What is Love? [Part 2]

posted on 08 Apr 2007 18:41 by hyukkie in MyFiction

What is Love?
part 2

ภายในห้องนอนสีขาวที่เงียบสงบ มีเพียงเสียงเดินของนาฬิกาที่ยังบ่งบอกว่าเวลายังคงเคลื่อนต่อไปอย่างช้าๆ ร่างบางบนเตียงยังคงนอนหลับสนิทภายใต้ฝูกผ้าห่มผืนหน้าสีดำ ที่แทบจะคลุมร่างบางจนมิด ด้วยความที่เป็นคนขี้หนาว และจะดูเล็กลงไปอีกเมื่อเตียงนอนนั้นเป็นเตียงขนาดคิงไซด์ เนื่องจากเจ้าตัวชอบทำงานบนเตียง และนอนดิ้นนิดๆ จึงตัดสินใจซื้อเตียงขนาดคิงไซด์ทันที แบบไม่ต้องคิด

ร่างบางเริ่มขยับตัวนิดๆ เมื่อรู้สึกถึงความร้อนของแสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างมา เจ้าตัวจึงค่อยๆ ขยับเอาผ้าห่มที่คลุมศรีษะตัวเองออก แล้วขยับมือเอื้อมไปคว้านาฬิกาทรงสี่เหลี่ยมที่อยู่ข้างเตียงขึ้นมา แล้วจึงเปิดเปลือกตาขึ้นช้าๆ

"............" ร่างบางจ้องมองนาฬิกาอยู่นานทามกลางความเงียบ ร่างบางพยุงตัวยกผ้าห่มออกจากร่างกาย แล้วนั่งนิ่งๆ ที่ขอบเตียงครู่นึ่ง จึงตัดสินใจลุกขึ้นไปอาบน้ำ

เมื่อเสียงในห้องน้ำเงียบไปได้สักพัก ร่างบางก็ก้าวออกมาพร้อมผ้าขนหนูที่ผันรอบเอว และผ้าผืนเล็กที่อยู่บนผมที่เปียกชื้น เจ้าตัวค่อยๆ ใช้มือจับผ้าขนหนู และขยี้ผมเรื่อยๆ จนเดินมาถึงโต๊ะหน้ากระจกจึงหยิบไดร์เป่าผมออกจากลิ้นชักใต้โต๊ะมาช่วยอีกแรง เมื่อเห็นผมเริ่มแห้งแล้ว ร่างบางจึงหันไปทางตู้เสื้อผ้าที่อยู่ติดกับโต๊ะที่ตนกำลังใช้งานอยู่แทน พอเลือกเสื้อผ้าได้สักครู่ เจ้าตัวก็หยิบเสื้อกล้ามสีขาว และเสื้อแขนยาวสีดำคอกลมหลวมๆ ออกมา จากนั้นก็ก้มลงไปหยิบกางเกงสีดำขาดๆ ที่แขวนอยู่ข้างล่างในตู้ออกมา

ร่างบางจัดการแต่งตัวเรียบร้อยแล้วจึงหันไปสนใจเครื่องประดับที่อยู่บนโต๊ะอีกครั้ง เจ้าตัวค่อยๆ หยิบสร้อยเงินที่มีจี้ไม้กางเขนขนาดเล็กขึ้นมาสวม ด้วยความที่คอเสื้อนอกสีดำนั้นกว้างมากจึงทำให้เห็นสร้อบสีเงินได้อย่างชัดเจน จากนั้นก็เอื้อมไปเปิดลิ้นชักอีกอัน แล้วหยิบหมวกไหมพรมสีดำขึ้นมาสวม จากนั้นก็หยิบแว่นสายตาขึ้นมาใส่อีกอัน เนื่องจากวันนี้เจ้าตัวจะออกไปข้างนอก เมื่อดูความเรียบร้อยหน้ากระจกสักพัก จึงเดินออกจากห้องนอนไป

ร่างบางเดินตรงไปยังโต๊ะกระจกที่ตนวางโทรศัพท์ไว้เมื่อคืนทันที จึงเห็นว่ามีเมล์เข้ามาหลายฉบับ จึงตัดสินใจลบเมล์โฆษณาต่างๆ ออกก่อนที่จะเปิดเมล์ของเพื่อนขึ้นอ่านดู

'yukkie วันนี้มีไลฟ์ที่ xxx ตอน 3 ทุ่ม สนใจจะไปดูรึเปล่า? - tomo' yukkie ยิ้มเล็กๆ เมื่อเห็นข้อความ จึงตอบกลับไปสั้นๆ 'ไปครับ แล้วเดียวเจอกัน' เมื่อส่งเรียบร้อยแล้ว จึงเลือกฉบับต่อไป

'yukkiesan เมื่อวานเกมส์ใหม่ออก พี่เล่นอะยัง? ผมยังไม่ได้ซื้อเลย ถ้าไงวันนี้ว่างเปล่า? ไปซื้อด้วยกันได้ไหมครับ? - kishi' ร่างบางยิ้มกว้างเมื่อเห็นข้อความดังกล่าว แล้วจึงกด 'โทรออก' เมื่อรอสายได้สักครู่ก็มีเสียงทักทายดังขึ้น

"หวัดดีครับ! yukkiesan" kishi รีบพูดอย่างอารมณ์ดีทันที เมื่อเห็นว่าใครโทรมา

"ว่าไง.. ซื้อเกมส์มายัง.." yukkie ถามกลับเมื่อได้ยิ่งเสียงอารมณ์ดีของอีกฝ่าย แล้วค่อยๆ เดินไปยังประตูหน้าบาน และนั่งลงระหว่างพื้นต่างระดับ แล้วหยิบรองเท้าบูทคู่โปรดออกมา

"ยังเลยครับ แล้วพี่หล่ะ?" kishi ถามอย่างสงสัย

"ก็ยังละน่ะ พอดีเมื่อวานยุ่งๆ...." yukkie เปลี่ยนมือที่ถือโทรศัพท์มาเป็นไหล่แทน เพราะเจ้าตัวต้องใช้มือช่วยในการใส่รองเท้าอีกแรง

"งั้นตอนนี้ก็ว่างใช่ม่ะ ถึงได้โทรมาเนี่ย.... งั้นไปซื้อพร้อมผมน่ะ" kishi พูดด้วยเสียงกวนๆ ในตอนแรก ก่อนที่จะเอ่ยชวนอย่างอารมณ์ดี

"ที่จริงก็โทรมาเรื่องเนี่ยหล่ะ แล้วตอนนี้ว่างมั้ยล่ะ" yukkie ลุกขึ้นยืน เมื่อความพยายามในการใส่รองเท้าเป็นผลสำเร็จ ก่อนที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูอีกข้าง

"ว่างครับ!!" เสียงตอบหนักแน่นดังจากปลายสายทันที เมื่อสิ้นคำถาม

"งั้นอีกสักครึ่งชัวโมง ไปเจอกันร้านเดิมรึกัน ที่ชิบุย่าน่ะ" yukkie ค่อยๆ เปิดประตูออก โดยที่เจ้าตัวกำลังก้มหน้าสนใจรองเท้าของตนอยู่

"ครับ! แล้วเจอกันครับ" เมื่อ kishi วางสายเรียบร้อย yukkie จึงวางสายลงบ้าง ก่อนที่จะหันไปดูความเรียบร้อยภายในบ้านตนอีกครั้ง แล้วจึงหันกลับมายังหน้าประตู เพื่อที่จะเดินไปออก

"ไง..." เสียงทักทายดังขึ้นหน้าประตูทันที ทำให้ yukkie ที่กำลังหันหน้ามาถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย

"tetchan...." yukkie เรียกชื่ออีกฝ่ายเบาๆ ด้วยความตกใจ

"วันนี้วันหยุดไม่ใช่เหรอ.......... หรือว่ามีงานสำคัญเหรอ tetchan" yukkie ถามด้วยความแปลกใจ อย่างงงๆ คิดว่าตนจำวันเวลาผิด จึงเปิดโทรศัพท์ออก เพื่อดูวันเวลาให้แน่ใจ

"ไม่ใช่หรอก... วันนี้วันหยุดแหละ แต่อยากมาหานายสักหน่อยน่ะ" tet ตอบเสียงเหนื่อยๆ เมื่อเห็น yukkie ก้มมองโทรศัพท์ตน

"........." เมื่อ yukkie ได้ยินคำตอบ จึงเงยหน้าขึ้นมา tet อีกครั้ง จึงเริ่มสักเกตเห็นว่าร่างบางตรงหน้ายังใส่เสื้อผ้าเดิมของเมื่อวานอยู่ แล้วใบหน้าก็ดูโทรมๆ

"tetchan...... เป็นไรรึเปล่า?" yukkie เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นร่างบางยังคงก้มหน้านิ่งอยู่

เมื่อร่างบางไม่ตอบคำถาม yukkie จึงเปลี่ยนความตั้งใจที่จะออกข้างนอกทันที แล้วจูงมือร่างบางที่ก้มหน้าอยู่ให้เข้ามาในบ้านอย่างช้าๆ และให้ร่างบางนั่งลงบนโซฟาตัวยาว ก่อนที่ตนจะลงนั่งตามข้างๆ yukkie หันมองดูร่างบางที่นั่งอยู่ข้างๆ สักพัก

"หิวรึเปล่า tetchan...." yukkie เอ่ยขึ้นเบาๆ เมื่อตนยังไม่ได้คำตอบเมื่อสักครู่ แต่ tet ก็ยังคงนั่งนิ่ง

"มีอะไรอย่างจะเล่าให้เพื่อนคนนี้ฟังมั้ย?......" yukkie ทิ้งช่วงคำถาม เมื่ออีกฝ่ายยังคงนิ่ง เจ้าตัวจึงเอื้อมมือไปจับมืออีกฝ่าย

แต่ก็เกิดเพียงความเงียบเท่านั้น yukkie ยังคงจ้องหน้าร่างบางหัวหน้าวงของตนอย่างสงสัย tet ที่รู้สึกถึงสายตาของอีกฝ่ายจึงเงยหน้าขึ้นมามองช้าๆ yukkie เห็นอีกฝ่ายเริ่มมีปฎิกิริยารับรู้แล้ว จึงบีบมืออีกฝ่ายเบาๆ tet จ้องตา yukkie ได้สักครู่ จึงก้มลงอีกครั้ง ก่อนที่จะเอ่ยออกมา

"คือ......ฉันทะเลาะกับ ken น่ะ......." tet พูดพลางหลับตาลงอีกครั้ง

yukkie มองร่างบางที่มีสีหน้าเศร้าหมอง ต่างจากหัวหน้าของวงของตนที่เคยเข้มแข็งอย่างสื้นเชิง แล้วจึงบีบมือเบาๆ เป็นเชิงให้กำลังใจ

"..........เมื่อวาน หลังจากที่ออกจากงานเลี้ยงนั้นแล้ว......พวกเรา.....ฉันกับ ken ก็ไปต่อกันที่อื่นอีก.............. ken ดื่มหนักมาก ฉันห้ามแล้วก็ไม่ฟัง ฉันเลยตัดสินใจจ่ายเงิน แล้วจะได้พา ken กลับบ้าน ตอนที่ฉันไปจ่ายเงิน แล้วกลับมาที่โต๊ะ......ฉันเห็น ken กำลัง...............จูบอยู่กับใครก็ไม่รู้..........." tet พูดออกมาช้าๆ และเว้นจังหวะหายใจนานๆ

yukkie เห็นร่างบางยังคงนิ่ง ด้วยสีหน้าเศร้าๆ เหมือนแบบความทุกข์เอาไว้ จึงเอื้อมมือไปจับใบหน้าของร่างบางช้าๆ ให้หันมามองหน้าตน

"yukkie........." tet เรียกชื่ออีกฝ่ายเบาๆๆ ก่อนที่ yukkie จะกอดปลอบใจ

"tetchan....บางครั้งให้คนอื่นเห็นความอ่อนแอของเราบ้างก็ได้...........ระบายมันออกมาบางน่ะ อย่าเก็บไว้คนเดียว......" yukkie เอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ

"yukkie....ฉัน...จะทำอย่างไง.....ฉะ...ฉัน...ไม่เข้าใจสิที่ ken ทะ...ทำเลย..." tet พูดออกมาได้อย่างยากลำบาก เพราะเสียงสะอื้น และน้ำตาที่ไหลออกมานั้น มากมายเหลือเกิน yukkie ยกมือขึ้นลูบศรีษะร่างบางช้าๆ แล้วจึงกดศรีษะร่างบางลงบนบ่าเบาๆ

"ร้องออกมาเฤอะ tetchan........... อย่าเก็บไว้เลยน่ะ" yukkie กระซิบเบาๆ แล้วกอดร่างบางแน่นขึ้นอีก เมื่อเห็นอีกฝ่ายร้องไห้ออกมาอีก

ร่างบางร้องไห้ได้อีกสักพัก ก็ค่อยเงยหน้าขึ้นจากบ่าเล็กๆ ตรงหน้าเล็กน้อย ก่อนที่จะส่งยิ้มบางๆ ให้อีกฝ่าย

"yukkie..........ขอบใจน่ะ......" tet ออกมาเบาๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายยิ้มให้


"ไม่เป็นไร..แค่นี้เอง" yukkie ส่งยิ้มให้ ก่อนจะยกมือลบคราบน้ำตาที่เกาะอยู่บนใบหน้าให้อีกฝ่ายเบาๆ

"เสื้อนายเปียกหมดเลย....ขอโทษน่ะ....เดียวนายจะออกไปข้างนอกไม่ใช่เหรอ งั้นชั้นไม่รบกวนนายแหละ" เมื่อเวลาผ่านไปสักครู่ tet จึงเอ่ย และลุกขึ้นยืนส่งยิ้มให้อีกฝ่าย ก่อนที่จะเดินไปยังหน้าประตู

"tetchan! ไปช้อปปิ้งกัน!!" yukkie คิดอยู่สักครู่ จึงเอ่ยออกมา พร้อมกับเดินไปคว้ามือร่างบางไว้ ทำให้ร่างบางหันหน้าไปตามแรงดึงช้าๆ ด้วยความงง

"...เวลามีเรื่องเศร้าๆ ก็ต้องหาเรื่องสนุกๆ มาทำแก้เครียดน่ะ.. เพราะงั้นไปเที่ยวกับชั้นรึกัน... วันนี้มีโปรแกรมเยอะ รับรองนายหายเศร้าแน่" yukkie เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างบางทำสีหน้างงๆ อยู่

"ไป! อาบน้ำซะ!" yukkie ฉุดเพื่อน พลางดันร่างบางเข้าไปยังห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอน

"yukkie.... ไม่ต้องก็ได้... รบกวนนายเปล่าๆ" tet ที่ถูกอีกฝ่ายลากมาถึงห้องน้ำ ก็เริ่มรู้สึกตัวได้หลังจากที่งงๆ อยู่

"ไม่ได้....ถือว่าไปซื้อของเป็นเพื่อนชั้นละกัน" yukkie เอ่ยขึ้น แล้วส่งยิ้มไปให้ พลางดันร่างบางเข้าไปในห้องน้ำ แล้วเอื้อมไปจับลูกบิดประตู แล้วปิดเข้ามาเองซะเลย

"อาบให้เรียบร้อยหล่ะ จะได้ออกไปซื้อของกัน" yukkie ตะโกนให้คนที่อยู่ในห้องน้ำได้ยิน ก่อนที่เจ้าตัวจะออกไปหยิบโทรศัพท์ที่ตนวางไว้นอกห้อง บนโต๊ะขึ้นมาโทรออกไปยังเบอร์เดิมอีกครั้ง

"kishi....คงเข้าไปช้าน่ะ นายเลือกไปก่อนได้เลย เดียวตามเข้าไปรึกัน สักครึ่งชั่วโมงน่ะ" yukkie เอ่ยขึ้นทันที เมื่อเสียงรอสายจบลง

"ห่ะ! อ้อครับ ทางนี้ก็จะเข้าไปช้าเหมือนกัน ดูเหมือนถนน*** รถจะติดมากอ่ะครับ คงไปถึงพร้อมกันพอดี" kishi รีบตอบอีกฝ่ายทันที

"อืม..งั้นเจอกันที่เดิมน่ะ" yukkie เห็นอีกฝ่ายไม่ถามเหตุผล และกำลังยุ่งๆ อยู่จึงไม่บอกสาเหตุไป ก่อนที่ทั้งสองจะวางสายลง

เมื่อเวลาฝ่านไปได้สักครู่เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น yukkie จึงหันไปมองตามเสียงนั้นช้าๆ แล้วส่งยิ้มให้ โดยที่ตนกำลังเลือกเสื้อผ้าให้อีกฝ่ายหน้าตู้เสื้อผ้าอยู่ tet ที่ออกจากห้องน้พก็ส่งยิ้มให้เช่นกัน พร้อมกับเดินเข้ามาทางร่างเล็ก

"tetchan โทษน่ะ.. เสื้อผ้าชั้นมีแต่สีทึบๆ น่ะ นายคงไม่ว่าใช่ม่ะ" yukkie เอ่ยขึ้น ด้วยความพยายามรื้อค้นตู้เสื้อผ้าอยู่นาน ก็เจอแต่สีดำ ขาว เทา เท่านั้น

"ไม่เป็นไรหรอก yukkie นานๆ ใส่ที อย่างไงก็ต้องปลอมตัวอยู่แล้ว ใส่อย่างงี้คนอื่นจะไม่รู้ว่าเป็นฉันไง" tet ส่งยิ้มให้ พร้อมเดินไปนั่งลงตรงเก้าอี้ที่อยู่หน้ากระจก

yukkie เห็น tet นั่งลง แล้วขยี้ผมด้วยผ้าขนหนูอยู่ ก็เข้าไปช่วย หยิบไดร์เป่าผมออกจากลิ้นชัก แล้วเป่าผมให้อีกฝ่ายอย่างมืออาชีพ

"ขอบใจ..." tet เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเข้ามาช่วยตน แล้วทั้งสองจึงส่งยิ้มให้กันแหละกัน เมื่อ yukkie หันไปสนใจผมของตนต่อ ร่างบางจึงหันไปมองเครื่องประดับที่อยู่บนโต๊ะอย่างสนใจ

"ลองสวมดูมั้ยหล่ะ..." yukkie เห็น tet สนใจเครื่องประดับของตนอยู่นาน จึงเอ่ยถามอย่างอามรณ์ดี แล้วจึงเอื้อมไปหยิบสเปรย์มาจัดผมให้ tet เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายที่ส่งยิ้มให้ตน ผ่านกระจกเงา แล้วจึงเห็นอีกฝ่ายก้มลงเซตผมให้ตนต่อ

"ปลอมตัวไง tetchan ไม่ค่อยใส่เครื่องประดับอย่างงี้เท่าไรนิ รับรองแฟนๆ ต้องตกใจแน่ๆ " yukkie พูดพลางเซตผมไป

"อืม!" tet ตอบตกลง เมื่อเพื่อนเสนอความคิดดีๆ ให้ เพราะตนก็ไม่อยากให้ใครเข้ามาวุ่นวายเวลาเที่ยวอยู่เหมือนกัน

"เอ้า! เสร็จแหละ" yukkie ปิดเครื่องเป่าผม จึงทำให้ tet ที่สนใจเครื่องประดับอยู่เงยหน้าขึ้นมาดู

"โห! เหมือนมืออาชีพเลยแหะ... ขอบใจน่ะ" tet เอ่ยชมอีกฝ่าย ที่ช่วยเซตผมให้ตน ด้วยความที่ yukkie ไม่ค่อยชอบให้คนอื่นมาทำอะไรให้ตัวเอง จึงทำเองหมดทุกอย่าง รวมทั้งเรื่องทำผมด้วย เลยทำให้เจ้าตัวมีความชำนาญอยู่มากพอควร

"งั้นไปเลือกเสื้อผ้ากัน" yukkie ดันให้อีกฝ่ายลุกขึ้น พลางเดินไปยังตู้เสื้อผ้าของตนที่อยู่ใกล้กัน

"เอาตัวนี้หล่ะกัน" tet ยืนมองอยู่สักครู่ ก่อนที่จะเอื้อมไปหยิบเสื้อยืดสีขาว กับกางเกงยีนส์อีกตัวออกมา แล้วหันไปมอง yukkie ก็เห็นเจ้าตัวทำหน้างงๆ จึงเอ่ยออกมาอีก

"ฉันใส่ตัวอื่นไม่ได้หรอก yukkie ตัวเล็กเกินไป" tet หันไปมองทางตู้ก่อนที่จะหันมามองหน้า yukkie ก่อนที่จะยิ้มให้

"มานี้เลย..นายต่างหากมาเปลี่ยนเสื้อซะ...เป็นคราบเลยเห็นมั้ย" tet จับไหล่ร่างเล็ก แล้วชี้ตรงที่เคยซับน้ำตาตนให้ดูผ่านกระจกเงา

"ใส้ตัวนี้ ดีกว่า" tet เลีอกเสื้อแขนยาวสีขาว มีเชือกไขว่กันอยู่ข้างหน้า ออกมาจากตู้

"เอ๊ะ! หรือว่าตัวนี้ดี" แต่แล้วก็หยิบเสื้อแขนยาวสีดำ คอวีกว้าง และเป็นซิปที่แขนออกมา

"ใส่สองตัวเลยหล่ะกัน" yukkie มองตัวเองที่มีเสื้อผ้าทาบอยู่ ผ่านกระจก ก่อนที่จะส่งยิ้มให้อีกฝ่ายที่ทำหน้างงๆ

"ฉันเป็นพวกขี้หนาวน่ะ" yukkie เอ่ย ขึ้น เมื่อเห็น tet กำลังจะขัดขึ้น

"เป็นฉัน คงไม่ใส่แน่ ร้อนตายพอดี" tet เอ่ยขึ้น เมื่อส่งเสื้อผ้าทั้ง 2 ให้ yukkie ไป แล้วหันไปมองตู้เสื้อผ้าอีกหน

yukkie เห็นอีกฝ่ายกำลังสนใจเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ เจ้าตัวเลยตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอนเลย จะได้ไม่เสียเวลา ส่วน tet ที่มองหาเสื้อผ้าตัวอื่นอยู่ก็หันไปเห็นอีกฝ่ายเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ เลยตัดสินใจเปลี่ยนตรงนี้เช่นกัน เมื่อทั้งสอง เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วจึงหันไปสนใจเครื่องประดับที่อยู่บนโต๊ะกันบ้าง

"อืม... เส้นนี้ดีม่ะ" tet พูดพลางหยิบสร้อยเส้นหนาที่มีจี้ไม้กางเขนห้อยอยู่ ขึ้นมาทาบบริเวณคอตน

yukkie มอง tet อยู่สักครู่ แล้วก้มลงไปมองเครื่องประดับอื่นๆที่อยู่บนโต๊ะ ก่อนที่เงยหน้าขึ้นมามองคนที่กำลังลองสร้อยของตนอยู่ ก่อนที่จะยิ้มขึ้น และตัดสินใจถอดสร้อยที่ตนใส่อยู่ออก

"tetchan ใส่เส้นนี้ดีกว่าน่ะ" yukkie ยื่นสร้อยที่ตนถอดออกเมื่อสักครู่ให้คนตรงหน้า

"หืม....แต่ว่าเส้นนี้นายใส่เป็นประจำนิ" tet รับสร้อยที่ร่างเล็กยืนมาให้ แล้วก้มลงมองดูอย่างพิจารณา

"อืม....แต่ใส่เส้นนี้แล้วดูดีกว่าน่ะ" yukkie ก้มลงมองสร้อยของตนที่อยู่บนมืออีกฝ่าย ก่อนที่จะส่งยิ้มไปให้ เมื่อร่างบางเงยหน้าขึ้นมามองตน

"ส่วนเส้นนี้เดียวฉันใส่เอง" yukkie เอื้อมไปหยิบสร้อยที่อีกฝ่ายวางไว้บนโต๊ะขึ้นมา แล้วใส่ลงบนคอของตนอย่างรวดเร็ว

"แต่ว่า........" tet เอ่ยขัดขึ้นด้วยความเกรงใจ เพราะสร้อยที่อีกฝ่ายยืนมาให้ตนนั้น เขาจำได้ว่าเห็นร่างเล็กใส่มานานหลายปีแล้ว

"อืม..ไม่ต้องแต่น่า.... มาหันหลังมาเดียวใส่ให้.....หรือกลัวว่ามันสกปรกหืม? ฉันทำความสะอาดทุกครั้งแหละ" yukkie เอื้อมมือไปหยิบสร้อยที่อยู่บนมืออีกฝ่ายก่อนที่เดินไปข้างหลัง แล้วสวมให้อีกฝ่ายที่ยืนอยู่หน้ากระจก

"เปล่าน่ะ! ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้น แต่เห็นนายใส่มานานน่ะ ฉันเกรงใจ...............ขอบใจน่ะ" tet เอ่ยปฏิเสธทันที ก่อนที่จะเอ่ยขอบคุณเมื่ออีกฝ่ายสวมสร้อยให้ตนเรียบร้อย

"ไม่เป็นไรหรอก.......สร้อยเส้นนี้มันคงอยากอยู่บนคอคนอื่นบ้างน่ะ" yukkie เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าลำบากใจของอีกฝ่าย

"เอ้า! ใส่เส้นนี้ด้วย" yukkie เอื้อมไปหยิบสร้อยคอมือที่เป็นเชือกขึ้นมาสวมลงบนแขนอีกฝ่าย

"ขอบใจ..." tet เอ่ยขึ้น เมื่ออีกฝ่ายยังคงแต่งตัวให้ตนอยู่

"ไปเหอะ เดียวเจ้า kishi มันบ่นแย่" yukkie จูงมือร่างบางให้เดินตามออกมาจากห้องนอน

"ห่ะ..... kishi เหรอ.... แล้วเรากำลังจะไปไหนกันเนี่ย... yukkie!" คนที่เดินตามแรงฉุดของอีกฝ่ายเอ่ยขึ้นด้วยความงง แล้วก้มลงมองอีกที่ฝ่ายที่นั่งลงสวมรองเท้าอยู่

"ไปเหอะน่า ใส่รองเท้าเร็ว....เจ้า kishi มันรอนานแล้ว" yukkie ลุกขึ้นยืน แล้วดันไหล่ให้ร่างบางนั่งลงใส่รองเท้าตรงพื้นต่างระดับ เมื่อเห็นอีกฝ่ายใส่เรียบร้อยแล้ว จึงฉุดให้ร่างบางลุกขึ้น

เมื่อทั้งสอง ออกมาแล้ว yukkie ก็ล็อคปรตูเรียบร้อย แล้วทั้งสองก็เดินตามทางระเบียบไปยังลิฟต์ เมื่อรอลิฟต์ได้สักครู่ ก็เข้าไปยังลิฟต์ที่ว่างเปล่า tet ยังคงมอง yukkie ด้วยความสงสัยอยู่ ก่อนที่อีกฝ่ายจะกล่าวทำลายความเงียบขึ้น

"อืม......ไปรถฉันละกัน นายจะได้ไม่หนีกลับไปก่อน" yukkie เอ่ยขึ้นเมื่อลิฟต์เริ่มเคลื่อนที่ลง แล้วหันไปส่งยิ้มให้คนข้างๆ ตน พร้อมจูงมือร่างบางออกมา เมื่อลิฟต์เปิดออก แล้วจึงเดินไปยังลานจอดรถใกล้

"นี้ yukkie ฉันไม่หนีไปไหนหรอกน่า เดียวฉันไปรถฉันก็ได้" tet เอ่ยขึ้น เมื่อตนถูกลากมาถึงลานจอดรถ แต่ yukkie ก็ยังไม่สนใจ จูงร่างบางเดินมายังรถของตน แล้วปลดล็อก

"เอาเหอะน่า วันนี้ฉันบริการเป็นคนขับรถให้เอง" yukkie เปิดประตูอีกด้านของคนขับ แล้วดันให้ร่างบางเข้าไปนั่ง พร้อมกับปิดประตูลงให้เรียบร้อย โดยไม่สนใจเสียงห้ามที่ดังออกมาจากปากอีกฝ่ายเลย

"ติ้ด...ติ้ด..." เสียงโทรศัพท์มือถือของร่างเล็กที่กำลังอ้อมรถไปยังด้านคนขับดังขึ้น เมื่อร่างเล็กเห็นชื่อที่ปรากฏขึ้น จึงหยุดชะงักครู่หนึ่ง ก่อนที่จะกดรับสาย

"yukkie!! นายเห็น tetchan บ้างรึเปล่า" เสียง ken ดังมาตามสายทันที เมื่อร่างเล็กรับสาย

"ฟังน่ะ ken วันนี้ตอน 3 ทุ่มเจอกันที่ xxx มาให้ได้ล่ะกัน" yukkie พูดรัวเร็ว แล้วก้มลงมองกระจก ส่งยิ้มให้อีกฝ่ายที่มองตนอยู่ในรถ จึงค่อยยืนขึ้นเปลี่ยนมาพิงรถของตนแทน

"อะไรของนาย yukkie!" ken ถามกลับอย่างสงสัย กลับสิ่งที่ yukkie กล่าวมา

"ถ้านายไม่มาแล้วจะเสียใจ แค่นี้น่ะ" yukkie วางสายลง ก่อนที่จะปิดโทรศัพท์ แล้วเปิดประตูออก แล้วเข้าไปนั่งประจำที่

"ใครโทรมาเหรอ yukkie " tet ถามอย่างสงสับ เมื่ออีกฝ่ายเข้ามานั่งในรถ ก่อนที่จะสตาร์ทรถขึ้น

"เจ้า kishi โทรมาตามน่ะ" yukkie หันมายิ้มให้ ก่อนที่จะเคลื่อนรถออกจากลายจอดรถช้าๆ
______________________________________________________

TBC [part 3]

Comment

Comment:

Tweet

Part 3 นานมากแล้วอ่ะ T_T

รอนานแล้ว
แง

#1 By biwa_chan (124.121.74.18) on 2007-05-07 22:54

Tags