยิ้มให้อีกฝ่ายสบายใจ ก่อนที่จะสังเกตเห็นสร้อยที่ตนวางไว้บนโต๊ะ จึงเอื้อมมือไปหยิบมาช้าๆ อย่างระวัง จึงเห็นว่ามีเพียงตะขอเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่เสียหาย จึงยิ้มขึ้นอย่างโล่งใจ แล้วใส่ลงในกระเป๋าเสื้ออย่างดี

เสียงดนตรีดังขึ้นหน้าเวทีบ่งบอกถึงความสนุกสนานที่กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า เรียกความสนใจของผู้คนได้เป็นอย่างดี ผู้คนต่างพากันทยอยไปยังหน้าเวที และรวมทั้งโต๊ะของ yukkie เช่นกัน แต่กลับมีคนๆ หนึ่งที่ไม่ได้ใส่ใจเสียงดนตรี แต่กลับสนใจมือกลองร่างเล็กต่อไป ตั้งแต่เข้ามาในร้าน
________________________________________________________________________

"งั้นผมกลับแล้วน่ะครับ" kishi เอ่ยขึ้น เมื่อไลฟ์เล็กๆ ที่จัดขึ้นหน้าเวทีจบลง และผู้คนส่วนใหญ่ก็เริ่มที่จะทยอยออกจากร้านกันช้าๆ แต่พวกนักดนตรี และพวกชอบเที่ยวก็ยังคงอยู่ในร้านเยอะพอสมควร

"จะรีบไปไหน พึ่งจะตีหนึ่ง นัดสาวไว้รึไง kishikun~" tomo ที่เดินกลับมาทีโต๊ะและกำลังนั่งดื่มอยู่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซวขึ้นมา เพราะไม่กี่วันก่อนหน้านี้ kishi ถูกผู้หญิงเข้ามาจีบ

"............ yukkiesan คราวนี้ผมเลี้ยงคืนน่ะ ส่วนคุณ....จ่ายเอง!" kishi หันไปมอง tomo ที่แซวตน แล้วก็เมินหน้าหันไปมอง yukkie พร้อมรอยยิ้ม แล้วค่อยหันหน้ามองมอง tomo อีกครั้ง พร้อมกับพูดใส่ด้วยเสียงกวนๆ แล้วเดินจากไป

yukkie ที่มองเหม่อๆ อยู่ พลางถือแก้วโค้กในมือเล่นไปมา ก็หันมาตามเสียงบอกลาของอีกฝ่าย ก่อนที่จะหัวเราะออกมา เมื่อ kishi คนที่สุภาพมาตลอด ไม่ว่าจะกับใคร แต่พอกับ tomo ที่อายุมากกว่าตน ก็ดูจะไม่ค่อยให้ความเคารพอยูคนเดียว จึงอดไม่ได้ที่จะขำออกมา เมื่อเห็นสีหน้าโกรธของอีกฝ่าย กับหน้าอึ้งๆ ของเพื่อนอีกคน ทั้งทีทั้งสองชอบทะเลาะกันบ่อยๆ แต่ก็ยังชอบไปไหนมาไหนด้วยกันเป็นประจำ

"ไรฟ่ะ! เจ้า kishi มันเป็นไรล่ะเนี่ย............เอ้า! หัวเราะอยู่นั้นแหละ........เซ็งชะมัด........ฉันกลับบ้างดีกว่า"tomo ที่มองตามหลัง kishi ที่เมินตน ก็อดไม่ได้ที่จะอารมณ์เสีย ยิ่งเพื่อนอีกคนมาหัวเราะตนไม่เลิก ยิ่งทำให้หงุดหงิด จึงตัดสินใจหยิบเสื้อนอกขึ้นมาสวม

"อ้าว....ไงกลับก่อนซะงั้น....เป็นคนชวนมาแท้ๆ" yukkie หยุดขำ เมื่อเห็นอีกฝ่ายลุกขึ้นยืน แล้วกำลังเดินออกไป

"โทษที แต่อารมณ์เสียหน่อยๆ ไปหล่ะ" tomo หันมาคุยอย่างเซงๆ แล้วจึงเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ ก่อนที่จะเดินออกจากร้านไป

yukkie มองการกระทำของอีกฝ่ายอย่างงงๆ พลางยกแก้วขึ้นดื่ม และคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่ ก็อดไม่ได้ที่จะขำออกมา 'หวังว่าคงไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกน่ะ' yukkie วางแก้วลง และตัดสินใจที่จะกลับเช่นกัน จึงเอื้อมมือไปหยิบมือถือที่ตนวางไว้บนโต๊ะ และกำลังจะลุกขึ้น แต่ก็มีเสียงทักดังขึ้นจากโต๊ะที่ตนพึ่งลุกขึ้นมาก่อน

"จะรีบไปไหนหล่ะ......"
________________________________________________________________________

TBCpart 4

Comment

Comment:

Tweet

อยากอ่านต่อจางง

มาต่อเรวๆนะคัฟ

#1 By Takumi (125.25.195.99) on 2007-08-19 18:27

Tags