[Fic L'Arc] What is Love? - Part 16

posted on 26 Jun 2013 17:01 by hyukkie  in MyFiction

[Fic L’Arc] What is Love?

 

(Saku/Yukkie, Ken/Tetsu, KAZ/Hyde)

by hyukkie~MAi~

ตอนอื่นๆ ※ My Fiction ※

 

Part 16

 

....น่าเบื่อชะมัด...

ซากุนัดรวมเพื่อนๆ ที่เขารู้จักมาเที่ยวกันที่ผับ แถมเขายังควงหนุ่มสวยมาด้วยอีกคน แต่ว่า....ทำไมมันน่าเบื่อแบบนี้....

“ไม่สนุกเหรอครับ?” หนุ่มสวยที่อยู่ในอ้อมแขนซากุถาม

“เปล่า....” ซากุสูบบุหรี่อีกครั้ง

หนุ่มสวยที่เข้าลืมชื่อไปแล้ว ส่งยิ้มหวานให้ ยกแขนโน้มศรีษะเขาลงมาจูบ ซากุเลยตอบสนองให้เต็มที่... ทั้งจูบ ทั้งคล้ำ...อ่อยกันแบบนี้ไม่ตอบสนองก็ไม่ใช่เขาแล้ว

เพื่อนๆ ในโต๊ะส่งเสียงแซว จนทำให้คนในร้านหันมามอง แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้ใส่ใจ

ซากุยิ่งเห็นร่างบางตอบสนอง เขาก็ยิ่งพอใจ

“ยุกกี้ซัง...นั้นใช่ซากุซังรึเปล่าครับ?”

เสียงแววๆ ของชื่อที่คุ้นหู ทำให้ร่างสูงลืมตาไปมองคนรอบกาย โดยไม่คลายจูบ ซากุสบตากับอีกฝ่าย แต่เขาก็ยังไม่หยุด จนกระทั่งเห็นร่างเล็กหันไปคุยกับ..คิชิ...เด็กนั้นอีกแล้ว.... เขามองต่อจนกระทั่งทั้งคู่เดินจากไป

เมื่อร่างบางเริ่มหอบหายใจ ซากุก็คลายจูบ แต่สายตาก็ยังมองตามไปยังร่างเล็กอีกคนที่นั่งลงอีกด้านของร้าน

“คือ....ซากุซัง” ร่างบางกระซิบ แล้วเบียดตัวเข้าหาเขา

ซากุยิ้มอย่างยินดี เขาคว้ามืออีกฝ่ายขึ้น แล้วฉุดให้เดินตามไปทางห้องน้ำ ซึ่งต้องผ่านโต๊ะของอีกฝ่ายพอดี

 

“ยุกกี้ซังๆ เขาเข้าไปในห้องน้ำกันแล้ว อย่างนี้จะไม่เป็นข่าวเหรอครับ?”

ยุกกี้มองตามคนที่คิชิพูดถึง .....หมอนั่นทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังอีกแล้วสินะ.... เขาได้แต่ถอนหายใจออกมา “เรื่องของเขาละนะ อย่าไปยุ่งเลย..... แล้วโทโมะละ?”

“มาช้าหน่อยครับ”

ยุกกี้จุดบุหรี่ ....ที่จริงเขาอยากจะกลับไปแต่งเพลงอยู่ที่บ้านมากกว่า.... แต่จะทิ้งให้คิชิอยู่คนเดียว ก็ไม่ได้อีก.... รอเจ้าโทโมะมาก่อนละกัน

ทั้งสองนั่งคุยเรื่องต่างๆ ไปจนกระทั่งคิชิทักขึ้น

“อ่ะ ออกมากันแล้ว” คิชิมองไปทางห้องน้ำ ทำให้ร่างเล็กต้องมองตาม ก็เห็นซากุจูงมือหนุ่มร่างบางคนเดิมที่ดูเหมือนจะผ่านศึกหนักมาไม่น้อย  “พรุ่งนี้ได้กลายเป็นข่าวใหญ่แน่ๆ”

ยุกกี้มองเด็กร่างบาง แล้วสายตาก็เลยไปสบตากวนประสาท พร้อมยักคิ้วให้ของอีกฝ่ายเขาพอดี ....

....หมายความว่าไงกัน?

แต่ยุกกี้ก็ไม่ได้ใส่ใจ แล้วหันไปส่ายหัวให้คิชิ “ไม่หรอก หมอนั่นคงรู้เรื่องร้านนี้ดีนะคิชิ” ยุกกี้รู้เรื่องร้านนี้มาจากเท็ตสึ ซึ่งหมอนั่นก็คงรู้จากเท็ตสึด้วยละมั้ง ...ร้านที่จะไม่มีทางปล่อยเรื่องที่เกิดขึ้นในร้านไปถึงหูนักข่าว... ทำให้ร้านนี้มีพวกขาประจำเป็นคนมีชื่อเสียงอยู่มากมาย ...ถึงจะเป็นอย่างงั้นก็เถอะ แต่ก็ไม่ควรจะทำอะไรโจ้งแจ้งแบบนี้อยู่ดีล่ะนะ

.....หมอนั้นเพี้ยนเพราะเรื่องไฮค์วันนั้นไปแล้วรึเปล่า?....

 

ซากุจ้องมองทั้งสองคน ....เจ้านั่นสนิทกับเด็กนั่นมากเลยสินะ....จะว่าไปเด็กนั่นก็ร่าเริงสดใสดี ถึงจะไม่ใช่คนสวยแบบที่เขาชอบก็เถอะ..... จะว่าไปก็เห็นทั้งสองอยู่ด้วยกันบ่อยๆ....หรือว่าเด็กนั่นจะเป็นตัวแทนไฮค์เหมือนเจ้าแมวนั้นนะ?...

ซากุยังคงสังเกตคนทั้งสองต่อไป จนกระทั่งเห็นว่าคนที่เขาคุ้นๆ ว่าเคยเห็นที่บ้านร่างเล็กนั่งลงข้างๆ เด็กนั่น

“ซากุ เด็กนี้นายไม่เอาแล้วใช่มั้ย ฉันขอต่อละกัน”

ซากุหันไปมอง ก็เห็นเด็กคนที่ว่าขึ้นไปนั่งตักอีกฝ่ายแล้ว “....อืม...” ....ก็ไม่ได้ติดใจเท่าไรละนะ....

เขาหันกลับไปมองที่เดิมก็เห็นคิชิดูสนิทสนมกับอีกคน ส่วนยุกกี้ก็นั่งเหม่อสูบบุหรี่ ....แปลกแหะ หรือว่าจะไม่ใช่กัน?...

 

ยุกกี้หันไปมองทั้งสองคน ที่ดูเหมือนจะเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวกันไปแล้ว ....หมดหน้าที่ดูแลเจ้าคิชิแล้ว....กลับดีกว่า...

“กลับแล้วนะ บาย” เขาลุกขึ้น

“โอเค ขอบใจมาก”

“ขอบใจอะไรกัน? ว่าแต่ยุกกี้ซังๆ เขามองมาทางนี้ตลอดเลยละ.....มีอะไรกันรึเปล่านะ” คิชิพยักหน้าไปอีกด้าน

ยุกกี้หันไปมอง ก็เห็นอีกฝ่ายจ้องมา.... “ปล่อยไปเถอะ ไปล่ะ” ยุกกี้โบกมือลาแล้วเดินจากมา

เขาเดินไปยังลานจอดรถ โดยรู้สึกตัวตลอดเวลาว่ามีอีกฝ่ายเดินตามมา ....เฮอ อะไรกันอีกละ... ยุกกี้หันไปมอง ก็เห็นร่างสูงสูบบุหรี่เดินตามมาอย่างห่างๆ “มีอะไร?”

“ไม่นี่” ซากุสูบบุหรี่ต่อ

ยุกกี้จ้อง ....ช่างเถอะ... เขาหันกลับเดินตรงที่รถของตัวเอง

“เฮ้ย!”

เสียงแปลกไม่คุ้นหู ทำให้ทั้งคู่หันไปตามเสียงทักนั้น

“มึงมายุ่งกับแฟนกู!!!”

ยุกกี้เห็นผู้ชายสองคนประชันหน้ากับซากุ เขามองตามด้วยความสนใจ

“คนไหน? จำไม่เห็นได้” ซากุจ้องตอบ

ยุกกี้ส่ายหน้ากับคำตอบของร่างสูง ....หาเรื่องกันชัดๆ....

“แก!”

ยุกกี้ยืนพิงรถพลางหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ มองเหตุการณ์ชกต่อยตรงหน้า .....ดูเจ้านั่นไม่เดือดร้อนอะไร....ไม่ต้องช่วยละกัน.... ซากุหลบหมัดและตอบโต้กลับ ซึ่งดูเหมือนร่างสูงจะชินกับเรื่องแบบนี้ดีเหลือเกิน ยุกกี้สังเกตเห็นหนึ่งในสองคนที่อยู่ไกลจากร่างสูง ชักมีดออกมา  

ร่างเล็กที่ถือไฟแช็คอยู่ในมือ ตัดสินใจขว้างใส่ข้อมืออีกฝ่ายอย่างแรง “....ถ้าจะชกต่อยกันก็เชิญ แต่อย่าเล่นสกปรก...” ยุกกี้จ้องตากลับ

“อย่าเสือก!!”

ยุกกี้หลบหมัดของอีกฝ่ายแล้วพลิกตัวกลับอย่างเร็ว จนอีกฝ่ายล้มลงที่หน้ารถ

“แก!”

ยุกกี้ไม่สนใจอารมณ์ของอีกฝ่าย ถึงแม้เขาอยากจะเอาคืน แต่เขาก็ไม่อยากจะตอบโต้ให้กลายเป็นปัญหาของวง จนพวกนักข่าวเอาไปเขียนให้กลายเป็นเรื่องใหญ่.....

เขามองตามมีดของอีกฝ่ายในมือ ....ที่ทำได้ตอนนี้ก็คงต้องหลบอย่างเดียวละนะ.....

“แก อย่าอยู่เลย! ……. อึ้ก!”

ยุกกี้มองอีกฝ่ายที่ลงไปฟุ่บอยู่ที่พื้น และค่อยสบตากับคนที่มาช่วยเขา ซากุหายใจหอบแรง พร้อมเลือดโชกที่คิ้ว ยุกกี้มองหาคนร้ายอีกคนที่ดูสภาพเลวร้ายอีกกว่าคนที่เขามีเรื่องด้วย

“เฮอ.....” ยุกกี้อดที่จะถอนหายใจไม่ได้ แล้วที่นี่จะทำอย่างไงละเนี่ย.....

“ถอนหายใจทำไม” ซากุทรุดตัวนั่งพิงกับรถของอีกฝ่าย

“นายนี้ไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมาเลยสินะ....” ยุกกี้หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาผู้จัดการร้าน เบอร์ที่เท็ตสึเคยให้เขาไว้ เพื่อกรณีเจอเรื่องฉุกเฉินของร้านนี้ ....ไม่คิดว่าจะมีวันต้องใช้เลย....

“ฮัลโหล......ครับ.....ยูกิฮิโร่เพื่อนของเท็ตสึนะครับ....ฝากช่วยดูแลคนสองคนที่สลบที่ลานจอดรถด้วยนะครับ.......ครับ ตามนั้นเลยครับ....... ครับ..... ขอบคุณนะครับ....” ยุกกี้วางสายลง

“นายโทรหาใครกัน?” ซากุมองอย่างสงสัย

ยุกกี้นึกถึงเสียงของผู้จัดการคนที่พึงวางสาย ....เท็ตสึไปรู้จักคนที่มีอำนาจขนาดนั้นได้อย่างไงกันนะ.... ร่างเล็กหันมามองอีกฝ่ายที่ยังอยู่หายใจหอบ ยกมือกุมท้อง .....ทิ้งไว้ก็คงไม่ได้อีก.....

“ขึ้นรถ”

________________________________________________________________________

 

ซากุมองกล่องพยาบาลที่อีกฝ่ายยืนให้ ก่อนจะรับมา

“จัดการตัวเองเสร็จแล้วก็กลับไป ล็อคประตูให้ด้วยละกัน”

เขามองตามอีกฝ่ายที่เดินกลับเข้าห้องตัวเอง พร้อมปิดประตู ...อัธยาศัยดีเหลือเกินนะ... ไม่รู้จะพาเขากลับมาบ้านตัวเองทำไม แต่เขาก็ยังแปลกใจตัวเองที่ตามอีกฝ่ายมา แต่ถ้าไม่ได้หมอนั่นเข้ามาช่วย เขาก็คงแย่ยิ่งกว่านี้ แต่จะว่าไปนั่นเรียกกว่าช่วยรึเปล่า?

ซากุเปิดกล่องพยาบาล ซื้อแบบสำเร็จรูปมาหรือยังไง แทบจะไม่ได้แกะสักอย่าง ยุ่งยากเกินกว่าที่จะแกะใช้ แค่คิ้วแตกก็คงไม่ต้องอะไรมาก เขาเลยทิ้งกล่องนั้นไว้ แล้วเดินเข้าห้องน้ำ เอาน้ำเปล่านี้ละ ง่ายดี

“เมี้ยว~”

ซากุเกือบสะดุ้ง เพราะเจ้าฮิเดะเดินมาพันแข้งพันขาเขา “ไปไกลๆ เลย” เขาเอาขาเขี่ยเจ้าตัวเล็กออกไป แต่ก็ยังไม่วาย ที่เจ้าฮิเดะจะคิดว่าเขาเล่นด้วย และเริ่มที่จะปีนขึ้นมาบนกางเกงเขา

“เฮ้ย ออกไป” ซากุสะบัดขาเบาๆ แต่เจ้าฮิเดะกางเล็บเกาะไว้ซะแน่น

“ลงไป” เขาสะบัดแรงขึ้นกว่าเดิม

“หยุด”

ซากุหันไปตามเสียงสั่งจากทางประตู ร่างเล็กมองเขาตาขวาง ก่อนที่จะเดินเข้ามา และพยายามที่จะแกะเจ้าตัวเล็กออกไป แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเอาออกไปง่ายๆ ถ้าง่ายเขาก็สะบัดหลุดไปละ

“เจ้านี่ มันเก็บเล็บไม่เป็นหรือไง” เขามองอีกฝ่ายที่ค่อยๆ พยายามแกะอุ้งเท้าเจ้าฮิเดะ “....เคยตัดเล็บให้มันบ้างมั้ยเนี่ย?” เขาเห็นอีกฝ่ายไม่สนใจที่จะตอบคำถามสักคำ เอาแต่ก้มหน้า ...อย่าบอกนะว่าพึ่งเคยเลี้ยงแมวครั้งแรก...

ซากุมองเจ้าฮิเดะ ที่คงคิดว่าร่างเล็กเล่นด้วย ก็เลยยิ่งคึกกว่าเดิม ไต่ขึ้นมาถึงเสื้อเขา

เขาได้แต่ถอนหายใจ แล้วดึงขาเจ้าเหมียวออกอย่างแรง จนเจ้าฮิเดะร้องเสียงดัง แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ แมวนะทนจะตาย แค่นี้ไม่เป็นไรอยู่แล้ว ซากุเลยจัดการอุ้มเจ้าแมวแล้วส่งให้อีกฝ่าย

...อ่า... คงจะไม่คิดเหมือนกันสินะ จ้องซะอย่างกับว่าเขาฆ่าฮิเดะอย่างไงอย่างงั้น “....เอาไปสิ”

พออีกฝ่ายรับเจ้าฮิเดะไปอย่างรวดเร็ว เขาก็หันไปที่อ่างน้ำ และล้างหน้า

“ปัง!”

ซากุมองประตูที่ปิดอย่างแรงโดยอีกฝ่าย ....แค่นี้ก็โมโห...ไม่เห็นใจเย็นเหมือนอย่างที่ไฮค์บอกเลยสักนิด...

________________________________________________________________________

 

อ่า หายไปนานเลยทีเดียว 10 เดือนผ่านไป ได้ 1 ตอน
แหะๆๆ เรื่อยๆ นะคะ~~